II SA/Rz 1436/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych - skargę oddala -

II SA/Rz 1436/19 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi W. J. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie (dalej: WINB) z [...] października 2019 r. nr [...] dotycząca umarzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie robót budowlanych. Jak wynika z uzasadnienia tej decyzji i akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) w następstwie wszczętego z urzędu postępowania w sprawie robót budowlanych wykonywanych w lokalu mieszkalnym nr 3 w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], decyzją z [...] lipca 2018 r. nr [...] umorzył postępowanie w całości jako bezprzedmiotowe. Wskazał, że w toku czynności kontrolnych ustalono, że w mieszkaniu nr 3 będącym własnością M. M. i J. – K. P., mieszczącym się nad mieszkaniem nr 1 (położonym na parterze budynku) będącym własnością A. J., prowadzone są roboty związane z wymianą podłóg. Usunięto dotychczasowe warstwy podłogowe, na których ułożone były drewniane podłogi: zdemontowano stare deski i legary, usunięto materiał wypełniający przestrzeń pomiędzy legarami, skuta została stara wylewka. Na tak przygotowanym podłożu ułożony został styropian grubości 10 cm. Uczestniczący w kontroli właściciel mieszkania nr 3 wyjaśnił, że przed przystąpieniem do wymiany podłóg zlecił wykonanie opinii konstrukcyjnej i na jej podstawie wykonuje roboty remontowe. Poinformował również, że na styropianie zostanie wykonana wylewka betonowa grubości 6cm zbrojona dołem i górą siatką, na której zostanie ułożony parkiet lub panele, oraz że wymiana podłóg nie spowoduje zmiany wysokości pomieszczeń. Podczas kontroli osoba trzecia w imieniu A. J. wyjaśniła, że roboty remontowe związane z wymianą podłóg w mieszkaniu nr 3 są bezpośrednią przyczyną pęknięć sufitów i ścian w mieszkaniu nr 1. W toku prowadzonego postępowania złożono dwie rozbieżne opinie techniczne. Przedstawiono także protokół z okresowej pięcioletniej kontroli stanu technicznego budynku z [...] sierpnia 2018 r. sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, z którego wynika, że konstrukcja budynku nie wykazuje jakichkolwiek odkształceń, uszkodzeń czy nadmiernych ugięć, a budynek znajduje się w dostatecznym stanie technicznym nie powodującym zagrożenia dla bezpieczeństwa użytkowników i bez spełnienia dodatkowych wymagań może być nadal użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Wskutek złożonego przez A. J. odwołania (sporządzonego przez pełnomocnika – adwokata), WINB decyzją z [...] października 2018 r. nr [...]uchylił decyzję PINB z [...] lipca 2018 r., uznając rozstrzygnięcie tego organu za przedwczesne. W ocenie WINB, organ I instancji powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające przy współudziale autorów obydwu ekspertyz i jednoznacznie dokonać oceny robót już wykonanych, jak również dokonać oceny zarysowań i uszkodzeń w mieszkaniu nr 1 i zająć jednoznaczne stanowisko, czy kontynuacja robót budowlanych wg opinii mgr inż. M. K. (przedstawionej przez inwestora robót) nie będzie stanowić zagrożenia bezpieczeństwa i czy nie należy wykonać innych czynności które wyeliminują stan zagrożenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...] – wydaną na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) - umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych obejmujących przebudowę stropu w mieszkaniu nr 3 w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w [....].. W uzasadnieniu wskazał, że [...] marca 2019 r. w mieszkaniu nr 3 przeprowadzona została rozprawa administracyjna połączona z oględzinami, w której za zgodą właścicieli uczestniczył właściciel mieszkania nr 1 A. J. oraz w charakterze świadka M. F. przeprowadzający pięcioletnią kontrolę stanu technicznego budynku przy ul. [...] w [...] oraz M. K. autor opinii konstrukcyjnej z [...] lipca 2018 r. i załącznika do niej z [...] lipca 2018 r. Właściciele mieszkania nr 3 odmówili natomiast zgody na udział w rozprawie i oględzinach w ich lokalu mieszkalnym nr 3 pełnomocnikom A. J. - W. J. i B. S. W rozprawie administracyjnej nie uczestniczyli też autorzy opinii technicznej przedłożonej [...] lipca 2018 r. przez A. J., tj. J. J. i R. T. (nie zostali oni powiadomieni o rozprawie z uwagi na brak danych adresowych, których nie udało się pozyskać organowi I instancji, nie zostały one również udostępnione przez właściciela lokalu nr 1 A. J., jak i jego pełnomocników tj. adw. E. O., B. S. oraz W. J.). W toku kontroli ustalono, że roboty budowlane – stanowiące przebudowę - związane z wymianą warstw podłogowych w mieszkaniu nr 3 zostały zakończone. Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego PINB uznał, że w sprawie nie występują okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane, a z przedłożonych dokumentów wynika, że roboty wykonane w mieszkaniu nr 3 nie wpłynęły negatywnie na bezpieczeństwo konstrukcji i użytkowania budynku. Odwołania (tożsame w treści) od powyższej decyzji złożyli A. J.(reprezentowany przez adwokata) oraz W. J., wnioskując o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie odwołujących, PINB dopuścił się szeregu naruszeń prawa procesowego (w tym błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia) oraz prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy. WINB po rozpatrzeniu odwołania W. J., opisaną na wstępie decyzją z [...] października 2019 r. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na wstępie wyjaśnił, że W. J. w dotychczasowym postępowaniu występował jako pełnomocnik A. J. Pismem z [...] lipca 2019 r. W. J. złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu, podając, że na mocy aktu notarialnego z [...] lipca 2019 r. rep. [...]stał się właścicielem mieszkania nr 1. Ponieważ odwołanie W. J. zostało wniesione w dniu [...] lipca 2019 r., kiedy był już właścicielem mieszkania, czyli posiadał interes prawny i przysługiwał mu przymiot strony postępowania, w związku z tym organ rozpatrzył jego odwołanie. Odnośnie odwołania A. J. – które także zostało wniesione [...] lipca 2019 r. - został [...] października 2019 r. wydany odrębny akt administracyjny nr [...] tj. decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze wszczęte jego odwołaniem wskutek utraty przymiotu strony postępowania. W zakresie merytorycznego rozpatrzenia sprawy WINB stwierdził, że PINB przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych w lokalu mieszkalnym nr 3 w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], w wyniku których w mieszkaniu nr 3 mieszczącym się nad mieszkaniem nr 1, zostały wykonane roboty budowlane związane z wymianą podłóg. Usunięto dotychczasowe warstwy podłogowe, na których ułożone były drewniane podłogi. Zdemontowano stare deski i legary, usunięto materiał wypełniający przestrzeń pomiędzy legarami podłogowymi, skuta została stara wylewka. Na tak przygotowanym podłożu ułożony został styropian grubości 10 cm, na styropianie została wykonana wylewka betonowa zbrojona dołem i górą siatką. WINB wskazał, że lokal mieszkalny nr 3 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr 13 stanowi część składową budynku zamieszkania zbiorowego, którego projekt budowlany wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej. Zatem wykonanie robót budowlanych polegających na jego przebudowie zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1aa ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm., dalej: u.P.b.) wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Wykonanie robót budowlanych wewnątrz budynku nie stanowi budowy ani obiektu budowlanego, ani jego części, lecz jego przebudowę (art. 3 pkt 7a u.P.b.). W rozpatrywanym przypadku roboty te zostały zakończone i w wyniku ich wykonania zmianie uległy parametry techniczne w lokalu mieszkalnym nr 3. Konsekwencją wykonania bez wymaganego pozwolenia na budowę robót budowlanych wskutek których nie doszło do wybudowania obiektu budowlanego lub jego części (a polegających na przebudowie stropu lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym) jest zastosowanie procedury określonej w art. 50 i 51 u.P.b. W przypadku tym zastosowanie znajduje art. 51 ust. 7 u.p.b., zgodnie z którym ustawodawca zezwala na zastosowanie przepisów zawartych w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2. Wydanie decyzji w tym wypadku jest uzasadnione tylko wówczas, gdy organ stwierdzi, że zachodzą okoliczności określone w art. 50 ust. 1 pkt 2 u.P.b. (tzn. roboty zostały wykonanie w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska) lub art. 50 ust. 1 pkt 4 (w zakresie istotnego odstępstwa od warunków określonych w przepisach). WINB zaznaczył, że w toku ponownie prowadzonego postępowania organ powiatowy przeprowadził rozprawę administracyjną, w której uczestniczył przesłuchany w charakterze świadka M. K. (autor opinii konstrukcyjnej z lipca 2018 r.) posiadający uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, będący członkiem właściwej izby samorządu zawodowego. Wyżej wymieniony zeznał, że warstwy podłogi w mieszkaniu nr 3 wykazane w jego ocenie i opinii konstrukcyjnej nie spowodowały zwiększenia obciążeń stropu, które mogłyby stanowić jakiekolwiek zagrożenie dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania całego budynku. Podał, że roboty te nie mają wpływu na bezpieczeństwo konstrukcji i bezpieczeństwo użytkowania obiektu. Także uczestniczący w rozprawie w charakterze świadka M. F. (autor protokołu z okresowej "pięcioletniej" kontroli stanu technicznego z [...] sierpnia 2018 r.), posiadający uprawnienia do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, zeznał na podstawie przedłożonych przez właścicieli mieszkania nr 3 opracowań dotyczących wartości obciążeń stropu, że nie występuje zagrożenie dla życia, zdrowia lub mienia oraz bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania całego obiektu. Podał również, że występujące zarysowania i pęknięcia na ścianach i sufitach w mieszkaniu nr 1 nie spowodują w przyszłości zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania budynku oraz życia i zdrowia ludzi przebywających w obiekcie. WINB wbrew zarzutom odwołania uznał wynik przedłożonej opinii konstrukcyjnej M. K. oraz protokół z okresowej "pięcioletniej" kontroli stanu technicznego sporządzony przez M. F. wraz z dodatkowymi oświadczeniami tych osób za miarodajny i wiarygodny. Zaznaczył, że oświadczenia te zostały zebrane w trakcie rozprawy administracyjnej połączonej z oględzinami w dniu [...] marca 2019 r., a więc po upływie pewnego okresu czasu od wykonania robót i jak oświadczył M. F., od chwili kiedy został sporządzony przez niego protokół z "pięcioletniej" kontroli stanu technicznego budynku ([...] sierpnia 2018 r.), zarysowania i pęknięcia nie uległy zmianom. Organ także zwrócił uwagę, że osoba sporządzająca ekspertyzę lub ocenę techniczną czy też zeznająca w charakterze świadka podczas rozprawy administracyjnej ponosi odpowiedzialność zawodową za ewentualne skutki wynikające ze swojego opracowania czy też oświadczenia. W tych okolicznościach brak jest podstaw do administracyjnej interwencji na podstawie przepisów u.P.b. i zasadne było umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Odnosząc się szczegółowo do zarzutów odwołania organ uznał je za bezzasadne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję WINB z [...] października 2019 r. złożył W. J., reprezentowany przez pełnomocnika (adwokata) działającego wcześniej w imieniu A. J. Zawnioskował o stwierdzenie nieważności tej decyzji jak i decyzji PINB, ewentualnie uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego oraz przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z przedłożonych dokumentów. Kwestionowanej decyzji zarzucił naruszenie: 1. naruszenie przepisów dające podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z rażącym naruszeniem przepisów prawa, m.in. art. 4 u.P.b., art. 64 Konstytucji RP, jak również poprzez wydanie decyzji niewykonalnej w dniu jej wydania; 2. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, a to art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez wymaganego prawem stanowiska innego organu, tj. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków; 3. naruszenie przepisów postępowania które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 6 k.p.a. tj. naruszenie zasady praworządności, poprzez brak zastosowania przepisów prawa procesowego i materialnego obowiązujących w dacie wydania decyzji, w szczególności przepisów art. 35 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 k.p.a. oraz przepisów u.P.b., m.in. art. 4 i art. 39 pkt 3, art. 64 Konstytucji RP, których zastosowanie było obligatoryjne w stanie faktycznym ustalonym przez organ; - art. 6, art. 7, art. 77 § 4 k.p.a. oraz art. 46 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. 2010 r., Nr 217 poz. 1427) poprzez naruszenie zasady działania przez organ z urzędu i na podstawie przepisów prawa i nieustalenie adresów J. J. i R. T., mimo że adresy miejsca pracy tych osób dostępne są powszechnie w Internecie, złożenie wniosku o udzielenie stosownych danych na nieobowiązującym formularzu oraz nieusunięcie braków formalnych wniosku poprzez jego złożenie na właściwym formularzu; - art. 7 k.p.a., tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej, w szczególności poprzez uchybienie przez organ obowiązkowi ustalenia stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym, przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i dowodowego bez należytej wnikliwości, jak też poprzez niezastosowanie lub niewłaściwe zastosowanie norm prawa materialnego celem prawidłowego załatwienia sprawy, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegającym na błędnym założeniu, że w sprawie brak jest podstaw do administracyjnej interwencji na bazie przepisów prawa; - art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na: a) niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, czy inwestorzy wykonali strop zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, przy wykorzystaniu odpowiednich materiałów budowlanych, czy nowy strop spełnia normy ochrony przed hałasem i drganiami oraz czy inwestorzy legitymują się prawem do dysponowania nieruchomością, w tym częścią wspólną nieruchomości (stropami) na cele budowlane; b) niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w braku analizy fotografii przedłożonych przez skarżącego w zakresie znaczącego pogorszenia się kondycji stropów, oraz zaniechania porównania fotografii przedłożonych przez skarżącego z tymi zaoferowanymi przez samych inwestorów, a przekazanymi organowi podczas rozprawy administracyjnej (dokumentującymi stan stropu sprzed remontu). Organ II instancji nawet nie otworzył zaklejonej koperty z fotografiami inwestorów; - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 4 i 6 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 § 1 k.p.a. obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 4 i 6 k.p.a; - art. 8 § 1 i art. 107 § 1 pkt 3, 4 i 6 i § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zupełny brak uzasadnienia prawnego decyzji oraz zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń lub nie odniesienie się w ogóle do zarzutów skarżącego, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania do organów państwa i pogłębiania świadomości i kultury prawnej obywateli oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnienia: dlaczego organ nie zbadał, czy stropy odpowiadają wymaganiom dotyczącym ochrony przed hałasem i drganiami, uprawnienia inwestorów do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, błędnego zakwalifikowania wniosków o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy z uwagi na rzekome wnioskowanie o biegłego sądowego, podczas gdy skarżący o to nie wnioskował, - art. 9, art. 83 § 1 i 2 k.p.a., tj. naruszenie zasady czuwania przez organ nad interesem strony, w szczególności poprzez uchybienie obowiązkowi należytego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, uniemożliwienie pełnomocnikom A. J. (ówczesnego właściciela) udziału w całej rozprawie administracyjnej w dniu [...] marca 2019 r., uniemożliwienie pełnomocnikowi A. J. zadawania pytań świadkom, nakłanianie świadków do odmowy udzielania odpowiedzi na pytania, odmowy zaprotokołowania uchylonych pytań, jak też zaakceptowania faktu odmowy przez świadka M. K. odpowiedzi na pytanie, bez weryfikacji podstawy prawnej i faktycznej takiego zachowania; - art. 10 § 1 i art. 11 k.p.a., tj. naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, w szczególności poprzez nieprzytoczenie w uzasadnieniu decyzji okoliczności podniesionych przez strony i brak ustosunkowania się do każdego zarzutu podniesionego w odwołaniu, a w szczególności: a) wydania decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2019 r. przed upływem terminu do wypowiedzenia się przez A. J. co do zebranych w sprawie dowodów, który to upływał także [...] czerwca 2019 r., b) art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady bezpośredniości i uznanie za dowód w sprawie ekspertyz przedłożonych do innej sprawy, a to [...], które to w żadnym razie nie poruszają problematyki niniejszego postępowania, c) niezawiadomienie wszystkich stron postępowania o rozprawie administracyjnej (zawiadomienie otrzymała jedynie pełnomocnik A. J., adw. E. O. oraz I. i T. W.), d) niezbadania braku izolacyjności akustycznej stropu, e) niezbadanie istotnego pogorszenia się stanu stropu w porównaniu do sytuacji sprzed wykonania robót budowlanych, f) niewzięcia pod uwagę nakłaniania przez M. K. świadka M. K. do odmowy udzielenia odpowiedzi na pytania i akceptowania odmowy odpowiedzi na pytania, g) niewzięcia pod uwagę, iż organ I Instancji przesłuchał świadków na okoliczności charakterystyczne dla biegłych i przy ich jednoczesnej obecności, h) nieprzeprowadzenia przez organ I instancji, nakazanych przez organ odwoławczy czynności w sprawie, w tym dokonania oceny robót już wykonanych, w konsekwencji czego nadal nie wiadomo z zastosowaniem jakich materiałów, w jakich warstwach i jaką techniką strop wykonano, - art. 10 § 1 i art. 30 § 4 k.p.a. poprzez zaniechanie orzeczenia w formie postanowienia o dopuszczeniu W. J. do udziału w postępowania w charakterze strony i uniemożliwienie mu zapoznania się z aktami sprawy i zajęcia stanowiska w sprawie (w dniu [...] sierpnia 2019 r. organowi doręczono wniosek W. J. o dopuszczenie do udziału w sprawie, w dniu [...] października 2019 r. organ postanowił umorzyć postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem A. J., zaś w dniu [...] października 2019 r. wydał decyzję w sprawie), - art. 11 k.p.a. tj. naruszenie zasady przekonywania, w szczególności poprzez: a) uchybienie obowiązkowi należytego uzasadniania decyzji organu w zakresie argumentacji faktycznej i prawnej oraz brak wyjaśnienia dlaczego organ zastosował określony przepis do konkretnych ustaleń faktycznych lub uznał go za niewłaściwy, w szczególności w zakresie pominięcia okoliczności dotyczących braku tytułu prawnego inwestorów na cele budowlane i niezastosowania przepisu art. 39 pkt 3 u.P.b. (uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków), b) uchybienie obowiązkowi należytego uzasadniania decyzji w zakresie argumentacji faktycznej i prawnej, a w szczególności w zakresie pominięcia okoliczności i dowodów wskazujących na pogorszenie się stanu stropu po wykonaniu wylewek, oraz znaczące pogorszenie się i brak izolacyjności akustycznej stropu; c) brak merytorycznego odniesienia się organu do wszystkich wniosków dowodowych skarżącego, w szczególności zwrócenia się do biegłego rzeczoznawcy budowlanego o wydanie opinii celem ustalenia istotnych okoliczności w sprawie, m.in. oceny robót już wykonanych, oceny zarysowań i uszkodzeń w mieszkaniu nr 1, oceny wpływu prac wykonanych w mieszkaniu nr 3 na cały budynek, czy strop wykonany obecnie w mieszkaniu nr 3 spełnia wymagania ochrony przed hałasem i drganiami; - art. 12 § 1 k.p.a., tj. naruszenie zasady wnikliwego działania, poprzez zaniechania zebrania dowodów niezbędnych do załatwienia sprawy, przydanie pierwszeństwa zasadzie szybkości i prostoty postępowania nad zasadą czynnego udziału stron w postępowaniu i zasadą prawdy obiektywnej; - art. 15 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego odniesienia się do podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów odwołania; - art. 75 § 1, art. 77 § 1., art. 78 § 1 i art. 83 § 1 k.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodów wnioskowanych przez A. J. w piśmie z [...] stycznia 2019 r. i z [...] czerwca 2019 r., w szczególności z zeznań świadka Z. K., opinii biegłych, fotografii i nagrań, oraz nieprzeprowadzenie innych dowodów zmierzających do ustalenia stanu faktycznego, w szczególności dotyczącego rzeczywistych warunków technicznych budynku, zakresu przeprowadzonych robót budowlanych w mieszkaniu nr 3, a co za tym idzie uchybienie obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; - art. 79 § 1 i 2, art. 90 § 1 i 2 pkt 1 i art. 91 § 2, art. 92, art. 94 1 i 2 k.p.a. poprzez niezawiadomienie A. J. i pozostałych stron postępowania o terminie rozprawy w dniu [...] marca 2019 r. i uniemożliwienie stronom udziału w przeprowadzeniu tego dowodu, zadawania pytań i składania wyjaśnień (M. K. pukała do drzwi wszystkich mieszkań w bloku informując o rozpoczynającej się rozprawie, przy czym w mieszkaniu nr 4 zastała wyłącznie małoletniego syna właścicieli), - art. 80 k.p.a., tj. naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez dokonanie tej oceny niezgodnie z normami prawa procesowego oraz bez zachowania reguł tej oceny, a to: a) poddanie ocenie niepełnego materiału dowodowego, z pominięciem analizy porównawczej zdjęć stropu i ścian po wykonaniu stropu i wykonanych przed rozpoczęciem prac (koperta ze zdjęciami zaklejona, brak śladów jej otwierania), b) dokonanie oceny nieopartej na wszechstronnej analizie całokształtu materiału dowodowego, c) dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego; d) niedokonanie oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy, e) brak wskazania przyczyn, dla których organ odmówił wiary dowodom lub przydał im walor wiarygodności, f) brak oparcia rozumowania, w wyniku którego organ ustalił istnienie okoliczności faktycznych na zasadach logiki; - art. 84 § 1 k.p.a. poprzez niezwrócenie się do biegłego o wydanie opinii w sytuacji, gdy w sprawie nie zostały wyjaśnione istotne okoliczności sprawy wymagające wiadomości specjalnych przy uwzględnieniu, że do sprawy M. M. przedłożył trzy wykluczające się i przeciwstawne opinie co do warstw, obciążeń stropu, zastosowanych materiałów technologii wykonania wylewki (wylewka o grubości 6 cm i 4,5 cm) oraz zdjęć (ukazuje faktycznie wylaną wylewkę o grubości 3 cm bez zbrojenia); - art. 85 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organ oględzin zmierzających do ustalenia rzeczywistych warunków technicznych budynku, warstw stropu i użytych materiałów (materiał i grubość warstwy zasypki, wymiary legarów, grubość ścian, powodów pogłębiania się zarysowań i pęknięć ścian i stropów); - art. 89 § 2, art. 138 § 2, art. 90 § 1 i 2, art. 91 § 2 i 94 § 2 k.p.a. poprzez niewyznaczenie rozprawy celem wyjaśnienia sprawy przy udziale J. J. i R. T.; - art. 106 § 1 k.p.a. poprzez niezasięgnięcie stanowiska Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sytuacji, gdy przepis art. 39 u.P.b., art. 32 ust. 1 pkt 2 u.P.b. w zw. z art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia [...] lipca 2003 r. wprowadza taki obowiązek z uwagi na treść uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [....] i z dnia [...] marca 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] w S.; - art. 95 § 2 k.p.a. poprzez odmówienie zamieszczenia w protokole rozprawy z [...] marca 2019 r. treści pytań pełnomocnika A. J. uchylonych przez organ, mimo zgłoszenia takiego żądania przez B. S.; - art. 104 i 105 § 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania w sprawie mimo braku podstaw do podjęcia takiej decyzji; - art. 136 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organ odwoławczy z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów, a w szczególności zażądania od strony dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień przez J. J. i R. T. i ich przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy prawidłowe było zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.; - art. 157 § 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a. przez brak wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy z analizy materiału dowodowego w sprawie wynika, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, tj. niezgodnie z 4 i art. 39 pkt 3 u.P.b. Skarżący zarzucił także błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na błędnym założeniu, że: - nie zachodzi konieczność wykonywania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, - "opinie" M. K. przedłożone do sprawy przez inwestora są wiarygodne, podczas gdy każda z opinii wskazuje na różne warstwy nowo zastosowane oraz różne obciążenia i posiadają błędy obliczeniowe, opinie M. K. wskazują na zastosowanie zbrojenia siatką i wsparcie wylewki o grubości 6 cm na belkach stropowych, podczas gdy obliczenia nie wskazują na istnienie zbrojenia, a ponadto dokument sporządzony przez Z. K. nie przewiduje zastosowania zbrojenia i wskazuje na wylewkę o grubości 4,5 cm, a z kolei zdjęcia zaoferowane przez M. M. wskazują na 3 cm grubość wylewki i brak zbrojenia, co oznacza, że cały ciężar wylewki spoczął na płycie ceglanej, - opinia wraz z załącznikiem sporządzona przez mgr inż. M. K. wykonana została rzetelnie i zgodnie ze stanem faktycznym, podczas gdy: a) wskazania w opinii i załączniku dotyczące istniejących i planowanych warstw stropu różnią się między sobą w zakresie ich grubości i kolejności warstw (w szczególności w zakresie grubości i kolejności wylewek), b) opinia wskazuje na istnienie wylewek i podsypki z gruzu ceglanego, których to wylewek i podsypki ceglanej o warstwie 8 cm faktycznie nie było (co przyznał sam M. K. na rozprawie administracyjnej), a istniała jedynie podsypka z piasku o grubości warstwy około 3-4 cm, zatem opinia ta stoi w sprzeczności z innymi dowodami zaoferowanymi przez inwestorów (zdjęcia ukazujące wypełnienie przestrzeni między legarami i belkami, opisane przez ww. jako piasek i drobny gruz); - opinia wskazuje na istniejące na warstwie podsypki wylewki, podczas gdy faktycznie wylewek nie było, co potwierdzają zdjęcia przedłożone przez inwestorów; - opinia wskazuje, że zastosowano belki o wysokości 200, 180 i 160 mm w zależności od rozpiętości stropu, oraz że konieczne jest oparcie belek na murowanych ścianach nośnych w ten sposób, że minimalna głębokość oparcia belek powinna wynosić połowę ich wysokości +15 cm, zaś w załączniku opiniujący wykonuje obliczenia dla oparcia na murze dla belki o wysokości 22 cm i przy wykorzystaniu wzoru "h/3 + 15 cm"; - opinia nie wskazuje faktycznej długości oparcia belki na murze; - opiniujący wskazuje, iż grubość muru na którym oparte są belki stropowe to 51 cm, podczas gdy ściany nośne wewnętrzne mają grubość co najwyżej 45 cm wraz z warstwami tynku; - opiniujący przyjmuje teoretyczne rozważania, iż "w przypadku obiektów budowanych przed lub krótko po drugiej wojnie światowej wypełnienie stanowi płyta ceglana zbrojona co drugi rząd cegieł bednarką, czasami stosowane były pręty stalowe o przekroju kołowym", jednakże opiniujący nie przedstawia stanu faktycznego budowy stropu, a w szczególności, rzeczywistego rozstawu prętów lub bednarek, ich przekroju i stanu technicznego związanego z wiekiem materiałów użytych do budowy stropu (dochodziło do kilkukrotnych zalań stropów w wyniku awarii instalacji centralnego ogrzewania i rozbicia akwarium w mieszkaniu nr 3, budynek ma 80 lat). Ne wiadomo czy zbrojenie takie rzeczywiście istnieje, bowiem w otworze w stropie w łazience (o wymiarach około 25 cm x 35 cm), pozostałym po usuniętej przez inwestorów rurze kanalizacyjnej z sedesu i otworze dla pionu kanalizacyjnego przeznaczonego dla mieszkania inwestorów zbrojenia takiego nie ma (zdjęcie nr 49 załączone do pisma z [...] czerwca 2019 r.), - opiniujący nie uwzględnia w opinii wieku i zużycia technicznego materiałów użytych do budowy budynku (budynek wybudowany został w 1938 r.); - opinia nie odnosi się do całego lokalu nr 3, a jedynie do trzech z sześciu jego pomieszczeń; - opiniujący wskazuje, iż w stanie pierwotnym istniała podsypka ceglana o grubości 8 cm, co nie jest zgodne ze stanem rzeczywistym, bowiem zastosowane były legary drewniane o wysokości 6, maksymalnie 6,5 cm, zaś ze zdjęć przedłożonych przez inwestora wynika, iż warstwa podsypki sięgała do połowy legarów, zatem wykazana przez Inwestora warstwa podsypki to maksymalnie 3-4 cm; - opiniujący wskazuje, iż w miejsce podsypki z gruzu ceglanego inwestor zastosuje styropian o grubości warstwy 10 cm i wylewkę opartą na belkach dwuteowych, co spowoduje równomierne rozłożenie obciążeń, jednakże powyższe jest niemożliwe, bowiem ze zdjęć przedłożonych przez M. M. wynika, iż legary o wysokości 6-6,5 cm ułożone na stropie ceglanym były wyższe od belek dwuteowych, zatem warstwa 10 cm styropianu znacznie przewyższać będzie wysokość belek, zatem niemożliwe jest oparcie wylewki na dwuteownikach, a co za tym idzie faktycznie ciężar wylewki zostanie oparty na styropianie i znajdującej się pod nim płycie ceglanej, której wytrzymałość nie została zbadana; - opinia przyjmuje wykonanie płyty stropowej z cegły pełnej, zaś w rzeczywistości zastosowano cegłę dziurawkę, zatem pierwotny ciężar stropu jest mniejszy, a wykonanie wylewki spowoduje znacznie większy procentowy przyrost obciążenia; - opinia nie odnosi się do rzeczywistego stanu technicznego stropu i ścian, rzeczywistej konstrukcji stropowych płyt ceglanych, a jedynie do wytrzymałości dwuteowników, zatem rozważania dotyczą przypadku teoretycznego, bowiem możliwe jest, że dwuteowniki przeniosą wskazany ciężar, jednak opierają się one na ścianach i punktowo przenoszą obciążenia na ściany i całą konstrukcję budynku, która to może nie wytrzymać obciążenia nowego stropu; - brak dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień i przynależności do właściwej izby dr inż. arch. J. J. i dr hab. inż. R. T. dyskwalifikuje opinię tych osób jako dowód w sprawie, - z dowodów zgromadzonych w sprawie jednoznacznie wynika, że roboty budowlane w mieszkaniu nr 3 zostały wykonane prawidłowo, zgodnie z przepisami techniczno - budowlanymi oraz sztuką budowlaną, nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa użytkowania budynku oraz zdrowia i życia ludzi przebywających w tym obiekcie, podczas gdy organ nie przeprowadził jakichkolwiek dowodów w tym zakresie, zaś zeznania świadków nie mogą stanowić podstawy takich twierdzeń; - brak jest podstaw do administracyjnej interwencji na bazie przepisów prawa budowlanego. Skarżący wskazał także na naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie lub niezastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności: - art. 4, art 51 pkt 1 ust. 2 i pkt 7 u.P.b. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1a, 1b, 1c, 1e, 3, 7, 9 i pkt 2 w zw. z art. 12 ustawy Prawo o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 716, dalej u.w.l.) i art. 22 ust. 3 pkt 3 u.w.l. poprzez ich niezastosowanie i nieustalenie, czy inwestorzy legitymują się prawem do dysponowania nieruchomością, w tym częścią wspólną nieruchomości na cele budowlane, podczas gdy Inwestorzy dokonali przebudowy stropów, które stanowią część nieruchomości wspólnej, zatem nie mieli prawa rozporządzać bez porozumienia z pozostałymi właścicielami, a wykonane roboty budowlane spowodowały znaczne pogorszenie izolacyjności akustycznej stropów; - art. 12 ust. 6 u.P.b. poprzez jego niezastosowanie i uznanie opinii przedłożonych przez inwesotra za rzetelne, podczas gdy wykonane zostały niezgodnie z zasadami wiedzy technicznej, bez dochowania należytej staranności i dbałości o bezpieczeństwo i jakość wykonanej pracy, nie odnoszą się do całego budynku, są wzajemnie sprzeczne (zastosowanie siatki zbrojeniowej, wsparcie na belkach stropowych, grubość wylewki oraz nie zawiera istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy analiz uwzględniających stan techniczny całego budynku (pęknięcia i zarysowania konstrukcji, stropów, ścian działowych i nośnych), wpływu robót budowlanych na bezpieczeństwo konstrukcji, nie zawiera inwentaryzacji i oceny robót już wykonanych; - § 8 ust. 1, 2 i 3 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w S. z [...] marca 2007 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] w [...] poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy budynek pod adresem ul. [...] w [...] wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków gminy S., objęty jest ochroną konserwatorską i w przypadku remontów i modernizacji konieczne jest zachowanie jego struktury historycznej; - art. 39 ust. 3 u.P.b. poprzez jego niezastosowanie i nieuzgodnienie sprawy z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, w sytuacji gdy budynek przy ul. [...] w [...] wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków gminy [...], a roboty budowlane będące przedmiotem niniejszego postępowania wymagają wydania pozwolenia na budowę, - art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 3 oraz art. 51 ust. 7 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 81c ust. 2 u.P.b. oraz poprzez zaniechanie nałożenia na inwestorów obowiązku przedstawienia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz, w tym dotyczących konieczności stężenia konstrukcji budynku niezbędnych dla wykonania prac budowlanych realizowanych przez Inwestorów, zakresu i technologii wykonanych prac, jakości i parametrów użytych materiałów, wpływu wykonanych prac na konstrukcję całego budynku, spełnienia norm izolacyjności akustycznej pomiędzy piętrami, oraz dokumentów potwierdzających posiadanie przez Inwestorów prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; - art. 81 ust. 1 pkt b i c, art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84a ust. 1 pkt 1 i 3 u.P.b. poprzez jego niezastosowanie i realizowanie podstawowych obowiązków organu z pominięciem podstawowych zasad wiedzy technicznej; niezrealizowanie podstawowych obowiązków organu, a to nadzoru nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, w szczególności w zakresie w zakresie warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia przy wykonywaniu robót budowlanych przez Inwestorów; w zakresie zgodności rozwiązań architektoniczno - budowlanych z przepisami techniczno budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej, - art. 84 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 84a ust. 1 pkt 1 u.P.b. poprzez niezrealizowanie zadań organu nadzoru budowlanego, a w szczególności w zakresie kontroli przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego przez Inwestorów w czasie wykonywania robót budowlanych i przed przystąpieniem do nich, oraz zaniechanie sprawdzania wyrobów stosowanych przy wykonywaniu przedmiotowych robót budowlanych w zakresie zgodności z art. 10, w szczególności wyrobów budowlanych; - § 323 i następne rozporządzenia Ministra Infrastruktury z sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 poprzez niezbadanie, czy roboty budowlane wykonane przez inwestorów zostały zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie z przyczyn stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Dokonana przez Sąd pod względem wskazanych wyżej kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji nie dała podstaw do zakwestionowania jej legalności. Decyzją tą (z [...] października 2019 r.) WINB utrzymał w mocy decyzję PINB z [...] czerwca 2019 r. o umorzeniu w całości jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych obejmujących przebudowę stropu w mieszkaniu nr 3 w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w [...]. Jak ustalono w toku postępowania, roboty te polegały na usunięciu usytuowanych na stropie dotychczasowych warstw podłogowych (parkietu, desek, podpierających je legarów i materiału wypełniającego przestrzeń między nimi oraz wylewki), a następnie wykonanie nowych wylewek z ułożoną między nimi warstwą styropianu i wykończenia w postaci paneli. Mimo że roboty te nie ingerowały w warstwę nośną stropu (oparte na murowanych ścianach belki nośne ze stalowych dwuteowników z wypełnieniami w postaci ceglanej płyty ze zbrojeniem), trafnie uznały orzekające w sprawie organy (akceptując tym samym stanowisko strony skarżącej – właścicieli położonego pod nim lokalu nr 1), że wykonanie - przy zachowaniu dotychczasowej wysokości pomieszczeń - górnych warstw podłogowych w innej technologii stanowi przebudowę stropu, który jako całość stanowi element konstrukcyjny budynku (zgodnie z art. 3 pkt 7a u.P.b., przebudową jest wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji). Takie uznanie implikowało stwierdzenie, iż na wykonanie tych robót inwestor powinien legitymować się (zgodnie z art. 28 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 1aa u.P.b.) pozwoleniem na budowę, którego nie posiadał. Skutkowało to koniecznością wszczęcia przez organy nadzoru budowlanego procedury z art. 50 – 51 u.P.b. Ponieważ jak ustalono w toku rozprawy administracyjnej [...] marca 2019 r. (przeprowadzonej w następstwie wydania przez WINB [...] października 2018 r. decyzji uchylającej pierwotną decyzję PINB z [...] lipca 2018 r.), roboty związane z przebudową zostały w całości zakończone (w związku z czym nie zachodziły przesłanki do wstrzymania ich prowadzenia na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 u.P.b.), otwierało to drogę do zastosowania w sprawie art. 51 ust. 7 u.P.b., stosownie do którego "przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1"; na gruncie rozpoznawanej sprawy oznaczało to konieczność zbadania, czy w sprawie roboty budowlane nie zostały wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, a także w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach, co otwierałoby drogę do nałożenia obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego albo wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W realiach sprawy jej istota sprowadza się do oceny stanowiska organu I i II instancji, wg którego opisane okoliczności nie zachodzą (w związku z czym brak jest podstaw do ich władczej ingerencji na podstawie u.P.b.), a którego to stanowiska nie akceptuje strona skarżąca, wskazując, że postępowanie dowodowe w sprawie zostało przeprowadzone w sposób nierzetelny i brak jest uzasadnionych przesłanek do umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego w sprawie. Zarzutów z tym związanych Sąd orzekający w sprawie nie podziela, uznając zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci wyjaśnień bezpośrednio zainteresowanych stron postępowania i zeznań świadków (zawartych szczególności w protokole rozprawy i oględzin z [...] marca 2019 r.), dokumentacji fotograficznej, opinii technicznych i protokołu z okresowej "pięcioletniej" kontroli stanu technicznego budynku z [...] sierpnia 2018 r. (sporządzonych przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane) za dostatecznie przemawiający za wydaniem rozstrzygnięcia. Jeżeli chodzi zaś o jego rodzaj, kluczowe znaczenie w tym zakresie należy przypisać opinii konstrukcyjnej – ekspertyzie technicznej z [...] lipca 2018 r. wraz z załącznikiem do niej z [...] lipca 2018 r. sporządzonych przez M. K. dotyczących analizy nośności stropu Kleina nad parterem w mieszkaniu nr 3 oraz bezpieczeństwa konstrukcji nośnej stropu, a także zestawieniu Z. K. z [...] lipca 2018 r. dotyczącego wartości obciążeń charakterystycznych i obliczeniowych warstw konstrukcyjnych (wykończeniowych) posadzki na podstawie odkrywek i pomiarów wykonywanych w trakcie prac w mieszkaniu nr 3 oraz w/w protokołowi z [...] sierpnia 2018 r. z okresowej kontroli stanu technicznego budynku przeprowadzonej przez M. F. I tak wg obliczeń sprawdzających zawartych w opinii z [...] lipca 2018 r. i załączniku do niej z [...] lipca 2018 r., konstrukcja stropu po wykonaniu remontu posadzki spełniała będzie warunki stanu granicznego nośności i stanu granicznego użytkowania; zestawienie obciążeń stałych przed i po remoncie wykazuje wzrost obciążenia tylko o 3,88%, co przy wymaganym wskaźniku wytrzymałości belek dwuteowych wskazuje na przeniesienie obciążeń po remoncie posadzki (wymagania spełnia również oparcie belki na murze i jego wytrzymałość na ściskanie). Wg zestawienia autorstwa Z. K. przedstawionego w toku rozprawy administracyjnej [...] marca 2019 r., wartość obciążenia warstwami wykończeniowymi podłogi po renowacji jest wręcz (minimalnie) niższa od obciążenia sprzed renowacji. Z opiniami tymi (przedłożonym przez właściciela mieszkania nr 3) korelują zapisy zawarte w protokole z okresowej kontroli stanu technicznego budynku, zgodnie z którymi stropy Kleina na stalowych belkach – mimo widocznych w pomieszczeniach lokalu mieszkalnego nr 1 zarysowań i pęknięć tynku od spodu stropu wzdłuż i w poprzek tych belek - znajdują się w zadowalającym stanie technicznym (przy dobrym stanie m.in. fundamentów, ścian nośnych i działowych oraz niewykazującej jakichkolwiek odkształceń, uszkodzeń i nadmiernych ugięć konstrukcji budynku), co nie powoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa użytkowników i bez spełnienia dodatkowych wymagań pozwala na dalsze – zgodne z przeznaczeniem - użytkowanie budynku. Powyższe opinie wraz z protokołem kontroli okresowej budynku – sporządzone niezależnie od siebie przez uprawnione osoby - jawią się jako wzajemnie spójne, a ustalenia z nich wynikające co do bezpieczeństwa konstrukcji i użytkowania całego budynku - zostały dodatkowo osobiście potwierdzone przez uczestniczących w przeprowadzonej [...] marca 2019 r. rozprawie administracyjnej M. K. i M. F. Rzutuje to na wiarygodność tych dowodów, przekładającą się z kolei na poczynione na ich podstawie ustalenia organów, które w ocenie Sądu trafnie nie przyznały takiego waloru przedstawionej przez właściciela lokalu nr 1 opinii J. J. z [...] lipca 2018 r. dotyczącej stanu technicznego mieszkania nr 1 i wpływu prac budowlanych w mieszkaniu nr 3 na konstrukcję budynku oraz opinii technicznej J. J.j i R. T. z [...] lipca 2018 r. dotyczącej stanu technicznego mieszkania nr 1 i przewidywanego wpływu prac budowlanych prowadzonych w lokalu nr 3 na bezpieczeństwo budynku. Wynikające z tych opinii wnioski sprowadzają się do możliwego (prawdopodobnego) wpływu przebudowy stropów na konstrukcję budynku wielorodzinnego i bezpieczeństwo mieszkańców wynikającą z wywodzonej koincydencji czasowej wystąpienia zarysowań w lokalu nr 1 i prowadzonych w znajdującym się nad nim lokalu nr 3 prac budowlanych, co jednak w zestawieniu z kategorycznymi twierdzeniami M. K., M. F. i Z. K. nie zostało w przekonujący sposób wykazane. Sąd dostrzega argumentację strony skarżącej podkreślającą związek zarysowań i pęknięć widocznych na ścian i sufitach pomieszczeń mieszkania nr 1 z remontem prowadzonym w położonym nad nim mieszkaniu nr 3, czego w toku rozprawy [...] marca 2019 r. nie wykluczył także M. F. wskazując, że mogły one w wyniku robót ulec powiększeniu. Abstrahując od twierdzeń właściciela mieszkania nr 3, że istniały one już przed rozpoczęciem remontu, na uwagę zasługują jednak zeznania M. F. wskazującego na niewątpliwy ich związek z długoletnim okresem użytkowania budynku (wybudowanego przed II wojną światową), z czym korelują zeznania M. K. wskazujące na duże prawdopodobieństwo ich powstania w wyniku samej specyfiki stropu oraz bliskiego sąsiedztwa budynku z ruchliwą drogą. W kontekście powyższego nie można również pominąć twierdzeń M. F., że od czasu dokonanych przez niego [...] sierpnia 2019 r. oględzin związanych z okresową pięcioletnią kontrolą stanu technicznego budynku, zarysowania i pęknięcia nie uległy zmianom, a także zapisów zawartych w sporządzonym przez niego protokole z oględzin wskazujących na konieczność przeprowadzenia kapitalnego remontu zniszczonych i dawno nieremontowanych pomieszczeń w lokalu mieszkalnym nr 1, co pośrednio podważa wywodzony przez stronę skarżącą związek przyczynowo – skutkowy zarysowań i pęknięć tylko i wyłącznie z pracami przeprowadzonymi w lokalu nr 3. W tej sytuacji Sąd podziela wyciągnięte przez organ I i II instancji na podstawie powyższego wnioski co do braku przeciwwskazań technicznych do przeprowadzenia przez właścicieli lokalu nr 3 prac związanych z przebudową stropu oraz ich wpływu na bezpieczeństwo konstrukcji i użytkowania budynku, tym bardziej że jak wskazano chociażby w samej opinii J. J. i R. T. z [...] lipca 2018 r. (s. 11), głębokość zarysowań czy pęknięć – przy szerokości rozwarcia 1-3 mm – dotyczyła tylko warstwy tynku. Kluczowych ustaleń z tym związanych nie zdołała skutecznie podważyć i zakwestionować strona skarżąca, zwłaszcza wobec czynionych przez PINB starań zmierzających do uzyskania dodatkowych informacji, wyjaśnień czy wręcz zamiaru doprowadzenia do konfrontacji z M. K. i M. F. w toku rozprawy [...] marca 2019 r. autorów opinii przedstawionych przez stronę skarżącą, tj. J. J. i R. T. W tym względzie Sąd krytycznie ocenia stanowisko strony skarżącej (w tym jej pełnomocnika) uchylających się od wskazania adresów tych osób jako sporządzających na ich zlecenie opinie techniczne, uznając twierdzenia co do braku posiadania ich danych kontaktowych za niewiarygodne i nieprzekonujące (tak samo jak całkowicie niezasadne następcze próby wywodzenia z tego i przerzucania odpowiedzialności za brak tych ustaleń na organy). Dotyczy to również powoływania się przez te osoby w opinii technicznej z [...] lipca 2018 r. (s. 14) na rzekomo istniejącą archiwalną dokumentację budynku, która nie została w toku postępowania (nawet na okoliczność uprawdopodobnienia twierdzeń wynikających z tej opinii) przedstawiona. Istnienia takiej dokumentacji nie potwierdza przy tym (podpisany m.in. przez skarżącego W. J.) protokół z okresowej pięcioletniej kontroli stanu technicznego budynku, wskazujący wprost (s. 2) na brak dokumentacji jego budowy i niekompletność dokumentacji związanej z jego użytkowaniem. Podważa to tym samym zawarte w opinii z [...] lipca 2018 r. i podnoszone w toku dalszego postępowania twierdzenia co do układu, grubości, użytych materiałów i sposobu wykonania dotychczas istniejących warstw podłogowych (w tym zwłaszcza tych, które zostały przez właścicieli mieszkania nr 3 usunięte) oraz oparte na nich wnioski co do znaczącego przyrostu obciążenia stropu wywołanego wykonanymi pracami (i wynikającego z tego zagrożenia), czy chociażby także niedostatecznej izolacyjności akustycznej nowo położonych warstw podłogowych stropu nad mieszkaniem nr 1. Co do tej ostatniej kwestii jako spóźnioną i nie podlegającą w związku z tym ocenie Sądu należy uznać opinię akustyczną z [...] stycznia 2020 r., sporządzoną i przedłożoną przez stronę skarżącą już po zakończeniu postępowania administracyjnego oraz wniesieniu skargi na decyzję WINB z [...] października 2019 r. Ubocznie należy jednak zauważyć, że zawarte w niej obliczenia (oparte na opracowaniach M. K., J. J. i R. T., Z. K. i dokumentacji zdjęciowej stropu przedłożonej przez inwestorów) - ze względu na brak szczegółowych danych o konstrukcji budynku (s.5) - mają charakter szacunkowy, a obliczenia przedstawione w trzech wariantach parametrów materiałowych i geometrycznych warstw podłogowych wykazały szacowany wskaźnik izolacyjności akustycznej stropu od dźwięków powietrznych odpowiednio na poziomie 49, 47 i 46 dB; nie odbiega to znacząco od wskazanej w tej opinii polskiej normy PN-B-02151-3:2015-10 obowiązującej przy przebudowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych w odniesieniu do izolacyjności stropu między mieszkaniami, wynoszącej ≥51 dB, zwłaszcza że w celu weryfikacji tych wskaźników zalecono w opinii przeprowadzenie pomiarów akustycznych stropu jako pozwalających uzyskać rzeczywiste wartości wskaźników akustycznych. Powyższe wyklucza trafność zarzutów skargi podnoszących naruszenie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji WINB i utrzymanej nią w mocy decyzji PINB przepisów postępowania, w szczególności odnoszących się do prowadzenia postępowania, zbierania i oceny zupełności materiału dowodowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 84 § 1 k.p.a. (w tym względzie Sąd mając na uwadze opisane wyżej okoliczności związane chociażby z brakiem właściwego współdziałania strony skarżącej podziela stanowisko organów co do braku przesłanek powołania w sprawie biegłego celem porządzenia kolejnej opinii), czynnego udziału w tym postępowaniu strony skarżącej, tj. art. 10 § 1 k.p.a. (w szczególności poprzez brak zawiadomienia o rozprawie w dniu [...] marca 2019 r. A. J. jako ówczesnego właściciela lokalu nr 1, podczas gdy prawidłowo zawiadomiony został jego pełnomocnik a on sam w tej rozprawie uczestniczył), czy też należytego – naruszającego art. 107 § 3 k.p.a. - uzasadnienia wydanych decyzji (tak organ I jak i II instancji szczegółowo odniosły się do wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii). Wobec jednoznacznych i nie budzących wątpliwości ustaleń organów co do braku faktycznych i prawnych podstaw do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w trybie art. 51 u.P.b. (związanych z poczynionymi ustaleniami co zakończenia prac związanych z przebudową stropu, jako nie powodujących w szczególności zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, które mogłoby skutkować koniecznością nałożenia obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego albo wykonania określonych robót w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem), brak naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy przekładał się na trafność równoczesnego uznania o niecelowości dalszego jego kontynuowania, co tym samym wyklucza zasadność naruszenia przez orzekające w sprawie organy administracji przepisów prawa materialnego mających wpływ na jej wynik (zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części; z uwagi na powyższe okoliczności, Sąd w pełni akceptuje stanowisko co do prawidłowości umorzenia w całości postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie). W tym zakresie brak przesłanek do władczej ingerencji na podstawie u.P.b. nie uzasadniał w szczególności tych zarzutów skargi, które wskazywały na naruszenie art. 39 pkt 3 tej ustawy (w zw. z art. 106 § 1 i art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a.) poprzez brak uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, a także na nieustalenie czy inwestorzy legitymowali się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; w sprawie nie było wydawane przez organ administracji architektoniczno – budowlanej pozwolenie na budowę w stosunku do obiektu budowlanego niewpisanego do rejestru zabytków a ujętego w gminnej ewidencji zabytków, nie było także kwestionowane w trakcie robót prawo inwestorów do przebudowy stropów jako elementów stanowiących część nieruchomości wspólnej (jak ponadto wskazał pełnomocnik skarżącego w przedłożonym do Sądu piśmie procesowym oznaczonym datą [...] czerwca 2020 r., [...] czerwca 2020 r. wspólnota mieszkaniowa nieruchomości przy ul. [...] w [....] podjęła uchwałę o wyrażeniu zgody na przebudowę przedmiotowych stropów). Ubocznie Sąd sygnalizuje, że wskazana jako wymagająca dodatkowych wyjaśnień w kasacyjnej decyzji WINB z [...] października 2018 r. kwestia wykonania w ramach robót prowadzonych przez właścicieli mieszkania nr 3 nieistniejącego wcześniej otworu drzwiowego w ścianie nośnej budynku pomiędzy przedpokojem a kuchnią w miejscu przebiegu kanałów kominowych objęta została odrębną decyzją PINB z [...] listopada 2018 r. nr [...]; decyzja ta wraz z uchylającą ją decyzją WINB z [...] stycznia 2019 r. nr [...]nakładającą na inwestorów - właścicieli mieszkania nr 3 obowiązek wykonania wskazanych robót budowlanych została uchylona prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z 4 września 2019 r. II SA/Rz 363/19. Z podanych przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.