II SA/Rz 394/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję skarżący zawarł skierowany do organu, a w przypadku jego nieuwzględnienia – do Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie podniósł, że zapłata należności objętej zaskarżoną decyzją spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji upadłość jego firmy oraz utratę jedynego źródła dochodu. Tym samym skarżący pozbawiony zostanie środków finansowych na utrzymanie własne oraz jego najbliższej rodziny W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej poinformował, że postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącego nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje wydane w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej na podstawie przedstawionej przez wnioskodawcę argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Nie przedstawiono bowiem żadnych danych lub dokumentów odnoszących się aktualnej sytuacji finansowej skarżącego, które pozwoliłyby zweryfikować, czy rzeczywiście nie jest on w stanie uiścić nałożonej kary pieniężnej bez konieczności zaprzestania prowadzania działalności gospodarczej lub uszczerbku utrzymania koniecznego dla rodziny. Wobec zatem braku uprawdopodobnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.