II SA/Rz 265/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego - postanawia - przyznać adwokat A. J. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Jednocześnie Sąd przyznał ustanowionej w ramach prawa pomocy adwokat A. J. wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Po otrzymaniu odpisu wskazanego wyżej wyroku adwokat A. J. złożyła w tut. Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia, równocześnie wnosząc o przyznanie jej z tego tytułu należnych kosztów wskazując, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Rozpoznając powyższy wniosek zważono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczonemu dla strony adwokatowi przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie do określenia wysokości takiego wynagrodzenia zastosowanie znajduje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), zwanej dalej "rozporządzeniem". Powyższe związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714). Stanowi on mianowicie, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (co miało miejsce 2 listopada 2016 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przedmiotowa sprawa została zainicjowana wniesieniem skargi w dniu 2 marca 2016 r. Wskazane wyżej rozporządzenie z 2015 r. określa maksymalną wysokość opłat dla pełnomocnika z urzędu (adwokata) za udzieloną pomoc. Stanowi ono w § 2 pkt 1, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m. in. opłatę ustaloną zgodnie z jego przepisami. Istotna jest także wyrażona w § 4 ust. 1 zasada, że opłatę tę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Z kolei, zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia, ustalenie opłaty wyższej niż określona w ust. 1 następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, czynności podjętych w sprawie, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W świetle zawartego w rozdziale 4 rozporządzenia § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji tj. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie" tj. takiej, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej skargi na decyzje lub postanowienie Urzędu Patentowego to 480 zł. Należy jeszcze mieć na względzie treść § 4 ust. 3 rozporządzenia, według którego, opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze zarówno okoliczności niniejszej sprawy, jak też treść powołanych unormowań prawnych orzeczono o przyznaniu adwokat A. J. kosztów udzielonej przez nią skarżącej M. G. pomocy prawnej w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 147,60 zł. Na kwotę tę składa się opłata w wysokości 120 zł (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 4 ust. 1 rozporządzenia) oraz wartość podatku VAT (23 % z kwoty 120 zł). Nie stwierdzono bowiem okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie opłaty w wysokości wyższej, a wynikającej z cytowanego § 4 ust. 2 rozporządzenia Podstawę orzeczenia stanowi art. 258 § 2 pkt 8 oraz powołane wyżej przepisy.