II SA/Rz 436/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu P. S.A. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 25 lutego 2025 r. nr SKO.409.RÓ.233.9.2025 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej - postanawia - I. odrzucić sprzeciw, II. zwrócić wnoszącemu sprzeciw uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 100, 00 zł (słownie: sto złotych).

W dniu 31 marca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął sprzeciw P. S.A. z siedzibą w S. wpisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu, działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej "k.p.a.") uchyliło decyzję P. S.A. z siedzibą w S. z dnia 28 stycznia 2025 r. nr 08/01/2025 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sprzeciw jest niedopuszczalny. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Zgodnie z brzmieniem art. 50 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 64b § p.p.s.a. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Zarówno w nauce prawa, jak i w orzecznictwie przesądzona została niedopuszczalność łączenia w jednym postępowaniu funkcji procesowych organu prowadzącego postępowanie i strony tego postępowania (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z 16 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 1036/11, CBOSA). Zatem organ administracji publicznej właściwy do orzekania w I instancji w indywidualnej sprawie w formie decyzji administracyjnej nie ma legitymacji procesowej do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi uczyniono decyzję wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej "u.d.ip."). Decyzja ta została wydana w następstwie uwzględnienia odwołania S.L. od decyzji wydanej przez skarżącą Spółkę legitymowaną do jej wydania na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.ip., zgodnie z którym obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Skarżąca Spółka jest spółka miejską z "większościowym udziałem Miasta S.". Gmina [...] jest jedynym akcjonariuszem Spółki, jak wynika z informacji zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym. W niniejszej sprawie zatem sprzeciw od decyzji organu II instancji wniósł podmiot występujący w postępowaniu administracyjnym toczącym się w sprawie o udostępnienie informacji publicznej w ustrojowej roli organu administracji publicznej I instancji, czyli podmiot, który nie posiada legitymacji do dokonania takiej czynności procesowej. W zakresie, w jakim skarżąca Spółka wykonuje funkcję organu administracji publicznej I lub II instancji, nie jest ona uprawniona do reprezentowania "swojego" interesu prawnego o którym mowa w art. 50 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w toku którego kontroli podlegać będzie decyzja administracyjna wydana przez tą Spółkę. Istnienie tego interesu prawnego bowiem warunkuje wniesienie sprzeciwu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z uwagi na powyższe sprzeciw złożony w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalny. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 64 b § 1 p.p.s.a. w pkt I sentencji postanowienia odrzucił jego sprzeciw jako niedopuszczalny. Z uwagi na fakt, że w sprawie został uiszczony wpis od sprzeciwu w kwocie 100, 00 zł, należało z urzędu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzec o jego zwrocie w pkt II sentencji postanowienia.