II SA/Rz 540/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku B.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję B.G. zawarła skierowany do organu, a w przypadku jego nieuwzględnienia – do Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie podniosła, że zapłata należności objętej zaskarżoną decyzją spowoduje trudne do odwrócenia skutki związane z koniecznością zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej i zwolnieniem zatrudnionych osób. Nie dysponuje bowiem środkami pieniężnymi koniecznymi do uiszczenia kary pieniężnej. Ponadto za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji zdaniem skarżącej przemawia orzecznictwo sądów administracyjnych w tożsamych sprawach. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej poinformował, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącą nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje wydane w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej na podstawie przedstawionej przez wnioskodawcę argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Nie przedstawiono bowiem żadnych danych lub dokumentów odnoszących się aktualnej sytuacji finansowej skarżącej, które pozwoliłyby zweryfikować, czy rzeczywiście nie jest ona w stanie uiścić nałożonej kary pieniężnej bez konieczności zaprzestania prowadzania działalności gospodarczej. Brak jakichkolwiek konkretnych danych uniemożliwił Sądowi weryfikację, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może w przypadku skarżącej spowodować skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Końcowo wyjaśnić należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.