II SA/Rz 665/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D., K. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu uiszczenia opłaty rocznej z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej - postanawia – odrzucić skargę.

Z. D., K. D. i M. D. zaskarżyli wspólnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] wskazując, że utrzymywała ona w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. o odmowie odroczenia terminu uiszczenia opłaty rocznej należnej za 2019 r. Skarga ta podlega odrzuceniu. Z urządzeń biurowych tut. Sądu wynika, że Z. D., K. D. i M. D. zaskarżyli sześć decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego podając, że dotyczą one odmowy odroczenia terminu płatności opłaty rocznej za wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej. Jak wskazują przedstawione przez Kolegium akta administracyjne, w rzeczywistości organ ten wydał tylko trzy decyzje tj. dwie z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] (odnoszącą się do Z. D.) i nr [...] (dotyczącą K. D.) oraz decyzję z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] (skierowaną do M. D.). Tymczasem, w sprawie niniejszej – jak już wyżej zaznaczono – przedmiotem skargi składający ją uczynili nieistniejącą decyzję SKO z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...]. Rozstrzygnięcie o takim numerze i przedmiocie organ ten wydał bowiem dopiero [...] kwietnia 2020 r. Dlatego też przyjęto, że skarżący kwestionują w istocie decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...]. Tym samym, w dacie składania niniejszej skargi tj. 19 marca 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) nie było w obrocie prawnym decyzji, która skargą tą została objęta. Została ona bowiem wydana 6 kwietnia 2020r. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem bieg terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia do sądu administracyjnego skargi, związane jest z faktem doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto, w myśl art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Oczywistym jest zatem, że postępowanie sądowoadministracyjne musi mieć swój konkretny przedmiot, mieszczący się w katalogu form działania organów administracji publicznej, wskazanym w art. 3 P.p.s.a., którym w myśl § 2 pkt 1 tego artykułu może być decyzja administracyjna. Nie ulega jednak najmniejszej wątpliwości, że akt ten musi istnieć w dacie występowania ze skargą na niego. Ze względu więc na fakt, że w momencie złożenia przez Z. D., K. D. i M. D. skargi tj. 19 marca 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), nie było decyzji nr [...], postępowanie sądowe w tym przedmiocie nie mogło zostać skutecznie zainicjowane. Z tych przyczyn orzeczono o odrzuceniu skargi wymienionych na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że skarga Z. D., K. D. i M. D. na decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], datowana na 21 kwietnia 2020 r.. (data nadania w urzędzie pocztowym to 15 maja 2020 r.) została zarejestrowana przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Rz 664/20 i zostanie rozpoznania, jeśli zostaną spełnione wszystkie warunki formalne jej dopuszczalności.