II SA/Rz 646/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. B. – reprezentowanej przez pełnomocnika radcę prawnego A. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 646/14 odrzucającego skargę wyżej wymienionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 646/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Odpis postanowienia wraz uzasadnieniem został doręczony skarżącej i odebrany w dniu 7 lipca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zalegające w aktach sądowych). W dniu 31 lipca 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2014 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznał skarżącej prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego. W dniu 12 września 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej – radca prawny A. T. wniosła do tut. Sądu skargę kasacyjną od wskazanego powyżej postanowienia. Złożona skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak natomiast stanowi art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zauważyć należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądowego, na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie ma wpływu złożenie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym także o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. postanowienia NSA z dnia 24.06.2005 r., sygn. akt II OZ 393/05; z dnia 17.07.2012 r., sygn. akt I FZ 238/12 oraz z dnia 13.09.2012 r., sygn. akt I FZ 33/12 - publ. baza orzeczeń: www.cbois.nsa.gov.pl); w szczególności zaś nie powoduje jego przerwania, zawieszenia ani przedłużenia. Jednakże czas niezbędny na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy i zwrócenie się przez sąd o wyznaczenie pełnomocnika do właściwej okręgowej izby radców prawnych, może uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Dokonując oceny spełnienia przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej wymogu zachowania ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej, Sąd stwierdził, że nie został on dochowany. Z akt rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wynika, że skuteczne doręczenie skarżącej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 7 lipca 2014 r. Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 6 sierpnia 2014 r. Skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącej wniósł do Sądu w dniu 12 września 2014 r., przy czym nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Takiego wniosku nie zwarł również w złożonej do tut. Sądu skardze kasacyjnej. W tej sytuacji, uznać należało, że skoro pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną w dniu 12 września 2014 r. to uchybił ustawowemu terminowi trzydziestu dni do jej złożenia. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 P.ps.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.