II SA/Rz 538/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R.K. o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami - p o s t a n a w i a - przywrócić termin do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego.

Postanowieniem z dnia 14 września 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 538/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę R.K. (dalej: "Skarżący", "Wnioskodawca") na opisaną w sentencji decyzję SKO. Powodem odrzucenia skargi był brak uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od wniesionej skargi. Powyższe postanowienie zostało doręczone m. in. Skarżącemu i odebrane w dniu 7 sierpnia 2020 r. W dniu 14 sierpnia 2020 r. (data złożenia pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi i jednocześnie uiścił brakujący wpis sądowy. Wyjaśnił, że dnia 28 maja 2020 r. uzupełnił braki formalne skargi i uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Podał, że w trakcie porady prawnej udzielonej przez Punkt Obsługi Prawnej Starostwa Powiatowego w R. poinformowano go, że wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł, dlatego taką kwotę uiścił. Następnie dnia 4 czerwca 2020 r. doręczone zostało mu zarządzenie Sądu z 1 czerwca 2020 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wobec tego, że taką opłatę już uiścił poprosił znajomą by zadzwoniła do WSA w Rzeszowie o wyjaśnienie tej kwestii. Z informacji uzyskanej z Sądu wynikało, że opłata została uiszczona i należy oczekiwać na termin rozprawy. Tymczasem skarga została odrzucona. Wnioskodawca wskazał, że gdyby w treści zarządzenia z dnia 1 czerwca 2020 r. Sąd wskazał, że wpis w rozpoznawanej sprawie wynosi 200 zł i w związku z tym wzywa go do "dopłaty lub uzupełnienia wpisu do tej kwoty", to zrozumiałby wezwanie. Natomiast samo "wzywam stronę do uzupełnienia wpisu sądowego...w kwocie 100 zł" nie było dla niego zrozumiałe. Tym bardziej, że na następny dzień w trakcie rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu, nie wyprowadzono go z błędu, wręcz przeciwnie potwierdzono, że opłata wpłynęła, a wpis został zaksięgowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – zwana dalej "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a., a warunki określa art. 87 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.). Sąd stwierdza, że wniosek R.K. o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć trzeba, że wnioskodawca dochował terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. i spełnił pozostałe warunki określone tym przepisem – tj. uiścił żądany brakujący wpis sądowy oraz uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Dokonując oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie, tut. Sąd uznał, że okoliczności wskazane przez Wnioskodawcę uprawdopodobniają, że po jego stronie brak jest winy w uchybieniu terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi. Jak wynika z akt sprawy Skarżący dnia 28 maja 2020 r. uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł. Następnie zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2020 r. został wezwany do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Jak wyjaśnił w trakcie porady telefonicznej uzyskanej w Punkcie Obsługi Prawnej Starostwa Powiatowego w R. poinformowano go, że wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł. Taką kwotę uiścił. Dodatkowo po otrzymaniu zarządzenia z 1 czerwca 2020 r. wzywającego do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem uzupełniającego wpisu, podjął kroki zmierzające do wyjaśnienia tej kwestii, gdyż taki wpis został już uiszczony. Jak podał, z uzyskanej z Sądu w trakcie rozmowy telefonicznej informacji wynikało, że opłata wpłynęła, a wpis został zaksięgowany. W ocenie Sądu całokształt okoliczności wskazuje, że rzeczywiście Skarżący mógł mylnie zrozumieć treść wezwania. Nadto, podejmując próbę uzyskania stosownego wyjaśnienia wykonał stosowny telefon do Wydziału Informacji Sądowej Sądu i dochował należytej staranności w prowadzeniu swych spraw. Podjął niezbędne działania mające uchronić go przed nienależytym wykonaniem wezwania Sądu. W związku z tym uznać należy, że uchybienie terminowi nie miało miejsca z winy Skarżącego, a zatem zasadnym jest przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi. Sąd zważył również, że Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi, wpis ten wpłacił, przez co dopełnił czynności, dla której ustanowiony był termin. Z tych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.