II SA/Rz 481/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 1 marca 2024 r. nr SKO.4111.223.531.2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe.

W dniu 18 kwietnia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Z.L. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie (dalej: "Kolegium" lub "organ") z dnia 1 marca 2024 r. nr SKO.4111.223.531.2024 wydaną w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. W treści skargi Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia i przyznanie mu wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Organ poinformował, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...], działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a") uwzględnił skargę w całości, uchylając zaskarżoną decyzję z dnia 1 marca 2024 r. nr SKO.4111.223.531.2024 oraz wydaną w pierwszej instancji decyzję Burmistrza [....] z dnia 29 stycznia 2024 r. nr MGOPS.5303.25.1.2024 odmawiającą przyznania Skarżącemu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oraz orzekł o przyznaniu Skarżącemu wnioskowanego świadczenia. Jednocześnie organ stwierdził, że wydanie decyzji z dnia 1 marca 2024 r. nr SKO.4111.223.531.2024 nie miało miejsca bez podstawy prawnej, ani nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. W toku postępowania sądowego ustalono, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] została doręczona Skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2024 r. i nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Do takich przyczyn umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił skargę w całości. Na skutek powyższego przestaje istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego, co w konsekwencji czyni postępowanie bezprzedmiotowym. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień autokontrolnych i decyzją z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o przyznaniu Skarżącemu wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego. Wydana w trybie autokontroli decyzja Kolegium nie została zaskarżona. W związku z powyższym, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, co w konsekwencji obliguje Sąd do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a.