II SA/Rz 1872/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Karina Gniewek - Berezowska Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2024 r. sprawy ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Rzeszowie z dnia 19 września 2023 r. nr RZ.RUZ.4219.39.2023.JP w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania – skargę oddala –

Przedmiotem skargi H. Sp. z o.o. w G. (dalej: "strona skarżąca", "Spółka") jest postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Rzeszowie (dalej: "Dyrektor RZGW") z 19 września 2023 r. nr RZ.RUZ.4219.39.2023.JP stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W podstawie prawnej organ wskazał art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm. - zwanej dalej: "k.p.a.") i art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2023 r., poz. 1478 ze zm.). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] (dalej: "Dyrektor ZZ") w informacji kwartalnej z 16 listopada 2022 r. Nr 2574 ZZ [...], OZ/III kwartał/2022 ustalił Spółce opłatę zmienną w wysokości 8966 zł za wprowadzanie oczyszczonych ścieków przemysłowych do rzeki R. w km 31+100 w m. G. (obiekt nr 9) w III kwartale 2022 r. W piśmie z 2 grudnia 2022 r. Spółka złożyła reklamację oraz wniosek o udzielenie ulgi w jej spłacie. Na wezwanie organu sprecyzowała, że wniosek z 2 grudnia 2022 r. dotyczył tylko udzielenia ulgi. Organ wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a wobec jego nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie, został on pozostawiony bez rozpoznania. O tym fakcie organ poinformował w piśmie z 10 stycznia 2023 r. W tej sytuacji z uwagi na upływ terminu do wniesienia opłaty Dyrektor ZZ decyzją z 6 lutego 2023 r. nr RZ.ZU0.2.4701.2574.0Z.2022.RW określił Spółce za okres III kwartału 2022 r. opłatę zmienną w wysokości 8966 zł za wprowadzanie oczyszczonych ścieków przemysłowych do rzeki R. w km 31+100 w m. G. (obiekt nr 9). Decyzja ta została doręczona stronie 10 lutego 2023 r. Pismem z 20 marca 2023 r. (data wpływu do organu - 23 marca 2023 r.) Spółka H. Sp. z o. o. z siedzibą w G. zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania oraz złożyła odwołanie od powyższej decyzji Dyrektora ZZ. Dyrektor RZGW, opisanym na wstępie postanowieniem z 19 września 2023 r., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powołując się na art. 134 i art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. wyjaśnił, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Decyzja organu I instancji została doręczona Spółce 10 lutego 2023 r., a zatem bieg 14-dniowego terminu na wniesienie odwołania rozpoczął się w dniu 11 lutego 2023 r. i upłynął z dniem 24 lutego 2023 r. Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia wpłynęło do Zarządu Zlewni w J. - 23 marca 2023 r. Organ zauważył, że postanowieniem z 15 września 2023 r. nr RZ.RUZ.4219.39.2023.JP odmówił Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tych okolicznościach stwierdził, że analizowany środek zaskarżenia został złożony przez stronę z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na to postanowienie złożyła Spółka domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy organowi celem ponownego rozpoznania. Kwestionowanemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 129 § 1 i 2 k.p.a. i art. 58 k.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania na skutek nieuwzględnienia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu, podczas gdy postanowienie w sprawie odmowy przywrócenia terminu nie jest prawomocnie rozstrzygnięte. Organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania podczas gdy istniejący w czasie uchybienia terminu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego z powodu rozprzestrzeniania się choroby zakaźnej wywołanej wirusem SARS-CoV-2 ("COVID-19"), a wcześniej stan epidemii, wpłynął na funkcjonowanie skarżącej oraz osób przebywających na terenie jej siedziby, w tym osób odbierających korespondencję (zwiększona absencja osób oraz delegowanie poszczególnych osób do pełnienia innych obowiązków niż te ciążące dotychczas na nich). W uzasadnieniu Spółka zarzuciła, że organ niezasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie odmawiające przywrócenia terminu nie jest prawomocne i Spółce przysługuje od niego środek zaskarżania. Co więcej organ niezasadnie odmówił przywrócenia terminu powołując się na to, że nie została spełniona przesłanka dotycząca uchybienia terminowi bez winy zainteresowanego. Tymczasem we wniosku wskazano, że korespondencja została odebrana przez osobę niebędącą pracownikiem Spółki, tj. przez I.S. Organ pominął fakt, że na terenie nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] swoje siedziby mają również inne podmioty, które zatrudniają własnych pracowników. Z uwagi na wystąpienie pandemii SARS-CoV-2 ("COVID-19") doszło do znacznych zakłóceń w funkcjonowaniu nie tylko skarżącej, ale i podmiotów trzecich posiadających siedziby pod wskazanym powyżej adresem. Zarówno skarżąca, jak i inne spółki funkcjonujące w podobnej branży co skarżąca, musiały zmierzyć się ze zwiększoną absencją pracowników oraz osób współpracujących. Poszczególne osoby zostały delegowane do wykonania zadań, które ciążyły na byłych pracownikach. Wobec powstałych trudności zaczęły pojawiać się niezawinione przez skarżącą błędy. Takim niezawinionym uchybieniem było zagubienie korespondencji kierowanej do skarżącej i przekazanie jej przez I.S. dopiero w 20 marca 2023 r. To wymieniona odebrała korespondencję i przez delegowanie jej przez jej pracodawcę do innych obowiązków zapomniała przekazać ją skarżącej. Uchybienie terminowi nastąpiło więc bez winy Spółki. Organ powinien wziąć pod uwagę fakt, że pandemia SARS-CoV-2 ("CQVID-19") negatywnie wpłynęła na funkcjonowanie niemalże wszystkich firm w kraju. Istnienie stanu zagrożenia epidemicznego na obszarze całego kraju (a wcześniej stanu epidemii) było dla organu faktem powszechnie znanym, który organ winien był wziąć pod uwagę rozpoznając wniosek skarżącej. W jej ocenie wystąpienie pandemii i skutki, z którymi musiała się zmierzyć w okresie od wprowadzenia stanu epidemii oraz stanu zagrożenia epidemicznego można porównać ze skutkami innych zdarzeń uznawanych za siłę wyższą. Stan zagrożenia epidemicznego zniesiono 1 lipca 2023 r. W jej ocenie organ winien był uwzględnić wniosek o przywrócenie, a w przypadku odmowy powinien był wstrzymać się z postanowieniem dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania do czasu wyczerpania przez skarżącą przysługującego jej trybu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w kwestionowanym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Rzeszowie (dalej: "Dyrektor RZGW") z 19 września 2023 r. nr RZ.RUZ.4219.39.2023.JP stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W stanie faktycznym sprawy Dyrektor Zarządu Zlewni decyzją z 6 lutego 2023 r. nr RZ.ZU0.2.4701.2574.0Z.2022.RW określił Spółce za okres III kwartału 2022 r. opłatę zmienną w wysokości 8966 zł za wprowadzanie oczyszczonych ścieków przemysłowych do rzeki R. w km 31+100 w m. G. (obiekt nr 9). Decyzja ta została doręczona stronie 10 lutego 2023 r. Pismem z 20 marca 2023 r. (data wpływu do organu - 23 marca 2023 r.) Spółka H. Sp. z o. o. z siedzibą w G. zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania oraz złożyła odwołanie od powyższej decyzji Dyrektora ZZ. Organ postanowieniem z 15 września 2023 r. nr RZ.RUZ.4219.39.2023.JP odmówił Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tych okolicznościach stwierdził, że analizowany środek zaskarżenia został złożony przez stronę z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Postanowienie to jest ostateczne (art. 59 § 2 k.p.a.). Fakt złożenia odwołania przez skarżącą z uchybieniem terminu był bezsporny. Decyzja organu I instancji została skarżącej doręczona 10 lutego 2023 r. Termin 14-dniowy do wniesienia odwołania z art. 129 § 2 k.p.a. minął bezskutecznie 24 lutego 2023 r. Odwołanie wniesione 23 marca 2023 r. było oczywiście spóźnione. Okoliczności podnoszone w skardze dotyczą kwestii przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Prawidłowo więc, wobec ostatecznego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, Dyrektor Zarządu Zlewni na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. Skarga jako bezzasadna podlega więc oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.