II SA/Rz 1480/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 15 października 2025 r. nr SKO.405.PS.1342.147.2025 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego - postanawia - odrzucić skargę.

R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Skarga ta zawierała brak formalny, dlatego też wezwano Skarżącego do jego uzupełnienia poprzez wskazanie adresu miejsca zamieszkania. Doręczenie powyższego wezwania Adresatowi miało miejsce dnia 4 grudnia 2025 r., co nastąpiło w trybie art. 74a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Przepis ten przewiduje, że w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia (o możliwości odbioru pisma w formie dokumentu elektronicznego wraz z podaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu), przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Natomiast w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W warunkach sprawy pierwsze zawiadomienie miało miejsce 19 listopada 2025 r. zaś drugie zawiadomienie 27 listopada 2025 r. Doręczenie nastąpiło więc 4 grudnia 2025 r. Do dnia 11 grudnia 2025 r. Skarżący nie dokonał czynności, o którą był wzywany. Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a P.p.s.a., gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie (a taki charakter ma skarga) winno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, przy czym w przypadku skargi jest to rygor jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Ze względu więc na fakt, że Skarżący nie uzupełnił braku formalnego swojej skargi, bowiem nie podał adresu miejsca zamieszkania, nie było możliwe nadanie tej skardze dalszego biegu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a P.p.s.a.