II SA/Rz 1633/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2024 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 15 marca 2016 r. nr OA.7721.18.17.2015 w przedmiocie nakazu rozbiórki drogi dojazdowej - postanawia – umorzyć postępowanie.

W. C. i M. Ł. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odrębne skargi na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie (PWINB) z dnia 15 marca 2016 r. nr OA.7721.18.17.2015 uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w [....] z dnia 8 czerwca 2015 r. nr PINB-7355/6/2/10 i nakazującą wymienionym w niej osobom dokonanie rozbiórki drogi dojazdowej na wyszczególnionych działkach, położonych w miejscowości M., gmina [...]. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe mając na uwadze fakt wznowienia przez PWINB w Rzeszowie w dniu 15 kwietnia 2016 r. postępowania w sprawie zakończonej powołaną decyzją tego organu z dnia 15 marca 2016 r. Następnie, odrębnymi postanowieniami z dnia 1 września 2016 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie oraz umorzył je jako bezprzedmiotowe. Sąd powołał się na okoliczność w postaci wydania przez PWINB w Rzeszowie w dniu 31 maja 2016 r. decyzji nr OA.771.28.2016, która uchylała swoją dotychczasową decyzję z dnia 15 marca 2016 r. i jednocześnie uchylała w całości decyzję PINB w [...] z dnia 8 czerwca 2015 r. i nakazywała wymienionym w niej osobom dokonanie rozbiórki wykonanej samowolnie, bez wymaganego pozwolenia na budowę, drogi dojazdowej na wyszczególnionych działkach, położonych w miejscowości M., gmina [...]. Jak wynikało przy tym z pisma PWINB w Rzeszowie z dnia 21 lipca 2016 r., za jego pośrednictwem nie zostało wniesione od wskazanej decyzji z dnia 31 maja 2016 r. odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB). W zażaleniu na powyższe orzeczenie tut. Sądu o umorzeniu postępowania W. C. wniósł o jego uchylenie w całości. Podniósł, że wskazana decyzja z dnia 31 maja 2016 r. nie została mu doręczona, dlatego skierował do organu (w dniu 15 września 2016 r.) wniosek o jej prawidłowe doręczenie, ewentualnie zaś wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od tego rozstrzygnięcia wraz z takim odwołaniem. Do zażalenia składający je dołączył kserokopię powołanego wniosku i odwołania. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. tut. Sąd w trybie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., aktualnie obowiązuje tekst ogłoszony w Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." uwzględnił złożone zażalenie i uchylił swoje postanowienie z dnia 1 września 2016 r. umarzające postępowanie sądowe. Postanowieniem z tego samego dnia tj. 24 listopada 2016 r. tut. Sąd zawiesił ponownie postępowanie do czasu zakończenia postępowania dotyczącego ewentualnego wzruszenia decyzji PWINB w Rzeszowie z dnia 31 maja 2016 r. Następnie, jak wynika z nadesłanych do tut. Sądu dokumentów, decyzją z dnia 9 lutego 2017 r. nr DON.7100.475.2016.ANF GINB, po wcześniejszym przywróceniu W. C. terminu do wniesienia odwołania od decyzji PWINB w Rzeszowie z 31 maja 2016 r., uchylił tę decyzję oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wydaną w związku z powyższym decyzją z dnia 18 kwietnia 2017 r. nr OA.771.28.2016 PWINB w Rzeszowie uchylił swoją decyzję z 15 marca 2016 r. i uchylił w całości decyzję PINB w [...] z dnia 8 czerwca 2015 r., jednocześnie nakazując wymienionym w swoim rozstrzygnięciu osobom rozbiórkę drogi dojazdowej, której dotyczy sprawa. Decyzja z 18 kwietnia 2017 r. została utrzymana w mocy decyzją GINB z dnia 6 czerwca 2017 r. nr DON.7100.180.2017.ANF. Z kolei wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1666/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Warszawie uchylił obydwie ostatnio wydane w sprawie decyzje tzn. z dnia 18 kwietnia 2017 r. oraz z dnia 6 czerwca 2017r. Postanowieniem z dnia 15 maja 2018 r. Sąd podjął zawieszone w sprawie postępowanie i wezwał Skarżących do uzupełnienia braków złożonych przez nich skarg. Braki te usunięte zostały przez M. Ł. Natomiast skarga W. C. w związku z tym, że Wymieniony nie przedłożył wymaganej ilości jej odpisów, została odrzucona postanowieniem tut. Sądu z dnia 19 lipca 2018 r., które stało się prawomocne od dnia 18 sierpnia 2018 r., wobec braku zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 11 września 2018 r. Sąd ponownie zawiesił postępowanie ze względu na wskazany wyżej wyrok WSA w Warszawie. W dniu 14 sierpnia 2019 r. złożona została w tut. Sądzie decyzja PWINB z dnia 13 sierpnia 2019 r. nr OA.771.28.2016, która uchyliła decyzję PWINB z 15 marca 2016 r. oraz uchyliła decyzję PINB z 8 czerwca 2015r. i jednocześnie nakazała rozbiórkę drogi dojazdowej. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją GINB z 25 listopada 2019 r. nr DON.7100.202.2019.KKL Ten ostatni akt został zaskarżony do WSA w Warszawie, w którym zarejestrowane zostały trzy sprawy. Sprawa sygn. akt VII SA/Wa 347/20 została oddalona wyrokiem z dnia 13 listopada 2020 r., które to orzeczenie jest prawomocne. W sprawie sygn. akt VII SA/Wa 348/20 WSA w Warszawie odrzucił skargę i orzeczenie to również jest prawomocne. Z kolei, wyrokiem z dnia 13 listopada 2020r. sygn. akt VII SA/Wa 349/20 WSA w Warszawie oddalił skargę, a wyrokiem z dnia 19 czerwca 2024 r. sygn. akt II OSK 2454/21 NSA oddalił skargę kasacyjną od tego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" tj. innych niż cofnięcie skargi czy śmierć strony, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków dotyczących zmarłego. Tego rodzaju sytuacja zaistniała w warunkach niniejszej sprawy. Z przedstawionego bowiem wyżej opisu tej sprawy wynika, że z obrotu prawnego wyeliminowana została stanowiąca przedmiot skargi decyzja PWINB z dnia 15 marca 2016 r. NSA oddalił bowiem skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie (sygn. akt VII SA/Wa 349/20), którym oddalono skargę na decyzję GINB z 25 listopada 2019 r. Rozstrzygnięcie to zaś, jak już wskazano, utrzymało w mocy decyzję PWINB z dnia 13 sierpnia 2019 r., która uchylała decyzję PWINB z 15 marca 2016 r. Wobec zatem faktu, iż w obrocie prawnym nie istnieje objęta niniejszą skargą decyzja (tj. z 15 marca 2016 r.), to Sąd nie jest uprawniony do wydania odnośnie do niej merytorycznego orzeczenia. Kontrola zaskarżonego aktu stała się więc zbędna. Dlatego umorzono postępowanie ze skargi na tę decyzję, o czym orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, § 3 P.p.s.a.