II SA/Rz 1261/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [..] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

M.M. w dniu 12 lipca 2021 r. (data stempla pocztowego) nadał za pośrednictwem operatora wyznaczonego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], którym zawieszono postępowanie administracyjne w sprawie odwołania złożonego od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. odmawiającej przyznania pomocy w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów organizacyjnych i finansowych montażu instalacji fotowoltaicznej. Z nadesłanego do Sądu odpisu aktu zgonu wynika, że skarżący M.M. zmarł w dniu [...] sierpnia 2021 r. (dowód: odpis skrócony aktu zgonu). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Przedmiotowe postępowanie sądowe zostało zainicjowane na skutek złożenia przez Skarżącego skargi na postanowienie zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego na pokrycie kosztów organizacyjnych i finansowych montażu instalacji fotowoltaicznej. W okolicznościach sprawy mamy więc do czynienia z sytuacją opisaną we wskazanym powyżej przepisie, ponieważ pomoc o którą wnioskował Skarżący jest świadczeniem osobistym, przysługującym jedynie osobie wnioskującej. Uprawnienie do świadczenia w formie zasiłku celowego na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 930) było związane wyłącznie z osobą zmarłego M.M.. Z odpisu skróconego aktu zgonu nadesłanego przez Urząd Stanu Cywilnego w [...] wynika, że Skarżący zmarł dnia [...] sierpnia 2021 r. Natomiast analiza akt sprawy wskazuje na to, że nie dotyczy ona interesu prawnego innych osób. W tej sytuacji, wobec śmierci osoby wyłącznie uprawnionej do ubiegania się o przyznanie przedmiotowej pomocy, postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 P.p.s.a.