II SA/Rz 1344/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w części kary pieniężnej - postanawia - umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy

A. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] o odmowie umorzenia w części kary pieniężnej. Wezwana do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w wysokości 200 zł Spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr. Nie zaznaczyła w nim wprawdzie zakresu swojego żądania, jednak wskazała, że ze względu na bardzo złą sytuację nie posiada środków finansowych na uiszczenie powyższej opłaty. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Spółki z uwagi na jej spóźnione wniesienie. W uzasadnieniu zwrócił jednocześnie uwagę, iż na dalszy bieg postępowania w sprawie nie miał wpływu fakt niewykonania przez stronę skarżącą w ustawowym terminie wezwania do opłacenia skargi, z uwagi na treść art. 222 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z ta regulacją, nie żąda się opłat od pisma, jeśli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje: Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że jego strony ponoszą wszelkie koszty związane ze swoim w nim udziałem, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 P.p.s.a.). W art. 243 i nast. P.p.s.a. Ustawodawca przewidział możliwość przyznania stronie - nie posiadającej wystarczającej ilości środków finansowych na pokrycie tego rodzaju wydatku - prawa pomocy, stanowiąc, że można je uzyskać bądź w zakresie całkowitym bądź częściowym. O zakresie żądania, a zatem i granicach, w jakich wniosek jest rozpoznawany decyduje składający go podmiot. W niniejszej sprawie, jak już wyżej zaznaczono, Spółka nie wskazała na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy – PPPr, o co się ubiega. Jednak w rubryce przedmiotowego formularza oznaczonej numerem 5 "Uzasadnienie" podniosła, że brak jej środków na opłacenie wpisu od skargi, dlatego też wniosek "o zwolnienie z kosztów opłaty wpisu sądowego od skargi" jest konieczny. Z uwagi na powyższe przyjęto, że A. Sp. z o.o. ubiega się wyłącznie o zwolnienie od wymienionej opłaty. Należy w tym miejscu podnieść, że – co wyżej zaznaczono – skarga Spółki została odrzucona wobec stwierdzenia przez Sąd przekroczenia ustawowego terminu do jej wniesienia. W takich okolicznościach sprawy, merytoryczne rozstrzyganie w zakresie prawa pomocy koncentrującego się wyłącznie na zwolnieniu od wpisu od takiej skargi jest, w ocenie rozpoznającej niniejszy wniosek, bezprzedmiotowe. Z uwagi na powyższe orzeczono o umorzeniu postępowania zainicjowanego wnioskiem Spółki o prawo pomocy. Podstawę powyższego stanowi art. 258 § 1, § 3 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.