II SA/Rz 155/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego - postanawia - przyznać adwokatowi P. K. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyrokiem z dnia 4 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego. Następnie, K. F. złożyła wniosek o ustanowienie adwokata, który uwzględniony został postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 lutego 2017 r. Na pełnomocnika strony Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokata P. K. (pismo z dnia 7 marca 2017r.). W dniu 15 marca 2017 r. do tut. Sądu wpłynęła sporządzona przez adwokata P. K. opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku wraz z pismem, w którym wymieniony pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów udzielonej z urzędu stronie pomocy prawnej, które nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wyznaczony dla strony pełnomocnik uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia w zamian za świadczoną na jej rzecz pomoc prawną według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynika to z brzmienia art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Kwestię zasad przyznawania powyższego wynagrodzenia reguluje aktualnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714). Stanowi ono w § 22, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wedle § 24 tego aktu, wszedł on w życie 2 listopada 2016 r. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane skargą z dnia 2 lutego 2016 r., zaś zakończone wyrokiem tut. Sądu z dnia 4 listopada 2016 r. Dlatego też do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku pełnomocnika zastosowanie znajdują unormowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Określa ono maksymalną wysokość opłat za udzieloną stronie przez pełnomocnika pomoc (§ 1 rozporządzenia). Koszty tej nieopłaconej pomocy obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia (§ 2 rozporządzenia). Ustala się ja w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). Ponadto, opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej opłaty (tak w sprawie niniejszej), w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Uwzględniwszy powyższe, przyznano pełnomocnikowi skarżącej K. F. – adwokatowi P. K. kwotę 221,40 zł, obejmującą opłatę w wysokości 180 zł oraz kwotę podatku od towarów i usług – 41,40 zł. O powyższym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1 w zw. z § 22, § 24 rozporządzenia z 2016 r. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b rozporządzenia z 2015 r.