II SA/Rz 129/17

Dnia 31 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 129/17 o utrzymaniu w mocy zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 129/17 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] - postanawia - odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie utrzymał w mocy zarządzenie Referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 129/17 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku T. T. (skarżącej) o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 7 lutego 2018 r. Skarżąca w dniu 14 lutego 2018 r. nadała w placówce operatora pocztowego pismo skierowane do tut. Sądu w którym oświadczyła, że nie zgadza się z w/w postanowieniem w całości. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2018 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał skarżącą, aby w terminie 7 dni m. in. oświadczyła, czy powyższe pismo należy traktować jako zażalenie na postanowienie z dnia 19 stycznia 2018 r. czy w inny sposób – pod rygorem przyjęcia, że stanowi ono zażalenie na postanowienie z dnia 19 stycznia 2018 r. Ponadto poinformował skarżącą, że postanowienie to jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaś zażalenie na to postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. W wyznaczonym terminie skarżąca nadesłała pismo procesowe, w którym wniosła o wydłużenie terminu do złożenia dodatkowych wyjaśnień ze względu na zły stan zdrowia. Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2018 r. Sędzia Sprawozdawca odmówił skarżącej przedłużenia terminu do wykonania zarządzenia z dnia 22 lutego 2018 r. Odpis tego zarządzenia został wysłany skarżącej na adres podany w skardze. W dniu 17 maja 2018 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącej, w którym wniosła ona o ponowne przesłanie jej odpisu ww. zarządzenia na adres wskazany w tym piśmie. Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2018 r. Sędzia Sprawozdawca zarządził doręczyć skarżącej odpis zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2018 r. na wskazany przez nią adres. W dniu 22 czerwca 2018 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącej, w którym oświadczyła ona, że nie zgadza się z zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2018 r. w całości i wnosi o ponowne jego rozpatrzenie z uwagi na stan zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W sprawach tych sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje wyłącznie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu. Ponadto żaden przepis nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a. Oznacza to, że postanowienie sądu o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Ponieważ skarżąca nie wykonała zarządzenia z dnia 22 lutego 2018 r., Sąd zgodnie z zakreślonym w tym zarządzeniu rygorem przyjął, że jej pismo nadane w placówce operatora pocztowego w dniu 14 lutego 2018 r., należy traktować jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 129/17. W związku z powyższym, wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie, które jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek odwoławczy, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił jako niedopuszczalne.