II SA/Rz 497/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D., D. D. i M. D. o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie robót budowlanych - postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn. II SA/Rz 497/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A. D., D. D. i M. D. na opisaną w sentencji decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie robót budowlanych. Powodem odrzucenia był brak uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi, w wyznaczonym przez Sąd terminie. W odpowiedzi na doręczony skarżącym w dniu 7 czerwca 2017 r. odpis postanowienia z dnia 2 czerwca 2017 r., skarżący w dniu 14 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego) zgłosili wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi argumentując, że doręczone im wezwanie zawierało pismo przewodnie informujące o doręczeniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z pouczeniem oraz przedmiotowe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, pismo przewodnie informujące o doręczeniu odpisu odpowiedzi na skargę wraz z pouczeniem oraz przedmiotową odpowiedź na skargę (łącznie 7 stron dokumentów). Brak natomiast było wezwania o nadesłanie odpisu skargi. W związku z powyższym uiścili jedynie wpis od skargi. Brakujący odpis dołączyli zaś do wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Sąd uznał, że wniosek ten zgłoszono w przepisanym terminie, skoro o uchybieniu terminu skarżący dowiedzieli się z postanowienia z dnia 2 czerwca 2017 r. Dokonano także czynności, której uchybiono. Natomiast skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu przedstawione przez skarżących usprawiedliwienie niezłożenia w terminie odpisu skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi odebrała M. D. Na złożonych w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeniach odbioru (k.13) widnieje informacja o zawartości przesyłki, tj. że obejmowała ona: odpis odpowiedzi na skargę, wezwanie o 1 odpis skargi (solidarnie), wezwanie o wpis (solidarnie) 500 zł. Z tychże akt wynika, że przesyłka ta zawierała łącznie 4 kartki pism sądowych oraz 1 odpowiedzi na skargę, a nie tylko 7 stron jak podają skarżący, czyli tylko pismo przewodnie informujące o doręczeniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z pouczeniem oraz przedmiotowe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, pismo przewodnie informujące o doręczeniu odpisu odpowiedzi na skargę wraz z pouczeniem oraz przedmiotową odpowiedź na skargę. Stanowisko wyrażone we wniosku o przywrócenie terminu nie mogło zostać podzielone. Potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej, jak wynika z art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1113), wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego. Doręczenia dokonał zaś na zlecenie tut. Sądu operator wyznaczony, którym jest – zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r., Polska Poczta S.A. z/s w Warszawie. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił zaś, że dokument ten nie odzwierciedlał stanu faktycznego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono o odmowie przywrócenie terminu