II SA/Rz 219/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie SO del. Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant Anna Zięba-Drymajło po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. Ż. i E. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata H. S. z Kancelarii Adwokackiej [...] wynagrodzenie w kwocie 295 zł 20/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 23 % podatku VAT kwotę 55 zł 20/100 / słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/.

II SA/Rz 219/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] zmienioną decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na Panią M. B. obowiązek wykonania określonych w decyzji robót w celu doprowadzenia budynku garażu do stanu zgodnego z prawem. W/w decyzje nie zostały doręczone Państwu Z. i E. Ż. Pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. uzupełnionym pismem z dnia 25 października 2013 r. Państwo Z. i E. Ż. wystąpili o wznowienie postępowania. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazali art. 145 § 1 pkt. 4 kpa. Z uwagi na to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał wskazaną na wstępie decyzją w sprawie budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 738 w P. w ostatniej instancji właściwym był do rozpatrzenia wniosku Państwa Z. i E. Ż. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując wniosek Państwa Z. i E. Ż. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] zmienioną decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2012 r. postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w oparciu o art. 149 § 3 Kpa odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że podanie o wznowienie postępowania Państwo Z. i E. Ż. wnieśli z uchybieniem terminu stanowiącego podstawę do wznowienia postępowania, ponieważ prawidłowy wniosek został złożony w dniu 25 października 2013r. Jako datę od której należy wyliczyć jednomiesięczny termin organ wskazał dzień 15 kwietnia 2012 r. tj. pismo znak: [...] którym organ przekazał akta sprawy do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W treści pisma z dnia 25 stycznia 2013 r. Państwo Z. i E. Ż. informują że posiedli wiedzę o wydanych przez organ decyzjach. Zażalenie na postanowienie wnieśli Państwo Z. i E. Ż. Stwierdzają, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego celowo nie doręczył im decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] zmienionej decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie dwuboksowego budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 738 w P. Zarzucają że działanie organu powiatowego w tym zakresie było zamierzone, uniemożliwiono im wniesienie odwołania. O decyzjach dowiedzieli się z pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] stanowiącego w odpowiedź na ich skargę. Zarzucają że nie zostali pouczeni w jakim terminie należy złożyć wniosek o wznowienie postępowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].01.2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Podzielił on argumentację organu I instancji co do uchybienia terminowi z art. 148 k.p.a. przez skarżących. Skargę od postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].01.2014 r. złożyli skarżący wnosząc o jego uchylenie. Przedstawili oni w skardze bezsporny przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie i powielili zarzuty zażalenia na postanowienie organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż Sąd z urzędu bierze pod uwagę wszystkie naruszenia prawa, a nie tylko te wymienione w skardze. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatniej ze wskazanych ustaw. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy - lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 Kpa lub innych przepisach. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].01.2014 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie dwuboksowego budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 738 w P. zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.201l r. znak: [...] oraz z dnia [...].01.2012r. znak: [...]. Bezspornie – także wobec treści skargi – z materiału dowodowego wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazując akta sprawy do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przy piśmie z dnia 16 kwietnia 2012 r. znak: [...] (które zostało doręczone Państwu Ż. w dniu 19 kwietnia 2012 r.) poinformował o wydanej decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] zmienionej decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie dwuboksowego budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 738 w P. Ponadto w odpowiedzi na zażalenie Państwa Ż. w sprawie w/w garażu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 10 maja 2012 r. znak: [...] poinformował o treści wydanych decyzji, wyjaśniając jednocześnie jakie uprawnienia przysługują stronie która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Ponownie o treści wydanych decyzji w sprawie budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 738 w P., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Państwa Ż. w odpowiedzi na skargę pismem z dnia 31 lipca 2012 r., które zostało doręczone państwu Ż. w dniu 6 sierpnia 2012 r. Pismem tym również poinformowano skarżących o możliwości i sposobie złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek z dnia 25 stycznia 2013 r. uzupełniony pismem z dnia 25 października 2013 r. o wznowienie postępowania został wniesiony do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego przez Państwo Z. i E. Ż. po upływie jednomiesięcznego terminu. Minął on bezskutecznie – nawet licząc go w sposób najbardziej korzystny dla skarżących – w dniu 6 września 2012 r. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania stanowi podstawę do wydania postanowienia o odmowie wznowienia po stępowania. W okolicznościach sprawy zarzut specjalnie wadliwego postępowania organów nadzoru budowlanego mającego na celu doprowadzenie do uchybienia przez skarżących terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu w przedmiotowej sprawie jest więc bezzasadny. Nie doszło w toku postępowania do naruszenia art. 10 k.p.a., 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 156 § 1 pkt 1 pkt 1 k.p.a. a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.