II SA/Rz 292/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ AWSA Maria Mikolik Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2023 r. sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 29 grudnia 2022 r.nr SKO.409.RÓ.3499.1170.2022 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia 24 listopada 2022 r. nr SŚR.8250.5.2460.2022.

Przedmiotem skargi A.Ł. (dalej: "Skarżącego") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu (dalej: "Kolegium", "Organ odwoławczy" lub "Organ II Instancji") z 29 grudnia 2022 r. nr SKO.409.RÓ.3499.1170.2022, wydana w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku węglowego. Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że wnioskiem z 24 października 2022 r. Skarżący zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] (dalej: "Burmistrz" łub "Organ I Instancji") o wypłatę dodatku węglowego. We wniosku wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi z M.Ł. i zamieszkują w [...], przy ul. [...]. Decyzją z 24 listopada 2022 r. nr SŚR.8250.5.2460.2022 Burmistrz odmówił przyznania Skarżącemu przyznania wnioskowanego dodatku węglowego. Organ I instancji podał, że w deklaracji złożonej 4 lipca 2022 r. Skarżący jako źródło ciepła wskazał kocioł na paliwo stałe i trzon kuchenny, a jako rodzaj stosowanego paliwa - drewno kawałkowe. Dodatek węglowy, stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 141 z późn. zm.) - dalej: "u.d.w.", przysługuje zaś wyłącznie w sytuacji, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe. Zgodnie natomiast z art 2 ust. 3 u.d.w., przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. Drewno kawałkowe nie stanowi paliwa stałego w rozumieniu u.d.w., wobec czego żądanie Skarżącego było niemożliwe do uwzględnienia. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji podnosząc, że od 40 lat pali węglem i kupuje go co roku. W 2022 r. nie mając węgla oraz wobec braku możliwości jego zakupu, w deklaracji wpisał drewno kawałkowe, którego zakup był wówczas możliwy. Skarżący podniósł, że opalanie kotła węglem jest znacznie wydajniejsze i mniej uciążliwe, a wpisanie drewna kawałkowego w deklaracji było podyktowane wyłącznie perspektywą dostosowania się do sezonu grzewczego bez węgla. Decyzją z 29 grudnia 2022 r. nr SKO.409.RÓ.3499.1170.2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję Burmistrza. Podzielając w całości stanowisko Organu I instancji Kolegium podało, że w świetle art. 2 ust. 1 u.d.w. oraz art. 27g ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów {tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 438 z późn, zm.) - dalej: "u.w.t.", warunkiem otrzymania dodatku węglowego jest zgłoszenie do centralnej ewidencji emisyjności budynków, węgla kamiennego, względnie brykietu lub peletu zawierającego co najmniej 85% węgla kamiennego, jako paliwa zasilającego źródło ogrzewania budynku, dokonane najpóźniej 11 sierpnia 2022 r., a po tej dacie - w terminie 14 dni od dnia pierwszego uruchomienia tego źródła ciepła lub źródła spalania paliw. Oznacza to, że przy ustalania prawa do dodatku węglowego, dla organów wiążące są dane w centralnej ewidencji emisyjności budynków. Skoro Skarżący nie zgłosił zasilania gospodarstwa domowego paliwami stałymi, to prawidłowo Organ I Instancji odmówił przyznania dodatku węglowego. Jednocześnie Kolegium zastrzegło, że ustalonego stanu faktycznego nie mogły podważyć argumenty zawarte w odwołaniu, ponieważ ich uwzględnieni stanowiłoby podważenie ważności złożonej deklaracji jako dokumentu urzędowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, A.Ł. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Powtarzając argumentację sformułowaną w odwołaniu Skarżący podniósł dodatkowo, że 2 listopada 2022 r. dokonał korekty deklaracji w zakresie stosowania paliwa poprzez zaznaczenie węgla. Brak było zatem podstaw do odmowy uwzględnienia wniosku, tym bardziej, że u.d.w. uprawnia organy do weryfikacji o wypłatę dodatku węglowego oraz do dokonywania własnych ustaleń. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej: "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w sprawie nie miał zastosowania. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych wyżej kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wykazała, że rozstrzygnięcia te naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja wydana w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego. Spór w postepowaniu administracyjnym w zasadzie sprowadza się do interpretacji przepisu treści art. 2 ust 1 ustawy, zgodnie z którym: dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Zdaniem Organów złożona przez Skarżącego po dniu 11 sierpnia 2022 r. deklaracja w zakresie zmiany stosowanego paliwa nie może zostać uwzględniona przy rozpatrywaniu wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Na wstępie zaznaczyć należy, że warunkiem koniecznym otrzymania dodatku węglowego jest ogrzewanie gospodarstwa domowego (główne źródło ciepła) przez wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy urządzenie grzewcze, to jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, kozę, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnię, kuchnię węglową lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 u.d.w. węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zostało jednoznacznie ustalone jakie paliwo służy do ogrzewania w gospodarstwie Skarżącego. W złożonej pierwotnie deklaracji z 4 lipca 2022 r. Skarżący jako źródło ciepła wskazał między innymi kocioł na paliwo stałe, rodzaj zaś stosowanych w kotłach paliw stałych - drewno kawałkowe. W kolejnej deklaracji z 2 listopada 2022 r. Skarżący jako rodzaj stosowanych paliw wskazał węgiel i paliwo węglopochodne. Organy oparły się na pierwszej złożonej przez Skarżącego deklaracji, na podstawie której dane zostały wpisane do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków i uznały, że jeżeli wymieniony w art. 2 ust. 3 ustawy rodzaj paliwa nie został ujawniony w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. stanowi to wystarczającą podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego. Kolegium powołując się na art. 2 ust 15 g ustawy o dodatku węglowym stwierdziło, że zmiana deklaracji dokonana po dniu 11 sierpnia 2022 r. może dotyczyć wyłącznie źródła ciepła a nie, jak w niniejszej sprawie, rodzaju paliwa. Nie ulega wątpliwości, iż w związku ze złożoną przez Skarżącego korektą deklaracji, zaistniały wątpliwości co do faktycznego paliwa, jakim ogrzewane jest gospodarstwo domowe Skarżącego. Powstałe niejasności winny zostać wyjaśnione przez organ, gdyż mają one istotne znaczenie w świetle treści art. 2 ust. 3 ustawy. Na gruncie tej sprawy Sąd popiera i uznaje za swoje stanowisko prezentowane w aktualnym orzecznictwie, że w przypadku wątpliwości tak co do źródła ciepła, jak i rodzaju paliwa organy powinny przeprowadzić stosowne postępowanie w celu usunięcia tych wątpliwości ( patrz np. wyrok WSA w Opolu z 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Op 74/23, wyrok WSA w Gliwicach z 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 278/23, wyrok WSA w Gliwicach z 11 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 116/23, wyrok WSA w Gliwicach z 25 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 189/23, wszystkie powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Do takich wniosków skłania nowelizacja ustawy o dodatku węglowym z dnia 19 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm.; dalej: "ustawa zmieniająca"). Na mocy art. 50 ust. 1 pkt g ustawy dodano po ust. 15 art. 2 ustawy ust. 15a-15b. Zgodnie z art. 64 ustawy zmieniającej weszła ona w życie z dniem następującym po dniu jej ogłoszenia, co nastąpiło w dniu 20 września 2022 r. Jednocześnie na mocy przepisu o charakterze przejściowym (art. 52 ustawy zmieniającej) jednoznacznie doprecyzowano, że do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na postawie ustawy o dodatku węglowym stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Na podstawie wprowadzonych przepisów - art. 2 ust. 15a ustawy dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297, 1549 i 1768); 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561); 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191). Z powyższych regulacji jednoznacznie wynikają źródła informacji, przy pomocy których organ może dokonać weryfikacji wniosku o przyznanie dodatku węglowego i co należy podkreślić nie są to jedyne źródła z których organ może czerpać wiedzę, z uwagi na użyty przez ustawodawcę zwrot "w szczególności". W związku z powyższym weryfikacja tego wniosku nie polega jedynie na sprawdzeniu danych widniejących w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. W sytuacji, gdy organ poweźmie sprzeczne informacje, mające znaczenie dla sprawy, winien je wyjaśnić mając na względzie ww. przepis prawa. Zgodnie bowiem z art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. organy administracji w toku postępowania, z urzędu jak i na wniosek, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz mają obowiązek w wyczerpujący sposób zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W przedmiotowej sprawie, organy nie dokując wyjaśnień sprawy we wskazanym wyżej zakresie, naruszyły art. 7 k.p.a. oraz 77 § 1 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 15b ustawy o dodatku węglowym, jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Dalej zaś wskazano, że wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c) oraz że w toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d), gdzie niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 15b, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego (art. 2 ust. 15e). Należy zaakcentować, że wprowadzone zmiany niewątpliwie zmierzają do objęcia pomocą finansową, jak największej liczby gospodarstw domowych, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe. Dodatek węglowy może zostać przyznany nawet osobie, która nie złożyła wniosku o jego wypłatę, a spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy (art. 2 ust. 15f ustawy). Niezależnie od powyższego, do innych wniosków nie może prowadzić powoływany przez Organ II instancji art. 2 ust. 15 g ustawy o dodatku węglowym. Zgodnie z tym przepisem: dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wpis do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, dokonywany jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta z urzędu bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji. Z treści tego przepisu wynika, że dodatek węglowy może być również przyznany, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, do dnia 11 sierpnia 2022 r. nie zostało zgłoszone lub wpisane do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1 (art. 2 ust. 15g ustawy). Zatem skoro można dokonać korekty deklaracji przez zgłoszenie źródła ciepła to tym bardziej można dokonać korekty zgłoszonego uprzednio rodzaju paliwa. Do takich wniosków prowadzi również redakcja przepisu art. 2 ustawy o dodatku węglowym. Ust. 15g jest ostatnim ustępem tego przepisu, co również ma wpływ na interpretację. Poprzedzające go ustępy dotyczą postępowania organów w zakresie weryfikacji wniosku w zakresie podanych informacji, przy której należy wziąć pod uwagę wszystkie wymienione informacje, jak również inne dowody, które przyczynią się do oceny wiarygodności wniosku, a zatem również korektę deklaracji. Ust. 15 g przewiduje możliwość nie tyle weryfikacji, co dokonania samego zgłoszenia, a więc czegoś więcej aniżeli tylko korekty. Wywieść z tego należy wniosek, że po 11 sierpnia 2022 r. ustawodawca dopuścił nie tylko dokonanie zmiany informacji zawartych w pierwotnej deklaracji, ale również dokonanie samego zgłoszenia głównego źródła ciepła, pod warunkiem zgodności z prawdą (tak słusznie WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 20 czerwca 2023 r., II SA/|Rz 138/23). Niezależnie od powyższych rozważań Sąd zwraca uwagę, że przepisy prawa, do których odwołuje się ustawodawca w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym nie weszły w całości w życie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.w. dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym, w którym głównym źródłem ogrzewania tegoż gospodarstwa jest między innym koza, a rzeczone źródło zostało wpisane lub zgłoszone do CEEB do dnia 11 sierpnia 2022 r. na podstawie art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 438 z późn. zm., zwanej dalej "u.c.e.e.b."), a gdyby do zgłoszenia doszło po tej dacie, w dowolnym czasie w związku ze źródłem, które po raz pierwszy miałoby zostać wpisane lub zgłoszone do CEEB. Sąd w składzie orzekającym zaznacza, że CEEB jest ewidencją, która istnieje tylko de facto, a nie de iure. Powołany przepis art. 27a ust. 1 u.c.e.e.b. nie wszedł jeszcze w życie. Wejście w życie tego przepisu jest uzależnione od wydania komunikatu przez ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Taki komunikat został co prawda wydany, jednakże wskazuje się w nim, że datą wejścia w życie tego przepisu jest dzień 1 sierpnia 2023 r. – komunikat Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 27 kwietnia 2023 r. w sprawie określenia dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających prowadzenie centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2023 r. poz. 831). Jako jedyny wszedł w życie przepis art. 27g u.c.e.e.b., jednakże na uwagę zasługuje fakt, że CEEB nie zostało (prawnie) utworzone. Przepis art. 16 ustawy z dnia 28 października 2020 r. o zmianie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2127) stanowi o utworzeniu CEEB. Jednakże wejście w życie tego przepisu zostało również uzależnione od wydania ww. komunikatu (art. 22 pkt 5 ustawy nowelizującej u.c.e.e.b.). To oznacza, że CEEB istnieje tylko faktycznie, a nie w przestrzeni prawnej. Żaden więc organ administracji publicznej nie miał i obecnie (na dzień orzekania) nie ma prawa żądać od nikogo wpisania, a także zgłoszenia swojego źródła ciepła do ewidencji, której nie ma (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Po 47/23, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek, jaki należy wyciągnąć z rozważań podjętych w tym akapicie jest następujący: przepis art. 2 ust. 1 u.d.w. częściowo nie wszedł w życie, a więc dodatek węglowy przysługuje każdemu, kto posiada jedno ze źródeł ciepła wskazanych w tym przepisie. Kwestia wpisu lub zgłoszenia źródła ciepła do CEEB jest obecnie irrelewantna (tak słusznie WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 22 czerwca 2023 r. II SA/Po 134/23). W realiach niniejszej sprawy niespornie skarżący w domu ma zainstalowane źródło ciepła w postaci kotła na paliwo stałe. Jako paliwo zużywane w tym kotle w korekcie deklaracji wskazał m.in. węgiel. W okolicznościach sprawy prawdziwość tego świadczenia nie budzi wątpliwości. Bez względu na przyjętą argumentację oznacza to, że skarżący w braku innych przeszkód był uprawniony do uzyskania dodatku węglowego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.