II SA/Rz 204/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – AWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2023 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2022 r. nr GK-I.7210.1.2.2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić Skarżącemu S. K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie S. K. (dalej: "Skarżący") wskazał, że w związku z wyczerpaniem całej drogi administracyjnej mającej na celu unieważnienie decyzji ostatecznej Starosty [...] z [...] listopada 2020 r. nr [...] odmawiającej przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego z rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], położonej w obrębie [...] gm. [...], będącego rezultatem pracy zarejestrowanej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] pod numerem [...], sporządzonego przez geodetę uprawnionego, którym jest Skarżący oraz wszystkich decyzji utrzymujących ją w mocy, zaskarża w całości ww. decyzję oraz utrzymujące ją w mocy decyzje organów wyższych instancji, a to: – decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia [...] maja 2021 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [....] z dnia [...] listopada 2020 r nr [...] odmawiającej przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego z rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], położonej w obrębie [...] gm. [...], będącej rezultatem pracy zarejestrowanej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] pod numerem [...], sporządzonej przez geodetę uprawnionego w osobie Skarżącego; – postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] października 2022 r. nr [...] odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z [...] lutego 2022 r. nr [...]; – postanowienia Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z 2 grudnia 2022 r. nr GK-I.7210.1.2.2022 odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2020 r. nr [...]. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności ww. decyzji w całości oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę PWINGiK wniósł o odrzucenie skargi na postanowienie, błędnie określonego przez Skarżącego jako decyzja, ponieważ od zaskarżonego postanowienia przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Głównego Geodety Kraju. PWINGiK wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 5 grudnia 2022 r. termin na złożenie środka odwoławczego upłynął w dniu 12 grudnia 2022 r. Natomiast w dniu 10 stycznia 2023 r. do Organu wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Również w stosunku do pozostałych wymienionych w skardze rozstrzygnięć organ stwierdził brak wyczerpania administracyjnego toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez Sąd. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powołane przepisy należy rozumieć w ten sposób, że samo złożenie środka zaskarżenia od kwestionowanych decyzji lub postanowienia organu I instancji nie wystarczy. Wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 6 lutego 2013 r., sygn. I OSK 116/13). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z 2 grudnia 2022 r. nr GK-I.7210.1.2.2022 wydane na podstawie art. 61a § 1, art. 158 § 1 w zw. z art. 157 § 1 oraz art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000; dalej: "k.p.a.") w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2020 r. nr [...]. Od ww. postanowienia – zgodnie z art. 61a § 2 k.p.a. – przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, którym zgodnie z art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r., poz. 1990) jest Główny Geodeta Kraju, który pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia ww. postanowienia znalazło się w zaskarżonym postanowieniu. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący nie zastosował się do pouczenia udzielonego przez organ i nie wniósł zażalenia do Głównego Geodety Kraju, natomiast wniósł skargę do tut. Sądu. Wobec powyższego uznać należy, że Skarżący zaskarżył do tut. Sądu postanowienie organu I instancji, bez wyczerpania środka zaskarżenia, jakim było zażalenie. W związku z powyższym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nie mogły być również przedmiotem merytorycznego rozpoznania pozostałe wskazane w skardze rozstrzygnięcia. W stosunku do zaskarżonej przez Skarżącego decyzji z [...] maja 2021 r. nr [...] Sąd stwierdza, że była ona już objęta skargą wniesioną do tut. Sądu i została zarejestrowana pod sygn. II SA/Rz 1009/21. Postanowieniem z 21 września 2021 r. wydanym pod ww. sygnaturą, tut. Sąd odrzucił wniesioną skargę. W związku z powyższym zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. nie może być ona ponownie rozpoznana przez Sąd. W odniesieniu do wskazanego przez Skarżącego postanowienia Głównego Geodety Kraju z [...] października 2022 r. nr [...] Sąd stwierdza, że również nie został wyczerpany administracyjny tok instancji, gdyż Skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego postanowienia, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak Skarżący z tego prawa nie skorzystał. Wobec powyższego należy uznać, że skarga na ww. postanowienie Głównego Geodety Kraju jest niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.