II SA/Rz 357/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty zmiennej - postanawia - odrzucić skargę.

A Sp. z o.o. w [....] złożyła do sądu administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] stycznia 2020 r. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2020 r. tut. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej jako "p.p.s.a."). Powyższe wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 21 maja 2020 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w p.p.s.a. W zakreślonym terminie, który w okolicznościach sprawy upływał z dniem 1 czerwca 2020 r. skarżąca nie nadesłała dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). Skoro strona skarżąca mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS), Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania czy podpisana pod skargą Prezes Zarządu – J.J. uprawniona była do podpisania i wniesienia skargi. W tym miejscu Sąd wyjaśnia także, że stosownie do treści art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 374 ze zm.) w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten został dodany do ww. ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 568) i wszedł w życie w dniu 31 marca 2020 r. Z tym dniem wstrzymaniu i zawieszeniu uległ biegł terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020 r., poz. 875) – dalej "ustawa zmieniająca", z dniem 16 maja 2020 r. uchylony został art. 15zzr i art. 15zzs ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r. Jednocześnie ustawodawca w art. 68 ust. 6 i 7 ustawy zmieniającej wprowadził siedmiodniowy termin, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone biegną dalej. W konsekwencji rozpoczęcie biegu terminów, które zostały wstrzymane i kontynuowanie biegu terminów, które zostały zawieszone na podstawie art. 15zzr i art. 15zzs ustawy zmienianej, następuje od 24 maja 2020 r. Odnosząc powyższe regulacje do okoliczności niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że siedmiodniowy termin do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), rozpoczął swój bieg 24 maja 2020 r., zaś zakończył dnia 30 maja 2020 r. (sobota). Ponieważ ostatni dzień terminu do wykonania wezwania przez Stronę skarżącą wypadał w sobotę, dlatego też z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 p.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na dzień wolny od pracy na następny dzień, ostatnim dniem terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi w niniejszej sprawie był poniedziałek – 1 czerwca 2020 r. Uznać zatem należy, że nienadesłanie, w zakreślonym przez Sąd terminie aktualnego na dzień wniesienia skargi dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami formalnymi nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.