II SA/Rz 505/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonanego ogrodzenia - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę kasacyjną.

II SA/Rz 505/14 Uzasadnienie Przedmiotem skargi K. K. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], o umorzeniu postępowania w sprawie wykonanego ogrodzenia. Postanowieniem z 9 lipca 2014 r. WSA odrzucił skargę K. K. Odpis tego orzeczenia z uzasadnieniem doręczono skarżącej 14 lipca 2014 r. (k. 42 akt sądowych). Jednocześnie doręczono pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym także, że skarga kasacyjna pod rygorem jej odrzucenia, powinna być sporządzona przez uprawnionego pełnomocnika (w tej sprawie przez adwokata lub radcę prawnego). K. K. nadała w dniu 24 lipca 2014 r. w urzędzie pocztowym do WSA pismo, (podpisane przez siebie oraz J. P.), w którym wniosła o uchylenie postanowienia z 9 lipca 2014 r. Zwróciła się do Sądu o przyjęcie jej skargi jako zasadnej i prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu, podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są adwokaci lub radcowie prawni (przez pojęcie sporządzenia skargi należy rozumieć jej napisanie i podpisanie przez podmiot uprawniony). Przepis ten wyłącza zatem możliwość sporządzenia takiej skargi przez stronę. Obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika stanowi gwarancję odpowiedniego jej poziomu merytorycznego, wskazania właściwych podstaw kasacyjnych (art. 174 P.p.s.a.) i zachowania wymagań formalnych, szczegółowo określonych w art. 176 P.p.s.a. Należy podkreślić, że o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej skarżąca została pouczona przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r. W ocenie Sądu intencją skarżącej było złożenie skargi kasacyjnej od ww. postanowienia WSA, bowiem wniosła ona o uchylenie tego orzeczenia i kontynuowanie postępowania. Podkreślenia wymaga, że skarga kasacyjna nadana do WSA 24 lipca 2014 r. została podpisana również przez J. P., który nie jest radcą prawnym ani adwokatem, a więc nie jest on podmiotem uprawnionym do złożenia skargi kasacyjnej w imieniu skarżącej, dlatego złożenie przez niego podpisu nie wywiera żadnego skutku prawnego. Ponieważ skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącą - osobę do tego nieuprawnioną, dlatego nie wywiera ona żadnych skutków prawnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.