II SA/Rz 1598/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Tomasz Smoleń, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi P.T. na decyzję Komendanta Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej w Przemyślu z dnia 10 października 2022 r., nr 35/2022 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niewyposażenie kierowcy w wypis z zezwolenia na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym oddala skargę.

P. T. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w P. z dnia 10 października 2022 r. nr 35/2022. Utrzymano nią w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w M. z dnia 9 września 2022 r. nr 102/D/PSG w M./2022, którą nałożono na Skarżącego, jako osobę zarządzającą transportem w S. Sp. z o.o. w K. (dalej: Spółka), karę pieniężną w wysokości 500,00 zł za niewyposażenie kierowcy w wypis z zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym lub wypis zezwolenia na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym. Z okoliczności faktycznych kontrolowanego postępowania wynikało, że dnia 5 lipca 2022 r. podczas odprawy granicznej na kierunku wyjazdowym z Polski do Ukrainy autobusu o nr rej. [...], kierowcy autobusu, wykonujący międzynarodowy transport drogowy osób z Ukrainy do Polski i z Polski do Ukrainy nie okazali ważnego zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym osób. Podczas kontroli okazali m.in. wypis nr 0001 z zezwolenia nr [...] na wykonywanie regularnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym wydanego dla przedsiębiorstwa S. sp. z o.o., ul [...], [...], z datą ważności od dnia 25 lipca 2019 r. do dnia 11 maja 2022 r. Ustalono, że osobą zarządzającą transportem w w/w firmie na dzień kontroli był P T. W dniu 9 września 2022 r. Komendant PSG decyzją nr 102/D/PSG w M./2022 nałożył na Skarżącego - jako zarządzającego transportem - karę pieniężną w wysokości 500 zł za naruszenie określonego w l.p. 1.4 załącznika nr 4 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 180 - dalej: "u.t.d.") tj. niewyposażenie kierowcy w wypis z zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym lub wypis z zezwolenia na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że termin ważności okazanego zezwolenia nie uległ wydłużeniu na mocy powołanego przez Skarżącego art. 12 ustawy z dnia 23 marca 2022 r. o szczególnych regulacjach w zakresie transportu i gospodarki morskiej w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy (Dz. U. z 2022 r., poz. 684 – dalej: ustawa z 23 marca 2022r). Wyjaśniono, że odstępstwa, o którym mowa w tym przepisie, nie dotyczyły terminu ważności zezwoleń, tylko określonych w nim warunków, takich jak trasa przejazdu, przystanki, godziny przyjazdu i odjazdu, przejścia graniczne, punkt początkowy i docelowy. Ponadto odstępstwa te były możliwe tylko w przypadku wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W odwołaniu Skarżący zarzucił błędne ustalenie okoliczności faktycznych oraz wydanie decyzji z naruszeniem art. 12 ustawy z 23 marca 2022 r. (...) a także l.p.1.4 załącznika nr 4 do u.t.d. W przekonaniu Skarżącego, odstępstwa, o których mowa w art. 12 ww. ustawy, dotyczyły także terminu ważności zezwolenia. W jego ocenie nie uwzględniono również art. 18 u.t.d. i szczególnych warunków realizowania transportu osób z i na terytorium Ukrainy, jako terenu działań wojennych, a także regulacji szczególnych znoszących restrykcje w zakresie zezwoleń. Skutkowało to nałożeniem na niego kary pieniężnej. Skarżący wskazał, że kierownictwo spółki już w kwietniu 2022 r. uzyskało telefonicznie informację w biurze GITD, że nie jest wymagane występowanie o wydanie nowego zezwolenia, a to z uwagi na regulację zawartą w ustawie z dnia 23 marca 2022 r. (...). Taka interpretacja była stosowana przez kolejne trzy miesiące przez funkcjonariuszy Straży Granicznej, ponieważ kierowcy S.realizujący przewozy na trasie Ukraina-Polska-Ukraina przedkładali codziennie ten sam wypis z zezwolenia. Zmiana podejścia nastąpiła od dnia 1 lipca 2022 r. Dlatego niezwłocznie wystąpiono o nowe zezwolenie, które spółka otrzymała dnia 20 lipca 2022 r. Ponadto od samego początku konfliktu zbrojnego w Ukrainie, spółka angażowała się w pomoc humanitarną. Transport osób był realizowany w warunkach wojennych. Opisaną na wstępie decyzją Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W ocenie organu odwoławczego w dniu kontroli wykonywany był regularny przewóz osób w międzynarodowym transporcie drogowym. Kierowcy okazali do kontroli wypis z zezwolenia nr [...] udzielonego spółce S., które utraciło ważność, autobusem przewożono 8 pasażerów, kierowcy podpisali protokół kontroli i nie wnieśli uwag ani zastrzeżeń, a przewoźnik drogowy posiada licencję dotyczącą międzynarodowego autobusowego i autokarowego zarobkowego przewozu osób, z datą ważności od dnia 8 maja 2019 r. do dnia 7 maja 2029 r. Nie budzi więc wątpliwości, że w dniu kontroli doszło do naruszenia przepisu lp. !.4. załącznika nr 4 do u.t.d. Odpowiedzialność Skarżącego za powyższe naruszenie wynika z tego, że pełni on funkcje zarządzającego transportem w ww. Spółce, zatem kara pieniężna została nałożona na właściwy podmiot. Zdaniem organu Skarżący błędnie interpretował przepis art. 12 ustawy z dnia 23 marca 2022 r. (...), ponieważ odstępstwa w nim określone nie dotyczyły okresu ważności zezwolenia. Regulacja ta nie zniosła obowiązku legitymowania się przez kierowców ważnym zezwoleniem. Realizacja pomocy humanitarnej nie miała wpływu na stwierdzone naruszenie. Wskazane przez Skarżącego okoliczności nie mogły być zakwalifikowane jako podstawa uwolnienia go od odpowiedzialności za stwierdzone naruszenia na podstawie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Nie wykazał on, że nie miał wpływu na powstanie naruszeń oraz że doszło do nich wskutek zdarzeń i okoliczności, których nie mógł przewidzieć. Ewentualne uzyskanie błędnej informacji podczas rozmowy telefonicznej od przedstawiciela Biura ds. Transportu Międzynarodowego w GITD nie może być podstawą do wyłączenia odpowiedzialności zarządzającego transportem. Jeżeli chodzi natomiast o zmianę praktyki na przejściu granicznym organ podniósł, że kontrola graniczna nie jest tożsama z kontrolą przewozu drogowego, o której mowa w u.t.d. Ponadto inne sytuacje nie mogą mieć wpływu na wynik rozstrzygnięcia w tych sprawach. W skardze do tut. Sądu, domagając się uchylenia wydanej w sprawie decyzji jak również uchylenia decyzji organu I instancji oraz umorzenia postępowania, a także orzeczenia o kosztach postępowania, Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 12 ustawy z 23 marca 2022 r. (...) przez niewłaściwą wykładnię pojęcia "odstępstw od warunków w zezwoleniu", nieprawidłowe nieuwzględnienie, że przekroczenie terminu zezwolenia stanowi odstępstwo w rozumieniu tego przepisu i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, 2) art. 18 u.t.d. przez nieuwzględnienie szczególnych warunków realizowania przez spółkę S. transportu osób z i na terytorium Ukrainy, jako terenu bezpośrednich działań wojennych, a także przez nieuwzględnienie regulacji ustawy szczególnej, znoszącej restrykcje w zakresie zezwoleń, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej, 3) art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. przez nieuwzględnienie, że kierownictwo S. dochowało wszelkiej staranności informując się w biurze Generalnego Inspektora Transportu Drogowego i zasięgając informacji ze strony tego urzędu co do zakresu obowiązywania "odstępstw od warunków w zezwoleniu" z art. 12 ustawy z 23 marca 2022 r. (...) i nieuwzględnienie, że Skarżący nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a realizacja wymogów związanych z posiadaniem zezwolenia odbywała się w warunkach chaosu informacyjnego, chaosu transportowego, zakazu opuszczania terytorium Ukrainy przez mężczyzn obywatelstwa ukraińskiego i innych okoliczności wynikających z konfliktu zbrojnego na Ukrainie, które powinny być brane pod uwagę podczas analizy, czy przewoźnik posiadał realny "wpływ", w rozumieniu tego przepisu, na powstanie uchybienia, i w konsekwencji niezastosowanie tego przepisu i nieumorzenie postępowania, 4) art. 7, art. 77, art. 80 K.p.a., przez niestaranne przeprowadzenie postępowania dowodowego i błędne przyjęcie, że okoliczności sprawy zostały wyjaśnione w stopniu wystarczającym do wydania decyzji administracyjnej w sprawie, 5) art. 7, art. 77, art. 80 K.p.a., przez dokonanie dowolnej, arbitralnej oceny dowodów, przekraczającej ramy swobodnej oceny dowodów, w zakresie sposobu prowadzenia działalności przez przewoźnika S.i wpływu przewoźnika na stwierdzone uchybienie, poprzez poczynienie błędnych ustaleń nieznajdujących poparcia w okolicznościach sprawy i zgromadzonym materiale dowodowym i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji o nałożeniu kary pieniężnej. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że do dnia 1 lipca 2022 r. S. realizowała przewozy na podstawie zezwolenia z terminem ważności do dnia 11 maja 2022 r., które nie było na przejściu granicznym kwestionowane. Niezwłocznie po zmianie podejścia służb Spółka wystąpiła o nowe zezwolenie, które uzyskała już dnia 20 lipca 2022 r. Od początku wojny w Ukrainie była zaangażowana w pomoc humanitarną, a celem ustawy z dnia 23 marca 2022 r. (...) było ułatwienie i usprawnienie tego rodzaju pomocy, jak też samego przewozu osób uciekających przed wojną. Zastosowana przez organy interpretacja jest bezpodstawna i krzywdząca. Skutkuje utrudnieniem świadczenia pomocy humanitarnej i przewozu osób, które uciekają przed wojną. Do akt przedłożono dowody świadczenia pomocy humanitarnej. W ocenie Skarżącego dochowano należytej staranności informując się telefonicznie w biurze GITD i na stronie internetowej urzędu co do zakresu obowiązywania "odstępstw od warunków w zezwoleniu" z art. 12 ustawy z dnia 23 marca 2022 r., na co przedłożono stosowne dowody (bilingi i treści komunikatów internetowych). Skarżący nie miał wpływu na powstałe naruszenie. Kierownictwo przewoźnika podjęło wszelkie możliwe starania i skorzystało z wszelkich dostępnych sposobów dla zweryfikowania, czy termin zezwolenia jest objęty odstępstwami od warunków w zezwoleniu. Organ oceniając kwestię wpływu przewoźnika na powstałe uchybienie nie uwzględnił sytuacji kryzysowej związanej z konfliktem zbrojnym w Ukrainie. Nie uwzględnił również tego, że członkowie zarządu S.zostali objęci zakazem opuszczania terytorium Ukrainy, co stanęło na przeszkodzie aktualizowaniu dokumentacji/zaświadczeń spółki. Skarżący zarzucił, że w postępowaniu nie ustalono, że obowiązujące w spółce S. rozwiązania organizacyjne utrudniają wykonywanie obowiązków ustawowych w zakresie obowiązkowych zaświadczeń oraz czy dołożono należytej staranności, aby nie doszło do naruszenia prawa. Skarżący podkreślił, że do uchybienia w przedmiotowej sprawie doszło w sytuacji kryzysowej, związanej z wojną w Ukrainie. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bo kontrolowanej decyzji nie wydano z naruszeniem przepisów w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy w znaczeniu wynikającym z art.145 ustawy z 30 sierpnia 2002r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023r. poz. 259 - dalej: P.p.s.a.). Z ustaleń faktycznych organów wynikało, że kontrolowanym autobusem Spółka wykonywała międzynarodowy regularny transport drogowy osób z Ukrainy do Polski i z Polski do Ukrainy bez wymaganego (ważnego) zezwolenia. Zezwolenie, które posiadała o nr [...], wygasło 11 maja 2022 r. (w terminie w nim określonym), podczas gdy do odprawy granicznej kierowcy Spółki zgłosili się 5 lipca 2022r. Skarżący uważał, że termin ważności posiadanego zezwolenia uległ przedłużeniu na mocy art. 12 ustawy z 23 marca 2022 r. Organy argumentacji tej nie uwzględniły podnosząc, że posiadane przez Spółkę zezwolenie wygasło w dacie w nim określonej, tj. 11 maja 2022 r., a powołany przepis nie miał do tego zezwolenia zastosowania. W zaistniałym sporze, zasadniczo o charakterze prawnym, Sąd uznał stanowisko organów za zgodne z prawem. Kwestie odnoszące się do okoliczności faktycznych związanych z realizowanymi przewozami zostały ustalone w sposób zgodny z wymaganiami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego i znajdują odzwierciedlenie w dowodach zgromadzonych w aktach sprawy. Ustalenia te mogły stanowić dla Sądu podstawę wydania wyroku, nie wymagały uzupełnienia. Ich ocena mieściła się w granicach określonych przez przepisy art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy o transporcie drogowym. Ustawa ta dotyczy m.in. zasad wykonywania międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób, który między miejscem początkowym i docelowym odbywa się z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej (zob. art. 1 ust. 1 pkt 2 i art. 4 pkt 2 u.t.d.). Wykonywanie przewozów regularnych i przewozów regularnych specjalnych w międzynarodowym transporcie drogowym dla linii komunikacyjnych wykraczających poza obszar państw członkowskich Unii Europejskiej wymagało posiadania zezwolenia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) u.t.d., wydawanego przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zezwolenie takie wydawano na czas określony, nie dłuższy niż wynikający z art. 21 ust. 1 u.t.d., z możliwością jego przedłużenia na warunkach określonych w art. 21 ust. 3 u.t.d. W myśl art. 24 ust. 3 pkt 2 u.t.d. zezwolenie wygasa w razie upływu terminu określonego w zezwoleniu. Obowiązek posiadania wypisu z zezwolenia w pojeździe reguluje art. 87 ust. 1 pkt 2 lit. a) u.t.d. Z powyższego wynika zatem, że Spółka mogła zgodnie z prawem realizować międzynarodowe przewozy regularne na podstawie posiadanego zezwolenia nr [...] tylko do 11 maja 2022 r. Po tym dniu świadczyła usługi bez zezwolenia. Miało to miejsce także 5 lipca 2022 r. Zgodnie natomiast z l.p. 1.4. załącznika nr 4 do u.t.d., niewyposażenie kierowcy w wypis zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego lub przewozu regularnego specjalnego w międzynarodowym transporcie drogowym bez wymaganego zezwolenia zagrożone jest karą pieniężną w wysokości 500 zł. Odpowiedzialność za powyższe naruszenie przypisano Skarżącemu jako zarządzającemu transportem w S. SP. z o.o., stosownie do treści art.92a ust.2 u.t.d. Decyzja w sprawie nałożenia na Skarżącego kary 500 zł okazała się zgodna z prawem, bowiem obiektywnie organy wykazały, że dopuścił się on ww. naruszenia. Skarżący podnosił, że ważność zezwolenia uległa przedłużeniu na mocy art. 12 ustawy z 23 marca 2022 r., jednakże w ocenie Sądu organy prawidłowo oceniły, że nie miało to miejsca. Przepis ten stanowi, że do dnia 31 grudnia 2022 r. wykonywanie przewozów osób z terytorium Ukrainy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy może odbywać się na podstawie zezwolenia na międzynarodowy zarobkowy przewóz drogowy osób wydanego na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym, z tym że przewóz ten na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonywany z odstępstwami od warunków określonych w tym zezwoleniu uznaje się za zgodny z warunkami tego zezwolenia. Z regulacji tej wynika, że dotyczyła ona tylko przewozu na kierunku wjazdowym do Polski, zatem poza nią pozostają okoliczności objęte zaskarżoną decyzją. Ponadto odnosiła się ona do przewozów realizowanych "na podstawie zezwolenia". Analiza ustawy o transporcie drogowym, w szczególności art. 24 ust. 3 pkt 2, jednoznacznie określa, że skutkiem upływu terminu określonego w zezwoleniu jest wygaśnięcie zezwolenia. Przewoźnik, ani zarządzający transportem, nie może po upływie terminu określonego w zezwoleniu powołać się na posiadanie zezwolenia, ponieważ nie jest to już wtedy decyzja pozostająca w obrocie prawnym, obowiązująca i wywołująca skutki prawne. Zezwolenie, o jakim mowa, stanowi kwalifikowany rodzaj decyzji administracyjnej, której ważność została ograniczona terminem. Ustawa z 23 marca 2022 r., wbrew stanowisku skargi, nie zniosła wymogów w zakresie posiadania ważnego zezwolenia, które stanowi w Polsce podstawowy warunek świadczenia działalności regulowanej w zakresie transportu drogowego, ani nie wydłużyła terminów ważności zezwoleń, które miały wygasnąć po dniu 24 lutego 2022 r. Odstępstwa, o których mowa w art. 12 ustawy z 23 marca 2022 r., dotyczyć miały warunków określonych w tym zezwoleniu, czyli okoliczności wynikających z art. 20 ust. 1 u.t.d., w kategoriach zbliżonych do tych, o których mowa w art. 20a u.t.d. Zasadnie organy wskazały, że dotyczyło to m.in. przebiegu trasy, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i docelowe przewozów, miejscowości, w których znajdują się przystanki, godziny przyjazdów i odjazdów określonych w zatwierdzonym rozkładzie jazdy, o którym mowa w art. 20 ust. 1a u.t.d. Mogłoby to również dotyczyć cenników opłat w związku ze zmienioną trasą przejazdu, niepodania rozkładu jazdy do publicznej wiadomości na wszystkich wymienionych w rozkładzie jazdy przystankach lub dworcach, wsiadania i wysiadania pasażerów na przystankach innych niż określone w rozkładzie jazdy, o których to warunkach mowa w przepisach art. 18b u.t.d. Ale sytuacja Spółki nie odnosiła się do tych kwestii. Okoliczności, w jakich były realizowane rzeczone przewozy, nie wyczerpywały także przesłanek określonych w art. 18 ust. 1a u.t.d. Zgodnie z tym przepisem, nie wymaga uzyskania zezwolenia tymczasowe wykonywanie przewozów osób w przypadku klęsk żywiołowych lub wystąpienia zakłóceń w przewozach wykonywanych przez podmioty innych gałęzi niż transport drogowy. W przekonaniu Sądu organy prawidłowo rozpatrzyły także kwestie związane z odstąpieniem od nałożenia na Skarżącego kary na podstawie przepisów art. 92c ust. 1 u.t.d. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, postępowania w sprawie nałożenia kary nie wszczyna się, a wszczęte umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ, lub 3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat. Powołana regulacja ma charakter wyjątkowy i dotyczy sytuacji, w których doświadczony i profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy, przy zachowaniu najwyższej staranności i przezorności, nie był w stanie przewidzieć określonych zdarzeń stanowiących naruszenie prawa. Prawidłowo organy przyjęły, że wykazanie okoliczności, o których mowa w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., należy do podmiotu wykonującego przewozy lub inne czynności związane z przewozem. Powinien on wykazać, że uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie wymagać przy prawidłowej organizacji przewozu, a jedynie wskutek nadzwyczajnych, nieprzewidywalnych i niezależnych od niego okoliczności lub zdarzeń doszło do naruszenia prawa. Zarządzający transportem powinien być świadomy upływu terminu ważności zezwolenia i w odpowiednim terminie podjąć działania, aby uzyskać nowe zezwolenie. Nie wykazał, że powstanie naruszenia spowodowane było okolicznościami, na które nie miał wpływu. Słusznie uznały organy, że przedmiotowe naruszenie wynikało z niedostatecznej staranności w wykonywaniu obowiązków zarządzającego transportem. W ocenie Sądu, podnoszone okoliczności tj. wcześniejsze przekraczanie granicy przez 3 miesiące z tym samym zezwoleniem, konflikt zbrojny w Ukrainie oraz dyspozycja art. 12 ustawy z 23 marca 2022 r., nie mogły stanowić podstawy odstąpienia od nałożenia kary. Przewozy, o których mowa, nie mogły być realizowane bez ważnego zezwolenia, nie tylko po dniu 1 lipca, ale już po 11 maja 2022 r., a tylko z odstępstwami od posiadanego, ważnego zezwolenia. Wojna w Ukrainie nie miała w analizowanym przez organy czasie bezpośredniego przełożenia na działalność polskiego przewoźnika świadczącego usługi międzynarodowych przewozów regularnych na żadnym kierunku jazdy. Powołana ustawa, co już wyjaśniono wyżej, nie miała wpływu na termin ważności zezwolenia. Za okoliczności, które miałyby stanowić podstawę zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. nie mogły być uznane billingi i treści komunikatów internetowych, w szczególności nie wynika z nich zapewnienie ze strony organów administracji publicznej, że Spółka po dniu 11 maja 2022 r. mogła kontynuować dotychczasową działalność bez wymaganego zezwolenia, które wygasło. Od dnia ujawnienia naruszenia nie upłynął okres 2 lat. Z podanych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.