II SA/Rz 21/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp.j. z/s w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp.j. z/s w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję A. sp.j. z/s w [...] (dalej: "Spółka") zawarła skierowany od organu, a w przypadku jego nieuwzględnienia – do Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek podała, że nie zachodzą przesłanki negatywne, o których mowa w art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) - dalej: "Ppsa", stojące na przeszkodzie uwzględnienia wniosku. Skarżąca podniosła, że wniosek uzasadnia również brakiem jednolitego stanowiska w Służbie Celnej co do charakteru gier rozgrywanych na urządzeniu oraz istotnymi wątpliwościami, co do waloru dowodowego sporządzonej w sprawie opinii biegłego. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej podał, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na Spółkę nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a wymienione na wstępie decyzje są ostateczne. Niemniej, na podstawie przedstawionej przez skarżącą argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla niej wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. We wniosku nie zawarto bowiem żadnego uzasadnienia co do sytuacji majątkowej Spółki i dlatego Sąd nie miał możliwości dokonania w stosunku do niej ustaleń przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Wbrew twierdzeniom Spółki, nie brak negatywnych przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej przepisie warunkuje wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, lecz stwierdzenie, że wykonanie tego aktu mogłoby spowodować wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W złożonym wniosku strona skarżąca nie wskazała żadnej okoliczności, chociażby uprawdopodabniającej wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa, a Sąd okoliczności takich nie dostrzegł również z urzędu. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.