II SA/Rz 1779/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - postanawia - przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi

Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 grudnia 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 24 odpisów skargi i braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Wezwanie doręczono adresatce w dniu 9 stycznia 2017 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków skargi tj. w dniu 16 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie jej od kosztów sądowych na urzędowym formularzu PPF, jednak nie nadesłała żądanych odpisów skargi. Pismem z dnia 30 stycznia 2017 r. (data wpływu do Sądu - 31 stycznia 2017 r.) skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy, zwróciła się o rozłożenie na dwie raty wpisu sądowego oraz nadmieniła, że jest osoba niepełnosprawną w stopniu znacznym (wzrok) i nie jest w stanie samodzielnie zgromadzić wszystkich dokumentów. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Z.S. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi, tj. nienadesłanie żądanych odpisów skargi. Postanowienie doręczono skarżącej w dniu 6 lutego 2017 r. W dniu 8 lutego 2017 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 500 zł i przedłożyła 24 odpisy skargi oraz wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi wyjaśniając, że "czekała na odpowiedź z Sądu na jej pismo z dnia 30 stycznia 2017r." Wskazała, że jest osobą rozwiedzioną i niepełnosprawną w znacznym stopniu (wzrok), co uniemożliwia jej samodzielne czytanie pism oraz ich prawidłowe zrozumienie. Nie stać jej na adwokata, a bezpłatna pomoc w świetle obowiązujących przepisów prawa jej nie przysługuje. Do wniosku dołączyła kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności dla miasta [...], którym zaliczono ją do znacznego stopnia niepełnosprawności z przyczyn oznaczonych symbolem 04 – O (choroby oczu). Orzeczenie wydano do 24 czerwca 2017 r., przy czym jako datę powstania niepełnosprawności wpisano "od 21 – go roku życia" ustalony stopień niepełnosprawności datując od 19 listopada 2009 r. Wg wskazań orzeczenia skarżąca jest niezdolna do pracy i wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki oraz wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Ostatni z wymienionych przepisów stanowi, że stosowny wniosek składa się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez skarżącą z zachowaniem 7 - dniowego terminu do dokonania tej czynności. Przyjąć należy za skarżącą, ze wstrzymała się z uzupełnieniem braków oczekując na odpowiedź Sądu na jej pismo z dnia 30 stycznia 2017 r. w którym nadmieniła, że nie jest w stanie zgromadzić wszystkich dokumentów. Zatem to z treści postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedziała się, że uchybiła temu terminowi. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 6 lutego 2017 r., a zatem wniosek o przywrócenie terminu, złożony w dniu 8 lutego 2017 r. został złożony z zachowaniem 7 – dniowego terminu. Merytoryczna ocena wniosku prowadzi do konkluzji, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie miało charakteru zawinionego, a skarżąca zachowała staranność osoby należycie dbającej o swoje interesy. Skarżąca wykazała to wskazując, że choroby oczu i związana z tym niepełnosprawność uniemożliwia jej samodzielne czytanie pism oraz ich prawidłowe zrozumienie, co tym samym mogło skutkować nieterminowym wykonaniem wezwania. Treść przedłożonego orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności uprawdopadabnia tezę o wynikających z chorób oczu trudnościach z czytaniem i zrozumieniem pism sądowych. Taki wniosek uzasadnia także treść orzeczenia, w którym wskazano, że skarżąca jest niezdolna do pracy i wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki oraz wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych polegających na nadesłaniu 24 odpisów skargi na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd nie orzekał w zakresie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego bowiem było to bezprzedmiotowe, z uwagi na fakt, że skarżąca nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych w części i przed ostatecznym zakończeniem postępowania "wpadkowego" w zakresie prawa pomocy, bez ponownego wezwania uiściła wpis sądowy w żądanej wysokości. Braki fiskalne (w zakresie uiszczenie wpisu sądowego) skargi należy wiec uznać za uzupełnione w terminie.