II SA/Rz 502/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji celu publicznego - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem skargi Z. K. – działającej przez pełnomocnika J. K. (matkę) – jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji celu publicznego: "Budowa elektroenergetycznej linii napowietrznej 220 kV S. – punkt nacięcia linii C. – A." na terenie gmin S., P., R. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony skarżącej, przy czym obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to również, że wskazane w powyższym przepisie kryteria przyznania ochrony tymczasowej, muszą być spełnione (realne) w momencie składania wniosku. Formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca nie powołała żadnych okoliczności mogących wskazywać, że jej wykonanie spowoduje dla niej powstanie jakiejkolwiek szkody (nie tylko znacznej) lub trudne do odwrócenia skutki. Następstw tych w szczególności nie można wywodzić z zarzutów podniesionych względem zaskarżonej decyzji (w tym dot. wadliwego zakwalifikowania przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na środowisko oraz naruszenia przepisów postępowania normujących kwestię doręczeń korespondencji), gdyż o ile znajdą one w ocenie Sądu potwierdzenie, będzie to skutkować jej wyeliminowaniem (ewentualnie również decyzji organu I instancji) z obrotu prawnego (ubocznie należy zauważyć, iż mimo prawnej dopuszczalności wstrzymania przez Sąd także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, z tych samym przyczyn nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...], której stwierdzenia nieważności domaga się skarżąca). Zaniechanie jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku powoduje, że nie sposób ocenić, czy opiera się on na ustawowych przesłankach wstrzymania wykonania. Na tę okoliczność Sąd nie może z urzędu prowadzić postępowania wyjaśniającego i zastępować wnioskodawcy w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym (tak orzekł m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603). Podkreślenia przy tym wymaga również, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a której to cechy generalnie pozbawione są akty o charakterze odmownym lub ustalającym. Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności innej decyzji nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie wywołuje skutków materialnoprawnych i nie rodzi po stronie skarżącej żadnych uprawnień ani obowiązków wynikających z treści rozstrzygnięcia (zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 422/11, wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości, który będzie zgodny z treścią aktu). W opisanej sytuacji zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej nie jest możliwe, w związku z czym na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.