II SA/Rz 554/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.C. i G.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 17 lutego 2025 r. nr SKO. 4161/2/2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia odrzucić skargę.

Sygn. II SA/Rz 554/25 U Z A S A D N I E N I E W dniu 28 marca 2025 r. (data z prezentaty) L.C. i G.C. (dalej zwani "Skarżącymi") wnieśli osobiście za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie pismo, będące skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: "Kolegium") z 17 lutego 2025 r. nr: SKO.4161/2/2025. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z treści art. 54 § 1 P.p.s.a wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało Skarżącym doręczone 20 lutego 2025 r., a zatem termin do wniesienia skargi, z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a. (jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy), upływał 24 marca 2025 r. Skarga natomiast została wniesiona 28 marca 2025 r., a więc z przekroczeniem terminu do jej wniesienia. W takiej sytuacji należy przyjąć, że skoro skarga nie została wniesiona w zakreślonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. terminie, to skargę taką należy uznać za wniesioną z uchybieniem terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucić. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, art. 53 § 1 i art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.