II SA/Rz 663/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w sprawie skierowania na badania lekarskie - postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi

J.N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną w sentencji decyzję SKO z dnia [...] marca 2020 r. w sprawie skierowania na badania lekarskie. Z uwagi na braki formalne i fiskalne skargi zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 i 19 czerwca 2020 r. Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi poprzez jej podpisanie, podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Do wezwań dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie powyższych braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwania zostały przesłane na wskazany w skardze adres i doręczone w dniu 23 czerwca 2020 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). Zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upływał z dniem 30 czerwca 2020 r. (wtorek). W dniu 27 czerwca 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Skarżący podał numer PESEL oraz zawnioskował o przesłanie formularza: wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast nie podpisał skargi, wskutek czego postanowieniem z dnia 16 lipca 2020 r. Sąd skargę odrzucił. Postanowienie doręczono Skarżącemu w dniu 22 lipca 2020 r. W dniu 24 lipca 2020 r. do Sądu wpłynął wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Skarżący podał we wniosku, że w dniu 27 czerwca 2020 r. przesłał do Sąd "sam podpis oraz pesel bez skargi [błąd]". Wpisu nie uiścił z uwagi na wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Zwrócił się o zmianę postanowienia z dnia 16 lipca 2020 r. Do wniosku dołączył m. in. podpisaną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z art. 86 p.p.s.a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, natomiast art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma zmierzać w kierunku wykazania, że wnioskujący dochował należytej staranności, aby czynności dokonać w terminie, jednakże zaistnienie okoliczności od niego niezależnych i takich, których w żaden sposób nie można było przewidzieć uniemożliwiło mu dokonanie tej czynności. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się okoliczność takie jak np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Braku winy w zainteresowanego w uchybieniu terminu nie potwierdza jednak np. zwolnienie lekarskie od pracy, bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika, czy też nieznajomość prawa oraz wybranie innej drogi obrony interesu prawnego (wyrok NSA z dnia 4 listopada 1998r., sygn. akt III SA 1243/97, LEX nr 36902; wyrok NSA z dnia 29 listopada 1997r., sygn. akt III SA 101/96, LEX nr 30857). Oznacza to, że okoliczności przemawiające za uznaniem braku winy w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy i szczególny i być niezależne od wnioskodawcy. Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza przyjęcie, że okoliczność, na którą powołuje się wnioskodawca, miała charakter niezawiniony. Z akt sprawy wynika, że Skarżący odebrał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w którym wyraźnie wskazano jego zakres obejmujący m. in. podpisanie skargi. Skarżący nie jest osobą nieporadną, mającą trudności w zrozumieniu treści sądowych pism procesowych, o czym świadczy treść formułowanych przez niego pism procesowych do Sądu. Nie powołuje się zresztą na takie okoliczności. Z enigmatycznego uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wynika, że uchybił terminowi do podpisania skargi, gdyż błędnie nadesłał "sam podpis" zamiast "podpisanej skargi". Nie można zatem przychylić się do wniosku Skarżącego i uznać, że takie uzasadnienie wniosku jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazywać może natomiast na okoliczność wręcz odwrotną i świadczyć o niedochowaniu należytej staranności w wykonaniu wezwania sądowego. Skoro Skarżący nie uprawdopodobnił przyczyn wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do podpisania skargi, a przestawione argumenty nie przekonują Sądu i nie uzasadniają prawdziwości tezy o zachowaniu należytej staranności w podejmowanych przez niego czynnościach procesowych, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.