II SA/Rz 21/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. J. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 21/18 pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - postanawia - utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Zarządzeniem z dnia 16 marca 2018 r., sygn. II SA/Rz 21/18 referendarz sądowy WSA w Rzeszowie pozostawił wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powodem powyższego był brak, złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na obowiązującym w postępowaniu sądowoadministracyjnym urzędowym formularzu PPF, mimo zakreślonego przez Sąd stosownego terminu do usunięcia tego braku. W terminie przewidzianym na zaskarżenie ww. zarządzenia J. J. złożył sprzeciw. Zawnioskował o jego uchylenie, albowiem wniosek o zwolnienie od wpisu został złożony na formularzu PPF w terminie, tj. dnia 9 lutego 2018 r. Jako dowód do sprzeciwu dołączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię złożonego na formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy, ale podpisanego przez B. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od zarządzeń o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania - art. 258 § 1 pkt 6 P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a.). W myśl z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, zgodnie z art. 257 P.p.s.a. pozostawia się bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy, J. J. wnioskując o zwolnienie od wpisu od skargi (pismo z dnia [...] stycznia 2018 r.) nie zachował określonego w art. 252 § 2 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w związku z czym wezwany został do usunięcia tego braku. Jednocześnie tut. Sąd przesłał skarżącemu obowiązujący w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularz, wzywając do jego wypełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia i pouczając, że brak przedłożenia uzupełnionego formularza w zakreślonym terminie skutkować będzie pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Z akt sprawy bezspornie wynika, że stosowny formularz został stronie przesłany (k. 25 i 27 akt sądowych – adnotacja na piśmie przewodnim z 1 lutego 2018 r. i zwrotnym potwierdzeniu odbioru o przesłaniu w załączeniu "formularza/wniosku PPF"). Przedmiotowe wezwanie wraz z formularzem zostało doręczone skarżącemu dnia 5 lutego 2018 r. W ustawowym terminie, który w okolicznościach sprawy mijał z dniem 12 lutego 2018 r., strona nie nadesłała wniosku złożonego na urzędowym formularzu. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania, zgodnie z dyspozycją art. 257 P.p.s.a. W powyżej opisanych okolicznościach wydane przez referendarza sądowego zarządzenie z dnia 16 marca 2018 r. jest w pełni zasadne i prawidłowe. Odnosząc się natomiast do twierdzeń wnoszącego sprzeciw, że wniosek o zwolnienie od wpisu został w terminie złożony na stosownym formularzu PPF, Sąd wyjaśnia, że dnia 9 lutego 2018 r. rzeczywiście taki wniosek został złożony, jednakże jak wynika z niego, stroną wnioskująca o przyznanie prawa pomocy była B. J. Wniosek ten był przedmiotem odrębnego rozpoznania i w tym zakresie referendarz sądowy, wydał dnia 16 marca 2018 r. odrębne postanowienie. Z tych względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 i art. 252 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.