II SA/Rz 278/14

Dnia 21 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku T.D., Z.K., I.K., L.K., J.G., D.M., H. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowieniowym decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W dniu 11 marca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga T.D., Z.K., I.K., L.K., J.G., D.M., H.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [....] z dnia [...] listopada 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowieniowym decyzji z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...], znak [...] wydanej w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie [...] pozwolenia na budowę dla inwestycji p.n. "Rewitalizacja Rynku w B." na działkach nr ewid. 1631, 1638/1 położonych w B. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na: "niebezpieczeństwo życia i mienia spowodowane źle wykonanym remontem, które powodować będzie w przyszłości to niebezpieczeństwo oraz postępujące straty materialne powstające w następstwie pozwolenia na budowę, które są powodowane codziennie i będą powodowane w przyszłości w związku ze wszystkimi dowodami zebranymi w prawie odwołań do tej pory". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z przyjętym rozumieniem wykonalności aktu administracyjnego, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Co do zasady nie nadają się do wykonania wszelkie orzeczenia odmowne i kasacyjne (por. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2014r., sygn. akt I OZ 23/14, postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2013r., sygn. akt II FZ 193/13, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012r., sygn. akt II OZ 1073/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do wykonania nie nadają się akty administracyjne odmowne oraz te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). Z uwagi na powyższe decyzja, którą odmówiono uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nie może stanowić źródła niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem nie nadaje się do wykonania. Na marginesie Sąd wyjaśnia ponadto, że z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czyli konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy nie wykazali ani tego, że wykonanie decyzji spowodować może po ich stronie trudne do odwrócenia skutki ani też tego, że może przyczynić się do wyrządzenia im znacznej szkody. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.