II SA/Rz 551/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B., J. B., B. B., Z. B. oraz E. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom w sprawie z ich skargi na tę decyzję - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] składający ją S. B., J. B., B. B., Z. B. oraz E. S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu. Rozstrzygnięciem tym organ utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], którą wyżej wymienieni zobowiązani zostali do dokonania szczegółowo określonych czynności mających na celu zapobieżenie szkodom wynikłym w związku ze zmianą stanu wody na gruncie (tj. do ułożenia betonowych wodościeków drogowych, wyrównania wierzchniej warstwy drogi, usunięcia zasadzonych drzewek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie podlega uwzględnieniu. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi wyjątek od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Przewiduje ją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.". Przepis ten daje sądowi możliwość udzielenia składającemu skargę, na jego wniosek, tymczasowej (tj. na czas postępowania przed sądem pierwszej instancji) ochrony jego interesów. Ustawodawca uzależnił zastosowanie przedmiotowego instrumentu od spełnienia jednej z dwóch przesłanek tzn. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody albo też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się przy tym w orzecznictwie sądowym, że przedstawienie okoliczności mogących wskazywać na zasadność uwzględnienia wniosku strony skarżącej spoczywa właśnie na niej (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3.10.2011 r. I FSK 1427/11, www.nsa.gov.pl). Winna ona zatem uprawdopodobnić możliwość zaistnienia po jej stronie negatywnych skutków, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie został tymczasem w istocie w żaden sposób umotywowany poza lakonicznym stwierdzeniem skarżących, że nakazane kwestionowaną decyzją czynności wiążą się ze znacznymi kosztami, na których poniesienie ich nie stać. Samo jednak takie twierdzenie bez jednoczesnego podania przybliżonych kosztów przedmiotowych czynności oraz sytuacji materialnej skarżących nie może prowadzić do przychylenia się do zgłoszonego przez nich żądania. Zawarte natomiast w skardze argumenty mające – w ocenie składających ją – świadczyć o sprzeczności z prawem kwestionowanej decyzji nie mogą odnieść pożądanego przez skarżących skutku jako przedwczesne na aktualnym etapie postępowania (kwestia legalności przedmiotu skargi badana jest dopiero przy jej merytorycznym rozpoznawaniu). Mając więc na uwadze, że wniosek skarżących nie wskazuje na żadne konkretne okoliczności mogące świadczyć o możliwości powstania w ich wypadku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zaznaczając jednocześnie, że okoliczności tego rodzaju nie dopatrzył się także analizując akta sprawy. Podstawę niniejszego rozstrzygnięcia stanowi art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.