II SA/Rz 151/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podziału województwa [...] na obwody łowieckie - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu kwotę 300,00 zł (słownie: trzystu złotych), tytułem wpisu uiszczonego od odrzuconej skargi.

W dniu 31 stycznia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga R.K. na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia uchwałę. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 6 marca 2018 r., skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem do tut. Sądu skargi wezwał Sejmik Województwa [...] do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 9 marca 2018 r., zatem ostatnim dniem wyznaczonego terminu był dzień 16 marca 2018 r. We wskazanym terminie skarżący nie wykonał powyższego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 12 maja 2017 r., poz. 935 – dalej zwana: "ustawą nowelizującą"), na podstawie której zmianie uległy m.in. przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 r. poz. 718 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a.") oraz przepisy ustaw samorządowych. Stosownie do treści art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy P.p.s.a., w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawa P.p.s.a.), w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, oraz przepisy ustaw zmienianych m.in. w art. 6 (ustawa o samorządzie województwa), w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Sejmiku Województwa została podjęta w dniu [...] grudnia 2008 r., zatem w tym wypadku zastosowanie znajdą przepisy ustawy P.p.s.a. oraz ustawy o samorządzie województwa obowiązujące przed dniem 1 czerwca 2017 roku. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 roku, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do art. 52 § 4 P.p.s.a., w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin 14 dni, o którym mowa w § 3 tego przepisu, nie ma zastosowania. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze skargą na uchwałę Sejmiku Województwa, zaś przepisy ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa zawierają szczegółowe uregulowania w tej kwestii. I tak zgodnie z art. 90 ust. 1 tej ustawy w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Z przywołanych wyżej przepisów niewątpliwie wynika, że w realiach rozpoznawanej sprawy warunkiem formalnym wniesienia skargi było uprzednie wezwanie Sejmiku Województwa do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżący przed wniesieniem skargi tego warunku nie dopełnił. Wezwanie takie nie znajdowało się w nadesłanych przez organ aktach sprawy, a dopełnienia tego warunku nie wykazano w skardze. Skierowane do skarżącego wezwanie Sądu pozostało natomiast bez odpowiedzi. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jako niedopuszczalną. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.