II SA/Rz 129/21

Dnia 8 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2021 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1139/20 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku, II. odrzucić skargę o wznowienie postępowania, III. zwrócić skarżącemu T. K. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych).

Po rozpoznaniu sprzeciwu E. M. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1139/20 uchylił zaskarżoną decyzję. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 8 grudnia 2020 r. W dniu 9 marca 2021 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga T. K. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego powyższym wyrokiem. Jako podstawę wznowienia skarżący podał art. 271 pkt 2 p.p.s.a., albowiem bez swojej winy został pozbawiony możliwości działania w przedmiotowym postępowaniu wskutek naruszenia art. 33 § 1 p.p.s.a., a to z tego powodu, że T. K. jako strona postępowania administracyjnego nie został powiadomiony o fakcie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przez co nie miał możliwości wypowiedzenia się co do złożonej skargi, ani obrony swoich praw w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w Dziale VII p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jak stanowi art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skarżący w skardze jako podstawę wznowienia wskazał art. 271 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W pierwszej fazie postępowania wznowieniowego, sąd zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd wskazuje, że przedmiotowa skarga dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem wydanym w szczególnym trybie postępowania sądowego, uregulowanym w Rozdziale 3a p.p.s.a., zatytułowanym "Sprzeciw od decyzji". Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Jak stanowi art. 64b § 3 p.p.s.a. w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji przepisu art. 33 nie stosuje się. Zgodnie zaś z art. 33 § 1 p.p.s.a., osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Powyższe oznacza, że w postępowaniu zainicjowanym sprzeciwem biorą udział tylko strona składająca sprzeciw i organ, którego decyzję obejmuje sprzeciw. Sąd stwierdza, że postępowanie zakończone wyrokiem z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1139/20 zostało zainicjowane sprzeciwem E. M. od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Skarżący jest stroną postępowania administracyjnego, w którym wydano zaskarżoną sprzeciwem decyzję. W związku z powyższym skarżącemu, jako stronie postępowania administracyjnego, która nie wniosła sprzeciwu, zgodnie z art. 64b § 3 p.p.s.a. nie przysługiwał w postępowaniu sądowym status uczestnika postępowania na prawach strony. Brak też przepisu prawa, który w takiej sytuacji nakazywałby informowanie skarżącego, jako strony postępowania administracyjnego, o przekazaniu sprzeciwu do Sądu i dalszych czynnościach w sprawie. W konsekwencji powyższego nie można uznać, że skarga opiera się podstawie wznowienia z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., skarżący nie został bowiem pozbawiony możliwości działania w postępowaniu sądowym na skutek naruszenia przepisów prawa, lecz w istocie nie wziął w nim udziału w związku z zastosowaniem tych przepisów (podobnie w postanowieniach WSA w Rzeszowie z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 65/18, WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 366/18). Sąd zwraca również uwagę, że skarżący nie został w żaden sposób ograniczony w zakresie obrony swojego stanowiska w sprawie, albowiem w odwołaniu żądał uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie, natomiast organ odwoławczy wydał decyzję kasatoryjną, która została prawomocnie uchylona w wyroku objętym skargą o wznowienie. W związku z tym, wyrok Sądu nakazujący organowi rozstrzygnięcie sprawy (merytorycznie albo niemerytorycznie) w żaden sposób nie narusza praw skarżącego, a wręcz przeciwnie, realizuje jego żądanie ostatecznego załatwienia sprawy przez organ odwoławczy. Z tych przyczyn, na podstawie art. 280 § 1 Sąd orzekł, jak w pkt II postanowienia. Sąd stwierdza ponadto, że rozpoznanie i rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku stało się bezprzedmiotowe wobec wydania postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. W związku z tym postępowanie incydentalne podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 284 p.p.s.a. (pkt I postanowienia). O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.