II SA/Rz 297/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia - odrzucić skargę.

Wojewoda wydał w dniu [...] listopada 2018 r. decyzję nr [...] w przedmiocie wymeldowania M. S. (dalej także: "skarżąca") z pobytu stałego. Decyzja ta została doręczona wyżej wymienionej w dniu 20 listopada 2018 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną na wstępie decyzję złożyła, za pośrednictwem organu, M. S. w dniu 5 marca 2019 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżona decyzja Wojewody z [...] listopada 2018 r., została doręczona skarżącej w dniu 20 listopada 2018 r. Zatem termin do złożenia skargi upływał z dniem 20 grudnia 2018 r. (czwartek). Tymczasem skarżąca przedmiotową skargę nadała w placówce pocztowej w dniu 5 marca 2019 r., a więc przeszło dwa i pół miesiąca po upływie terminu. Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a., a skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Sąd zauważa przy tym, że bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia błędnego pouczenia zawartego w decyzji Wojewody o przysługującym stronie środku zaskarżenia. Organ pouczył bowiem o możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, zamiast prawidłowego pouczenia o możliwości wniesienia skargi od decyzji w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Przyjmując zatem korzystniejszy dla skarżącej termin 30 dni na wniesienie skargi, stwierdzić należy, że skarga i tak wniesiona została z uchybieniem terminu. Jak wyżej wskazano, 30-dniowy termin na złożenie skargi upływał z dniem 20 grudnia 2018 r., skarga została natomiast złożona w dniu 5 marca 2018 r. Nadto Sąd wskazuje, że bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcia pozostaje także wynik toczącego się przed tut. Sąd postępowania o sygn. II SO/Rz 25/18. W sprawie tej M. S., przed złożeniem skargi, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 lutego 2019 r., sygn. II SO/Rz 25/19 WSA w Rzeszowie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2019 r., którym w pkt I zwolniono wnioskodawczynię od kosztów sadowych; w pkt II odmówiono ustanowienia na jej rzecz adwokata. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 20 lutego 2019 r. Nawet jeśli uznać, jak wskazywała skarżąca, że pomoc adwokata jest jej niezbędna celem sporządzenia skargi (Sąd zauważa, że czynność ta nie jest obarczona przymusem radcowsko-adwokackim i nie wymaga udziału zawodowego pełnomocnika), to winna ona w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia z dnia 14 lutego 2019 r. złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz z przedmiotową skargą. Powyższych czynności procesowych skarżąca nie uczyniła. Zamiast tego dopiero w dniu 5 marca 2019 r. nadała w urzędzie pocztowych skargę na decyzję Wojewody z [...] listopada 2018 r. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.