II SA/Rz 25/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku D.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D.B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia – I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżącego adwokata.

Sygn. II SA/Rz 25/18 U Z A S A D N I E N I E D.B. (dalej: Skarżący) wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata argumentując, że jest przewlekle chory, posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Środki finansowe jakie ma do dyspozycji w kwocie 604 zł z tytułu zasiłku stałego z GOPS często nie wystarczają na utrzymanie. Skarżący leczy się w trzech specjalistycznych placówkach systemu opieki zdrowotnej. Majątku Skarżący nie posiada, jako stałe wydatki zadeklarował koszty wyjazdów do szpitali w K. i R., opłaty za konieczne leki, telefon. Do wniosku załączył decyzje o przyznaniu świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, częściowej niezdolności do pracy. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Skarżący przedstawił swoją sytuację w sposób przekonujący; załączył do wniosku decyzję o przyznaniu zasiłku stałego i uprawdopodobnił niemożność podjęcia pracy. Zasiłek w kwocie 604 zł praktycznie w całości dostarcza środków do życia Skarżącemu. Przedłożył także inną dokumentację związaną ze sprawą, która obrazuje sytuację osobistą i majątkową Skarżącego, wykazując tym samym, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, o co wnioskował Skarżący, wykazując tym samym istnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm., w skrócie P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.