II SA/Rz 503/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia opłaty legalizacyjnej na skutek wniosku K. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

II SA/Rz 503/14 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi K. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwany dalej WINB) z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem uchylono w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] uchylające, po wznowieniu postępowania na wniosek K. O., własne postanowienie z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], ustalające inwestorowi M. O. opłatę legalizacyjną w kwocie 25 000 zł, za wybudowanie na działkach ewid. nr 89/4, 89/1, 89/3, 89/6 i 89/7 położonych w P., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, drogi dojazdowej o długości 200 m oraz drenażu, stanowiącego odwodnienie jej korpusu i umarzające postępowanie w tym zakresie w całości. Jednocześnie WINB stwierdził, że ww. postanowienie PINB z dnia [...] maja 2013 r. zostało wydane z naruszeniem prawa oraz odmówił jego uchylenia, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłoby zapaść wyłącznie postanowienia odwodzące w swej istocie postanowieniu dotychczasowemu. W skardze K. O. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie podając okoliczności uzasadniających złożony wniosek. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że PINB rozpoznał wniosek o wtrzymanie, zawarty w zażaleniu B. G. i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] odmówił wtrzymania wykonania postanowienia PINB z dnia [...] grudnia 2013 r., z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 _@KON@_§ 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), w razie wniesienia skargi _@POCZ@__@KON@_na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Co istotne odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżącego uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia. W sytuacji, gdy skarżący nie wskazał we wniosku, ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09). Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania postanowienia wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). W przedmiotowej sprawie skarżąca ograniczyła się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca nie tylko nie uprawdopodobniła, ale również nie wskazała z jakiej przyczyny wykonanie postanowienia przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby jej wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej zasadne, że przedmiotem sporu jest postanowienie wydane w trybie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia opłaty legalizacyjnej. W tej sytuacji żądanie skarżącej o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia, nie może zostać rozpoznane przez Sąd zgodnie z jej intencją, gdyż rozstrzygniecie to nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jego wykonalności określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.