II SA/Rz 132/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia - przyznać radcy prawnemu M. W. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Rzeszowie przyznał skarżącej K. T. prawo pomocy m. in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W dniu 21 kwietnia 2016 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] informujące o wyznaczeniu pełnomocnikiem dla skarżącej radcy prawnego M. W. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2016 r. WSA w Rzeszowie oddalił skargę K. T. Z kolei postanowieniem z dnia 8 listopada 2016 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie przyznał pełnomocnikowi skarżącej kwotę 303,6 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej w postępowaniu w pierwszej instancji. W dniu 13 stycznia 2017 r. do tut. Sądu wpłynęła sporządzona przez radcę prawnego M. W. opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku. Jednocześnie wymieniona radca prawny wniosła o przyznanie wynagrodzenia tytułem zwrotu kosztów zastępstwa w postępowaniu w przedmiocie skargi kasacyjnej. Wniosek pełnomocnika strony skarżącej podlega uwzględnieniu. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te obecnie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). Stanowi ono jednak w § 22, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wedle § 24 tego aktu, wszedł on w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a zatem 2 listopada 2016 r. W związku z powyższym, zastosowano w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), zwane dalej "rozporządzeniem". Wedle jego § 2 pkt 1, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę taką ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ponadto, opłata – w świetle § 4 ust. 3 rozporządzenia – podwyższana jest o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie innej niż ta, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna i która nie dotyczy skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego jest kwota 480 zł - § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Natomiast opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji tzn. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest 50 % opłaty maksymalnej, określonej w pkt 1, nie mniej niż 240 zł (tylko wówczas, gdy sprawy w drugiej instancji nie prowadził ten sam radca prawny, opłata wynosi 75 % opłaty z pkt 1). Mając zatem na uwadze brzmienie powołanych unormowań i okoliczności sprawy przyznano radcy prawnemu M. W. kwotę 147,60 zł tj. opłatę w wysokości 120 zł (wyliczoną zgodnie z brzmieniem § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia) wraz z należnym podatkiem VAT w kwocie 27,60 zł. Podstawę niniejszego postanowienia stanowi art. 258 § 2 pkt 8, art. 250 w zw. z § 22, § 24 wymienionego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. oraz § 2 pkt 1, § 4 ust. 1, ust. 3, § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.