II SA/Rz 317/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w sprawie ze skarg M.K., R.G., R.D., R.Ś. i G.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...]

Decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...], Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] sp. z o.o. z/s w [...] pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr 1571/5 w [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniami wskazanych w rozstrzygnięciu osób oraz utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję organu I instancji, nieuwzględniając odwołań wniesionych przez strony postępowania. W piśmie procesowym z dnia 28 czerwca 2018 r. M.K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący wskazał na szkody i trudne do odwrócenia skutki, które – w jego ocenie – związane będą z faktem zrealizowania spornej inwestycji, a w konsekwencji z oddziaływaniem jej na nieruchomości sąsiednie oraz spadkiem wartości jego nieruchomości. W odpowiedzi na wniosek, w piśmie z dnia 12 lipca 2018 r. Spółka wniosła o jego oddalenie, jako pozbawionego podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) –dalej: "Ppsa", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać należy, że zasadniczym warunkiem zastosowania instytucji ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 Ppsa, jest ustalenie, że po pierwsze – zaskarżony akt podlega wykonaniu, a po drugie – że w dacie rozstrzygania przez sąd wniosku o wstrzymanie jego wykonania, akt ten nie został jeszcze wykonany. Jak wynika z dołączonej do pisma Spółki z dnia 12 lipca 2018 r. kserokopii dziennika budowy, sporna stacja telefonii komórkowej została wybudowana i odebrana przez inwestora z dniem 5 lipca 2018 r. To zaś przesądza, że złożony wniosek uznać należało za niemożliwy do uwzględnienia, gdyż przepis art. 61 § 3 Ppsa ma zastosowanie wyłącznie do zdarzeń przyszłych, związanych z wykonaniem zaskarżonego aktu, które mogłyby nastąpić po wniesieniu skargi do sądu. Nie ma natomiast zastosowania w przypadku gdy zaskarżony akt został już wykonany, jako że instytucja określona ww. uregulowaniem nie może prowadzić do restytucji stanu poprzedniego. W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł, jak w sentencji postanowienia.