II SA/Rz 237/17

Dnia 4 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - postanawia – Odrzucić skargę A. Ś., A. K., A. W., B. A., D. Z., D. K., D. H., E. Z., E. O., E. F., E. K., E. A., G. F., G. Z., H. S., H. A., J. A., J. P., J. R., J. H., J. Z., J. F., J. B., J. G., K. S., K. H., K. K., K. A., K. B., K. O., L. Z., L. R, L. A., L. Ś., L. P., M. S., M. W., M. B., M. T., M. Ś., M. K., M. N., M. A., M. O., M. Z., M. C., M. F., M. D., M. G., M. H., P. O., P. S., P. A., R. S., R. Z., R. W., S. P., S. K., S. S., S. T., W. S..

Skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, zainicjowanego odwołaniem skarżącej M. K. od decyzji Prezydenta Miasta [...] (dalej w skrócie: "organ I instancji") z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej w skrócie: "Ppsa") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Oznacza to, że legitymacja do złożenia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, który należy rozumieć jako istniejący związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa, zwykle materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Innymi słowy, interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach obowiązującego prawa, a ponadto musi być własny i indywidualny. Stąd też, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Zdaniem Sądu, skarżący opisani w sentencji postanowienia nie są adresatami decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, nie posiadają więc legitymacji procesowej w zaskarżeniu tej decyzji do sądu administracyjnego, bowiem decyzja ta nie reguluje ich sytuacji procesowej w spornym postępowaniu. Przedmiotowa decyzja rozstrzyga wyłącznie o prawach M. K. w zakresie możliwości kwestionowania przez nią decyzji organu I instancji. Zaskarżona decyzja ma charakter procesowy i nie odnosi się do prawidłowości decyzji organu I instancji. Wobec powyższego, skarga osób wymienionych w sentencji postanowienia jako wniesiona przez nieuprawniony podmiot, jest niedopuszczalna z innych przyczyn i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 Ppsa.