II SA/Rz 1291/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu E. W., B. N., E. S. oraz Z. C. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia - postanawia – odrzucić sprzeciw B. N., E. S. oraz Z. C. .

E. W., B. N., E. S. oraz Z. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólny sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia. Ze względu na fakt, że sprzeciw zawierał braki w postaci numerów PESEL wnoszących go oraz został opłacony tylko przez E. W., wezwano składających go do uzupełnienia tych braków poprzez podanie numerów PESEL oraz uiszczenia kwot po 100 zł tytułem wpisu od przedmiotowego środka zaskarżenia (w tym ostatnim przypadku – z wyjątkiem E. W.). Jednocześnie zaznaczono, że nieuzupełnienie powyższych braków w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwań skutkować będzie odrzuceniem sprzeciwu. Doręczenie powyższych wezwań wszystkim składającym sprzeciw miało miejsce 3 grudnia 2020 r. W dniu 8 grudnia 2020 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo, w którym składający sprzeciw podali swoje numery PESEL. Do dnia 10 grudnia 2020 r. B. N., E. S. oraz Z. C. nie uiścili natomiast kwot po 100 zł tytułem wymaganego w sprawie wpisu od złożonego przez nich sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Zgodnie z kolei z art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy jeszcze zwrócić uwagę na art. 220 § 1 P.p.s.a., według którego Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji, gdy pismem takim jest skarga, w razie bezskutecznego upływu tego terminu sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Skoro więc złożony w niniejszej sprawie sprzeciw nie został opłacony przez składających go: B. N., E. S. oraz Z. C., a termin w tym zakresie w stosunku do wymienionych upłynął bezskutecznie z dniem 10 grudnia 2020 r., to musiał on zostać odrzucony. O powyższym orzeczono na podstawie art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a.