II SA/Rz 616/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej - postanawia - 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych).

Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] Burmistrz [...] nakazał J. M., właścicielowi działki nr ewid. 2533 usunięcie przeszkody w odpływie wody z sąsiedniej działki o nr ewid. 2532 poprzez wykonanie przepustu w elementach ogrodzenia pomiędzy wskazanymi działkami. Natomiast P. D., właścicielowi działki nr ewid. 2532, tą decyzją nakazał zabezpieczenie powierzchni drogi na działce nr ewid. 2532 przed spływem zanieczyszczeń na działkę nr ewid. 2533. Wskutek rozpatrzenia odwołania decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało zaskarżoną decyzję z mocy. Decyzja ta stała się ostateczna i nie została złożona skarga do sądu administracyjnego. Następnie wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2011 r. J. M. wystąpił z żądaniem wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Wnioskodawca powołał się na podstawy wznowienia określone w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – zwana dalej "k.p.a."). Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] SKO odmówiło wznowienia postępowania. Wskutek uwzględnienia wniosku J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] uchyliło własną "decyzję z dnia [...] marca 2012 r." i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] stwierdziło nieważność decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r., a decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2012 r.. Natomiast postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], po ponownym rozpatrzeniu wniosku J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchyliło własne postanowienie z dnia [...] marca 2012 r. W dalszej kolejności postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Kolegium wznowiło postępowanie w sprawie o naruszenie stosunków wodnych a decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji Burmistrza [...]. Po rozpatrzeniu wniosku J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], SKO utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższe decyzje były przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 721/13 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia [...] maja 2013 r. oraz poprzedzająca ją decyzję Kolegium z dnia [...] kwietnia 2013 r. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu wniosku w sprawie wznowienia postępowania, decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2010 r. znak [...] w sprawie o naruszenie stosunków wodnych na gruncie działki nr 2533 położonej w R. Jako podstawę rozstrzygnięcia Kolegium wskazało art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 149 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 i 5 oraz art. 145a i art. 145b k.p.a. W tej decyzji Kolegium wskazało, że strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do SKO, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Jednocześnie zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem SKO, w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji. J. M. – zastępowany przez pełnomocnika A. M. złożył skargę na powyższą decyzję do WSA w Rzeszowie, zarzucając tej decyzji obrazę przepisów prawa procesowego jak i materialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2 powołanego wyżej przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy J. M. wystąpił do SKO z żądaniem wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2010 r., powołując się na podstawy wznowienia określone w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. Tym samym skarżący uruchomił tryb weryfikacji ostatecznej decyzji w postaci nadzwyczajnego postępowania administracyjnego tj. tryb wznowienia postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, będącą przedmiotem skargi J. M. decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 149 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 i 5 oraz art. 145a i art. 145b k.p.a., odmówiło uchylenia decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2010 r. W tym miejscu wyjaśnić należy, że od tej decyzji przysługuje szczególny środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie bowiem do art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W związku z powyższym należy stwierdzić, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzję samorządowego kolegium odwoławczego jest uprzednie złożenie żądania o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niezłożenie takiego wniosku stanowi brak formalny skargi i skutkuje jej odrzuceniem. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że mylne pouczenie organu o możliwości złożenia zarówno wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jak i skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (co ma miejsce w okolicznościach rozpoznawanej sprawy) na wydaną w tym trybie decyzję z dnia [...] lutego 2014 r., nie może powodować, że skarżący zwolniony jest od złożenia wniosku określonego w art. 127 § 3 k.p.a. Są to okoliczności, które powinny być wzięte pod uwagę w postępowaniu administracyjnym, a nie sądowym. Brak właściwego pouczenia lub pouczenie niewłaściwe nie może szkodzić stronie, a zatem jest okolicznością, która powinna być wzięta pod uwagę w razie ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, do złożenia w/w środka zaskarżenia. Skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji. Ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi do tut. Sądu nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a zatem nie wyczerpał środka zaskarżenia, jaki mu służył przed organem, stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest skargę odrzucić. Z powyższych względów Sąd nie może odnieść się do zarzutów merytorycznych skargi. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.