II SA/Rz 142/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Ewa Partyka /spr./ AWSA Karina Gniewek - Berezowska Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 17 listopada 2022 r. nr GK-II.7221.184.2022 w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala –

Przedmiotem skargi J. R. (dalej: "skarżąca") jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "PWINGiK", "organ odwoławczy", "organ II instancji") z dnia 17 listopada 2022 r. nr GK-II.7221.184.2022, utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: "Starosta", "organ I instancji") z dnia 24 czerwca 2022 r. nr PODGIK.4200.6.12.2022 o odmowie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, wydana w następującym stanie sprawy; W dniu 30 marca 2022 r. skarżąca wystąpiła do Starosty [...] z wnioskiem "o przywrócenie stanu prawnego działki nr [...], w związku z prowadzoną modernizacją w G.". W uzasadnieniu powołała się na akt notarialny z dnia [...] lipca 2002 r. Rep. [...] oraz wpis w księdze wieczystej nr [...]. W odpowiedzi z dnia 27 kwietnia 2022 r. Starosta wyjaśnił zainteresowanej, że ww. działka została podzielona decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] na działkę nr [...] o pow. 0,0606 ha oraz działkę nr [...] o pow. 0,0562 ha. Organ ewidencyjny wskazał ponadto, że w ramach przeprowadzonej w 2021 r. modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] nie dokonano żadnych zmian w przedmiotowych działkach. W dniu 4 kwietnia 2022 r. do PWINGiK wpłynęło pismo skarżącej, zatytułowane jako skarga, w którym zażądała przywrócenia działki nr [...] o pow. 0,1138 ha (sprzed podziału) zgodnie z treścią aktu notarialnego z dnia [...] lipca 2002 r. Rep [...]. Skarżąca wskazała w nim, że złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 października 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 774/19 w sprawie uchylenia decyzji Burmistrza [...] zatwierdzającej podział działki nr [...] o pow. 0,1138 ha, jednak skarga ta do chwili obecnej nie została rozpoznana. Przedmiotowe pismo zostało przekazane do rozpatrzenia zgodnie z właściwością Staroście [...]. W związku z powyższym Starosta w piśmie z dnia 11 maja 2022 r. wyjaśnił zainteresowanej przebieg procedury modernizacyjnej oraz wezwał ją do sprecyzowania złożonego wniosku z dnia 4 kwietnia 2022 r. W odpowiedzi z dnia 24 maja 2022 r. skarżąca, działając przez fachowego pełnomocnika, wniosła o zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków w ten sposób, aby zamiast dwóch działek, tj. działki nr [...] o pow. 0,0606 ha i działki nr [...] o pow. 0,0532 ha, wpisać jedną działkę nr [...] o pow. 0,1138 ha i jako współwłaścicieli wpisać G. R. (syna A. i J.) oraz J. R. (córkę A. i J.) w udziałach po ½ części - tak aby przywrócić stan rejestru z dnia 10 listopada 2004 r. Po rozpatrzeniu sprawy Starosta decyzją z dnia 24 czerwca 2022 r. nr PODGIK.4200.6.12.2022, działając na podstawie art. 104 § 1, art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.; dalej: "K.p.a."), art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 z późn. zm.; dalej: "u.p.g.k."), odmówił wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta G. zmian danych przedmiotowych i podmiotowych dotyczących działek ewidencyjnych nr [...] i [...]. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał dokumenty znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, na podstawie których w ewidencji gruntów i budynków wykazany jest obecnie przebieg granic ww. działek oraz ich własność. Wyjaśnił, że przedstawione przez skarżącą archiwalne dokumenty, tj. wypis z rejestru gruntów według stanu na dzień 10 listopada 2004 r. i akt notarialny Rep. [...] r. nie stanowią podstawy do uwzględnienia ww. żądania. Nie zgadzając się z wydaną decyzją, skarżąca wniosła odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i 80 K.p.a. W uzasadnieniu podniosła, że podział działki nr [...] został dokonany bez jej wiedzy. Powołując się na załączoną do akt opinię grafologa wskazała, że podpis "J. R." na wniosku o podział działki do Urzędu Miejskiego w [...] został sfałszowany. Zarzuciła, że decyzja z dnia [...] grudnia 2004 r. jest nieważna, ponieważ nie miała wiedzy o dokonywanych podziałach gruntu. Nadmieniła również, że wskutek podziału otrzymała mniejszą część gruntu, dlatego podział jest dla niej krzywdzący. W wyniku rozpoznania powyższego odwołania, PWINGiK opisaną na wstępie decyzją z dnia 17 listopada 2022 r., działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 u.p.g.k., utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty w mocy. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy, powołując się na operat pomiarowy przyjęty do zasobu w dniu [...] listopada 2004 r. pod nr arch. [...] (obecnie pod nr [...]), wskazał, że podział działki nr [...] dokonywany był w trybie art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, na wniosek współwłaścicieli – J. R. oraz G. R., zgodnie z ustaleniami planu miejscowego. Z protokołu z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości, sporządzonego w dniu 6 listopada 2004 r. wynika, że granice działki przyjęto "według stanu prawnego i uwidocznionego w katastrze nieruchomości". W wyniku powyższych czynności działka nr [...] została podzielona na działkę nr [...] o powierzchni 0,0606 ha oraz działkę nr [...] o powierzchni 0,0532 ha. W dniu [...] grudnia 2004 r. Burmistrz [...] decyzją nr [...] zatwierdził niniejszy podział nieruchomości działki nr [...], a decyzja stała się ostateczna w dniu 22 grudnia 2004 r. Na obszarze obrębu [...] w 2021 r. Starosta przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków. Informacja o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] stał się operatem ewidencji gruntów i budynków została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego dnia [...] grudnia 2021 r. pod poz. [...]. Prace wykonane przy ww. modernizacji nie wprowadziły żadnych zmian w zakresie działek nr [...] i [...]. Na podstawie przesłanego przez Starostę zarysu pomiarowego organ II instancji ustalił, że w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie przedmiotowego postępowania granica działki nr [...] biegnie przez pięć punktów granicznych nr [...]. Natomiast granica działki nr [...] biegnie przez punkty graniczne nr [...]. Współrzędne ww. punktów pochodzą z operatu podziałowego działki nr [...] (operat nr [...]), a tylko ich atrybuty uzupełniono w wyniku prac modernizacyjnych (operat nr [...]) prowadzonych dla obrębu [...]. Ponadto jak ustalono w toku postępowania, aktem notarialnym umową sprzedaży z dnia [...] lipca 2002 r. Rep. [...] (tj. tym, w oparciu o który miałaby zostać "przywrócona" do ewidencji działka nr [...]), J. R. i G. R. zakupili działkę nr [...] o pow. 0,1138 ha objętą KW nr [...] w udziałach po 1/2 części. Następnie aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 2004 r. Rep. [...] dokonali zniesienia współwłasności w ten sposób, że G. R. nabył na własność działkę nr [...] o pow. 0,0606 ha, zaś J. R. działkę nr [...] o pow. 0,0532 ha. Równocześnie odnośnie działki nr [...] G. R. ww. aktem notarialnym dokonał rozszerzenia wspólności ustawowej małżeńskiej na rzecz swojej żony – B. R. Organ odwoławczy wskazał, że w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków dla danych ewidencyjnych dotyczących działki nr [...] o pow. 0,0606 ha wykazani są jako właściciele – G. R. s. A. i J. i B. R. c. S. i A. na zasadzie małżeńskiej wspólności ustawowej. Zapisy te są zgodne z księgą wieczystą nr [...]. Natomiast dla danych ewidencyjnych dotyczących działki nr [...] o pow. 0,0532 ha wykazana jest jako właścicielka – J. R. c. A. i J. Zapisy te są zgodne z księgą wieczystą nr [...]. Odnosząc się do dokumentów przedłożonych przez skarżącą, tj. wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] listopada 2004 r. jednostka rejestrowa: [...], kserokopii aktu notarialnego z dnia [...] lipca 2002 r. nr Rep. [...] z 2002 r. (umowa sprzedaży) oraz opinii grafologicznej z dnia 24 lipca 2019 r. wykonanej na zlecenie skarżącej, organ odwoławczy stwierdził, że ww. dokumenty stanowią materiały archiwalne, które nie mogą stanowić aktualnie podstawy wykazania w operacie ewidencji gruntów i budynków zmian danych ewidencyjnych w zakresie działek ww. nr [...] i [...]. W związku z powyższym PWINGiK uznał, że stanowisko organu I instancji było właściwe, gdyż skarżąca nie dostarczyła stosownej dokumentacji geodezyjnej, która uzasadniałaby dokonanie wnioskowanej zmiany. Brak było podstaw do wydania decyzji eliminującej aktualne dane (art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d u. p.g.k.), ponieważ materiał dowodowy zebrany w sprawie nie wskazuje na taki błąd. Dane ujawnione obecnie w ewidencji obrębu [...] w części dotyczącej działek nr [...] i nr [...], są prawidłowe oraz zostały pozyskane zgodnie z obowiązującymi przepisami, a działki te mają uregulowany stan prawny. Odnosząc się do zarzutu sfałszowania wniosku o podział działki, organ II instancji wyjaśnił, że ocena tego, czy podpis na ww. dokumencie został sfałszowany, nie leży w kompetencjach tego organu. Organ zaznaczył ponadto, że skarżąca nie przedłożyła ostatecznej decyzji administracyjnej stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., jak również podkreślił, że jest związany treścią wymienionych wyżej dokumentów, tj.: wskazanej decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. zatwierdzającej podział nieruchomości, aktu notarialnego Rep. [...] - umowy zniesienia współwłasności nieruchomości, a także wpisów w księgach wieczystych nr [...] i nr [...]. Skarżąca nie podzieliła stanowiska organu odwoławczego, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w której zarzuciła naruszenie: 1. art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., poprzez brak dokonania wszechstronnej, pełnej, logicznej i zgodnej z zasadami doświadczenia życiowego oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przedłożonej opinii grafologicznej, co doprowadziło do niesłusznego przyjęcia, że brak jest podstaw do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta [...] odnośnie działek nr [...] i [...] i w konsekwencji błędnego utrzymania w mocy decyzji Starosty, mimo że podział działki dokonany na podstawie decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. dokonany został bez wiedzy zainteresowanej, 2. art. 7 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału zgromadzonego w sprawie, w szczególności opinii grafologicznej, z której wynika, że podpis znajdujący się pod pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. - "Wniosek o wydanie decyzji na podział działek", nie został sporządzony przez J. R. i tym samym nie można jej uznać za stronę postępowania o podział działki, co winno prowadzić do przyjęcia, że decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...] jest nieważna, a tym samym przedstawiony w ewidencji stan niewłaściwy i zasługujący na skorygowanie. W oparciu o tak przedstawione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę PWINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, albo zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Po zbadaniu sprawy w przedstawionych aspektach Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania legalności skarżonej decyzji. W świetle obowiązujących przepisów prawa i zgromadzonych materiałów skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 21 ust. 1 u.p.g.k., ewidencja gruntów i budynków jest zbiorem danych, które stanowią podstawę planowania gospodarczego i przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Stosownie do treści art. 20 ust. 1 tej ustawy, zawiera ona m.in. informacje dotyczące gruntów (ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów), budynków (ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych) oraz lokali (ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej). W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właścicieli nieruchomości, a w przypadku gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania (art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b u.p.g.k.). Aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków następuje przez wprowadzenie zmian wynikających z dokumentów stanowiących podstawę wpisu, którymi mogą być akty normatywne, prawomocne orzeczenia sądowe, decyzje administracyjne, akty notarialne, materiały zasobu, wpisy w innych rejestrach publicznych oraz dokumentacja architektoniczno - budowlana (art. 22 ust. 2 u.p.g.k.). W pojęciu "aktualizacji" ewidencji gruntów i budynków mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych (tak m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2011 r. I OSK 1628/10 – wszystkie przywołane orzeczenia dostępne na www.cbois.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowym (m.in. wyrok NSA z 12 lipca 2012 r. I OSK 1004/11) podkreśla się również w sposób szczególny, że ewidencja gruntów pełniąc funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Spełnia jedynie funkcje rejestrujące stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Deklaratoryjny charakter wpisu oznacza, że nie kształtuje on nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości wynikający z dokumentów. Na tle powyższego Sąd w rozpoznawanej sprawie w pełni akceptuje stanowisko organu I i II instancji co do uznania, że na potwierdzenie swojego żądania skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, z których wynikałaby zasadność jej wniosku. Wpisy w ewidencji gruntów mają znaczenie jedynie informacyjne i nie wiąże się z nimi żadne domniemanie zgodności z rzeczywistym stanem prawnym (wyrok NSA z 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 850/09), nie kształtują stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami uprawnień i obowiązków (por. wyrok NSA z 25 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1839/10). Wszelkie spory dotyczące czy to prawa związanego z opisanym w ewidencji budynkiem, gruntem lub lokalem czy podmiotem widniejącym w ewidencji jako właściciel podlegają rozstrzygnięciu w odrębnym postępowaniu przed właściwym sądem powszechnym (por wyrok NSA z 22 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 355/09, z 14 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 1488/06). Wynika to także i z tego, że zapisy w ewidencji gruntów mają charakter informacji pochodnych o gruntach, właścicielu a wynikających z treści ksiąg wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, umów dzierżawy – co wynika z § 12 r.e.g.b. Postępowanie ewidencyjne nie kreuje stanu prawnego gruntu a organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów na podstawie których dokonują zmian w ewidencji (por. wyrok NSA z 8 lipca 2010, sygn. akt I OSK 1251/09, z 14 kwietnia 2010 r, sygn. akt I OSK 850/09). U.p.g.k. przez ewidencję gruntów i budynków rozumie system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowo-administracyjnym postępowanie mające na celu aktualizację ewidencji gruntów i budynków ma charakter rejestrowy, czyli wtórny do zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w operacie ewidencyjnym. Oczywiście przy prowadzeniu ewidencji gruntów i budynków mogą zdarzyć się oczywiste błędy. W pojęciu aktualizacji ewidencji gruntów mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów z bazy danych ewidencyjnych. Mając na uwadze sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych, przyjąć należy, że obejmuje ona dwie sytuacje; przede wszystkim jest to wymiana (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegająca na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych, o których mowa w art. 24 ust. 2b ustawy u.p.g.k., ale też usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, ale tylko takich, które mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek. Tymczasem w kontrolowanej sprawie skarżąca domagała się niejako "przywrócenia" stanu sprzed podziału działki nr ew. [...] na działki nr [...] i [...]. Nie przedstawiła jednak dokumentów, które uzasadniałyby taki wpis. Akt notarialny z dnia [...] lipca 2002 r., który został przedłożony przez skarżącą znajduje się wśród materiałów archiwalnych zasobu. Do zasobu powiatowego wpłynęły też późniejsze dokumenty, które zgodnie z art. 24 ust. 2a i 2b pkt 1 lit. d) i lit. e) i lit. h) u.p.g.k. uzasadniały wprowadzenie zmian w tej ewidencji. Wbrew zarzutom skarżącej ostateczna decyzja zatwierdzająca projekt o podziale działki [...] na działki [...] i [...], tj. decyzja Burmistrza [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. nie została wyeliminowana z obiegu prawnego. Postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności tej decyzji, które toczyło się na wniosek skarżącej, było przedmiotem kontroli tut. Sądu, który prawomocnym już wyrokiem z dnia 22 października 2019 r. sygn. II SA/Rz 774/19 oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2019 r. nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności ww. decyzji Burmistrza [...]. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lutego 2023 r. sygn. I OSK 453/20 oddalił skargę kasacyjną skarżącej. W zasobie znajduje się również operat pomiarowy z podziału działki nr ew. [...], przyjęty do tego zasobu w dniu [...] listopada 2004 r. pod numerem archiwalnym [...] (obecnie oznaczony numerem [...]), a także późniejszy niż wskazywany przez skarżącą akt notarialny z dnia [...] grudnia 2004 r. Rep. [...], którym J. R. i G. R. dokonali zniesienia współwłasności działki [...] i w wyniku tej czynności prawnej skarżąca została wyłącznym właścicielem powstałej w wyniku podziału działki [...], zaś G. R. – działki [...] jednocześnie rozszerzając na tą nieruchomość wspólność ustawową małżeńską na rzecz swojej żony B. R. W operacie ewidencji gruntów i budynków dla danych ewidencyjnych dotyczących działki nr [...] o powierzchni 0,0606 ha wykazani są jako właściciele G. R. i B. R. na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej, co jest zgodne z aktualnymi wpisami w księdze wieczystej urządzonej dla tej nieruchomości nr [...]. Z kolei dla działki nr [...] o pow. 0,0532 ha jako właściciel wykazana jest skarżąca, co jest zgodne z wpisami w księdze wieczystej nr [...]. Z akt sprawy wynika też, że w 2021 r. dla obrębu [...] Starosta [...] przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków. Informacja Starosty o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego z dnia [...] grudnia 2021 r. pod poz. [...]. W wyniku modernizacji nie wprowadzono żadnych innych zmian odnośnie działek [...] i [...]. Uzupełniono jedynie atrybuty współrzędnych punktów granicznych, które to współrzędne pochodzą z operatu podziałowego działki [...]. Zgromadzony materiał dowodowy nie dawał organom żadnych podstaw do wprowadzenia żądanych przez skarżącą zmian w ewidencji gruntów i budynków. Nie stwierdzono żadnego błędu a ujawnione aktualnie dane mają oparcie w ww. decyzji Burmistrza [...] o zatwierdzeniu podziału działki [...], operacie sporządzonym na potrzeby podziału działki, operacie z modernizacji (wyłączenie w zakresie uzupełnionych atrybutów współrzędnych punktów granicznych) i w akcie notarialnym z dnia [...] grudnia 2004 r. Rep. [...] a do tego są zgodne z wpisami w księgach wieczystych urządzonych dla tych nieruchomości. Swoim wnioskiem skarżąca domagała się od Starosty przywrócenia w ewidencji danych archiwalnych, które nie są już zgodne z dokumentami, które uzasadniały późniejsze zmiany. W dokumentacji znajdującej się w zasobach powiatowego ośrodka geodezyjno-kartograficznego nie ma żadnego błędu a przedstawione przez skarżącą dokumenty mają wartość archiwalną i tym samym nie mogą być podstawą do zakwestionowania aktualnych danych. Organ prowadzący ewidencję w postępowaniu aktualizacyjnym nie jest władny do oceny takich dowodów jak opinia biegłego grafologa, ani ustalania ważności decyzji czy aktów notarialnych gdy dokumenty te pochodzą od właściwych organów, czy od notariusza i zostały sporządzone w określonej przepisami formie. Organ jedynie rejestruje dane wynikające z takich dokumentów. Wbrew zarzutom skargi nie naruszono wskazywanych przepisów postępowania, sprawa została wyjaśniona, stan faktyczny ustalony właściwie w oparciu o zgromadzone materiały, których rzetelność nie budzi wątpliwości. Z tych powodów Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 P.p.s.a.