II SA/Rz 375/09

Sygn. akt II SA/Rz 375/09 2 czerwca 2009 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009r., na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję, Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację , - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.

Wnioskiem złożonym do sprawy skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, D. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sprawa ze skargi D. M. o sygn. akt II SA/Rz 375/09 dotyczy decyzji wydanej w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia drogowego. Sprawa, o której mowa nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. Skarżący został zobowiązany przez Sąd do poniesienia kosztu wpisu sądowego należnego tytułem wniesienia skargi w kwocie 200 zł. (wezwanie z dnia 21 maja 2009 r. karta akt 11). Stwierdzono co następuje : wniosek skarżącego obejmuje swymi granicami wyłącznie zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Strona skarżąca powinna więc wykazać zaistnienie w swej sytuacji przesłanek opisanych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Powołany przepis pozwala na częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, jeżeli strona wnioskująca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku na poziomie swego utrzymania. Przedstawiona we wniosku sytuacja strony skarżącej nie pozwala mieć jakichkolwiek wątpliwości, co do spełniania przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. D. M. mieszka wraz z matką w budynku mieszkalnym o pow. 90 m. Z opisu tego budynku wynika, że został wzniesiony przed 1939 r. Podstawą utrzymania dwuosobowej rodziny jest wyłącznie emerytura T. M. w wysokości netto 955 zł. Z przedstawionych przez wnioskodawcę wyliczeń wynika, że po odjęciu kosztów bieżących (łącznie 521 zł) rodzinie M. pozostaje do dyspozycji kwota 434 zł. Podana kwota musi wystarczyć do zakupu żywności oraz lekarstw. Skarżący pozostaje na utrzymaniu matki; jest bezrobotny. Fakt pozostawania bez pracy poświadcza zaświadczenie wydane z upoważnienia Starosty D. przez pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w D. Poza tym, rodzina nie posiada samochodu osobowego (pkt 8 wniosku PPF). Z przedstawionej we wniosku PPF sytuacji D. M. wynika, że nie posiada on jakichkolwiek środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania jak również nie posiada realnych możliwości ich pozyskania. Należy przyznać, iż otrzymywane przez jego matkę kwoty świadczeń nie są wystarczające na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem dwóch dorosłych osób. Uiszczenie kwoty wpisu sądowego (200 zł) jak również pozostałych ciężarów finansowych postępowania, znacznie pogorszyłoby i tak niełatwą sytuację życiową rodziny M. Dlatego też, aby uchronić rodzinę skarżącego przed tymi konsekwencjami oraz umożliwić kontynuowanie postępowania sądowego niezbędnym jest przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Nie można pominąć, iż w podobny sposób sytuację osobistą i majątkową strony D. M. oceniono w postanowieniu WSA z dnia 15 grudnia 2008 r. sygn. II SA/Rz 645/08. Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustalonym w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.