II SA/Rz 1259/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Maria Mikolik Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi L. B. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2023 r. nr [....] w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości - skargę oddala -

II SA/Rz 1259/23 UZASADNIENIE Dnia [...] maja 2023 r. Rada Miejska w [...], działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm. - dalej: "u.s.g.") oraz art. 103 ust. 5, art. 104, art. 105 i art. 107 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm. - dalej: "u.g.n.") w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie scalenia i podziału nieruchomości (Dz. U. z 2005 r., poz. 736) podjęła uchwałę nr [...] w sprawie scalenia i podziału nieruchomości. Powyższą uchwałą dokonano scalenia i podziału nieruchomości położonych w miejscowości N., po wschodniej stronie [...] i południowej stronie drogi relacji N.-T. Scaleniem i podziałem objęto działki gruntu o wskazanych w tej uchwale numerach działek, m.in. [...] o pow. 1,99 ha, nr [...] o pow. 0,40ha, nr [...] o pow. 0,20ha, nr [...] o pow. 0,75ha, stanowiące własność L.B. oraz nr [...] o pow. 0,0205ha stanowiącą własność L.B. w 21/100 części. Powyższą uchwałą w § 6 oddalono m.in. wniosek L.B. dotyczący przydzielenia działek nr [...] i [...] w zamian za działkę nr [...]. W uzasadnieniu do uchwały Rada wyjaśniła, że wniosek w zakresie planowanego scalenia działek, złożony przez r. pr. P.T., działającego w imieniu L.B. jest nieuzasadniony. Nie istnieje bowiem przesłanka do wymiany działek według koncepcji 6a tj. działek nr [...], [...], [...] i [...] a projektowanymi działkami nr [...], [...], [...], [...]. Projekt podziału w strefie G - stacja gazowa wraz z strefą zagrożenia wybuchem, był wcześniej uzgadniany na spotkaniu 24 listopada 2019 r. ze wszystkimi właścicielami działek w tej strefie. Właściciele zostali powiadomieni, że za działki w tej strefie otrzymają działki o innej konfiguracji, ale o tej samej powierzchni, co jest zgodne z zasadą ekwiwalentności wynikającą z art. 105 ust. 2 u.g.n. i zbliżonym miejscu położenia. L.B. również wyraził zgodę na takie rozwiązanie. Za różnice pomiędzy powierzchnią faktyczną wydzieloną w nowych działkach a powierzchnią do wydzielenia wynikającą z rozliczeń otrzymał ekwiwalent pieniężny w gotówce, który został uzgodniony na zebraniu uczestników scalenia 21 czerwca 2020 r. Większość właścicieli działek położonych w przedmiotowej strefie w rozmowach z przewodniczącą Rady Uczestników Scalenia, odbytych 17 maja 2023 r. potwierdziła słuszność projektu strefy zagrożenia wybuchem zgodnie z projektem scalenia wyłożonym w Urzędzie Gminy i Miasta w [....]. L.B., działając na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. zaskarżył powyższą uchwałę w całości i wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Kwestionowanej uchwale zarzucił naruszenie art. 105 ust. 1 i 2 u.g.n. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie nieodpowiedniego przyznania nieruchomości stanowiących ekwiwalent za nieruchomości objęte scaleniem i podziałem w szczególności poprzez objęcie scaleniem obszaru wynoszącego łącznie 0,631ha, z czego 0,1396ha przeznaczono na drogi, w strefie gazu pozostało 0,2377ha a na działki budowlane pozostało 0,2546ha za które ostatecznie otrzymano ekwiwalent zamienny w postaci działek o łącznej pow. 0,2216ha oraz ekwiwalent w gotówce za 0,0330ha w sytuacji gdy scaleniem objęto obszar niemal trzykrotnie większy, a rozwiązaniem spełniającym zasadę ekwiwalentności byłoby przyznanie na rzecz skarżącego działek nr [...], [...], [...] i [...] poprzez ich połączenie przy jednoczesnym odstąpieniu od wypłat ekwiwalentów w gotówce i przyznaniu działki pozostającej w strefie gazu. Zarzucił naruszenie art. 104 ust. 1 u.g.n. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia w sytuacji, gdy mimo braku określenia wprost w ustawie przyjęte jest, że data ta nie może być datą podjęcia uchwały z uwagi na niemożność zaskakiwania uczestników postępowania oraz odpowiedni czas na wykonanie doręczenia. Wobec powyższych zarzutów wniósł o zmianę zaskarżonej uchwały poprzez przyznanie mu w wyniku dokonanego scalenia i podziału nieruchomości działki nr [...] i [...] w zamian za zrzeczenie się przyznania działki nr [...] pozostającej w strefie G - stacja gazowa wraz z strefą gazową i ekwiwalentu w gotówce, a także przyznanie jak dotychczas ekwiwalentu w postaci działki nr [...] i [...]. Zwrócił się także o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Skarżący wskazał, że powierzchnię każdej nieruchomości objętej scaleniem i podziałem pomniejsza się o powierzchnię niezbędną do wydzielenia działek gruntu pod nowe drogi lub pod poszerzenie dróg istniejących. Pomniejszenie to następuje proporcjonalnie do powierzchni wszystkich nieruchomości objętych scaleniem i podziałem oraz do ogólnej powierzchni działek gruntu wydzielonych pod nowe drogi i pod poszerzenie dróg istniejących. W zamian za nieruchomości objęte scaleniem i podziałem każdy z dotychczasowych właścicieli lub użytkowników wieczystych otrzymuje odpowiednio na własność lub w użytkowanie wieczyste, nieruchomości składające się z takiej liczby działek gruntu wydzielonych w wyniku scalenia i podziału, których łączna powierzchnia jest równa powierzchni dotychczasowej jego nieruchomości, pomniejszonej zgodnie z przepisem ust. 1. Jeżeli nie ma możliwości przydzielenia nieruchomości o powierzchni w pełni równoważnej, za różnicę powierzchni dokonuje się odpowiednich dopłat w gotówce. Ustawowe wymogi zostały spełnione przez organ jedynie w części. Jako prawidłowe ocenił przyznanie częściowego ekwiwalentu w postaci działek [...] i [...] o łącznej pow. 0,2216. Organ jednak pominął przyznanie ekwiwalentu za obszar przeznaczony na drogi oraz obszar pozostający w strefie G - za które jak sam organ wskazał w uzasadnieniu uchwały, właściciele mieli otrzymać działki o innej konfiguracji, ale o tej samej powierzchni. Skarżący wyjaśnił, że wychodząc naprzeciw krzywdzącemu podziałowi przedstawił ugodową propozycję w ramach której wnioskował o przyznanie w zamian za działkę w strefie gazu działki [...] i [...] których łączna pow. wynosi 0.1633 - a zatem jest ona mniejsza od tej objętej strefą gazu i zagrożeniem wybuchu. Mimo tego organ oddalił wniosek. Skarżący wskazał także, że ustalonego ekwiwalentu nie sposób także uznać za słuszny i sprawiedliwy. W szczególności, że ustalono go z pominięciem obszaru działki będącej w strefie G oraz działki przeznaczonej pod drogi. Zasygnalizował, że przyznana działka nr [...], jako pozostająca w strefie gazu, posiada znacznie obniżoną wartość i użyteczność. W strefach kontrolowanych nie można wznosić budynków i nie mogą rosnąć drzewa, ograniczone jest zatem swobodne dysponowanie nieruchomością. Tak dokonany podział przeczy zasadzie ekwiwalentności, którą organ powinien się kierować. Skarżący zwrócił także uwagę na kwestię daty wejścia w życie uchwały, która ma wpływ na zaistnienie skutków prawnych, a nie została wprost określona w u.g.n. Wskazał, że data ta nie może być datą podjęcia uchwały - zarówno dlatego, że nie można zaskakiwać uczestników postępowania natychmiastowym skutkiem uchwały, jak i dlatego, że skoro uchwała podlega doręczeniu wszystkim uczestnikom postępowania, których adres można było ustalić, to należy przewidzieć odpowiedni czas na wykonanie tego doręczenia. Celem wprowadzenia przepisu przewidującego to doręczenie nie jest bowiem doprowadzenie do sytuacji, kiedy doręczona uchwała ma jedynie poinformować uczestników postępowania o tym, co już wcześniej się stało, lecz zapewnienie, by uchwała nie wywoływała skutków prawnych przed jej doręczeniem uczestnikom. I chociaż trudno precyzyjnie powiązać datę wejścia w życie uchwały z doręczeniem jej uczestnikom postępowania, to należy przewidzieć taką datę wejścia w życie uchwały, która nie tylko umożliwia doręczenie jej uczestnikom postępowania, ale też umożliwia im zapoznanie się z jej skutkami i ewentualnie także zareagowanie na postanowienia w niej umieszczone, w tym podjęcie przynajmniej czynności wstępnych umożliwiających zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Wbrew powyższemu stanowisku i wytycznym ustawodawcy organ w § 8 ust. 1 uchwały stwierdził, że wchodzi ona w życie z dniem podjęcia. Zdaniem skarżącego zapis ten jest sprzeczny z przepisami u.g.n. i godzi w prawa właścicieli do zapoznania się z uchwałą w odpowiednim czasie. Skarżący wskazał, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny oraz uprawnienie do otrzymania działek zamiennych wyczerpujących przesłankę ekwiwalentności w zamian za te objęte scaleniem i podziałem nieruchomości, wyjaśnił, że uchwałę doręczono na jego adres 7 czerwca 2023 r. a zatem został zachowany termin do złożenia skargi. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [....] reprezentowana przez Burmistrza Miasta [...] wniosła o jej oddalenie. Wyjaśniła, że przedmiotową uchwałą nie naruszono interesu prawnego skarżącego poprzez ograniczenie lub pozbawienie go uprawnień wynikających z przysługującego mu prawa w procesie scalenia i podziału nieruchomości. Ponadto naruszenie interesu prawnego musi być związane z jednoznacznym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego, co w niniejszej sprawie nie występuje. W przedmiotowej sprawie skarżący wykazał swój interes faktyczny, który wiąże się z przyznaniem nieodpowiednich nieruchomości stanowiących ekwiwalent za nieruchomości objęte scaleniem i podziałem. Wywiedziono, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa. Została podjęta przez Rade Miejską po zastosowaniu niezbędnej procedury i trybu wynikających z art. 102 i kolejnych u.g.n. i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie scalenia i podziału nieruchomości. Zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 104 u.g.n. Scalenie i podział nastąpiło na wniosek właścicieli gruntów posiadających ponad 50% powierzchni gruntów objętych scaleniem i podziałem Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego terenu osiedla mieszkaniowego w N. - część 1 (Uchwała nr [...] z dnia [...] września 2019 r. ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...].10.2019 r. poz. [...]). Skarżona uchwała poprzedzona była uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2022 r. w sprawie przystąpienia do scalenia i podziału nieruchomości. Właściciele nieruchomości zostali powiadomieni o wszczęciu tego postępowania. Uchwała ta została ujawniona w księgach wieczystych uczestników scalenia. Zgodnie z art. 103 ust. 3 u.g.n. projekt zaskarżonej uchwały podlegał zaopiniowaniu przez Radę Uczestników Scalenia oraz był wyłożony do wglądu uczestnikom postępowania na okres 21 dniu w siedzibie Urzędu Gminy i Miasta w [...], o czym powiadomiono pisemnie uczestników postępowania a ponadto informacje o wyłożeniu projektu uchwały podano do publicznej wiadomości na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Gminy i Miasta [...] oraz na stronie internetowej Urzędu. Ogłoszenie w tej sprawie ukazało się również w dzienniku Super Nowości w dniu [...] kwietnia 2023 r. W trakcie procedury wyłożenia projektu uchwały zostały złożone w 15 maja 2023 r. wnioski, uwagi i zastrzeżenia dotyczące planowanego scalenia działek przez dwóch uczestników scalenia tj. przez skarżącego i R.C. Przedmiotowe wnioski i zastrzeżenia zostały przesłane do Rady Uczestników Scalenia 16 maja 2023 r. Dwa dni później Rada przesłała do Burmistrza Gminy i Miasta [...], protokół z zebrania Rady zawierający opinie co do przedstawionych zastrzeżeń. Rada uznała zgłoszone wnioski i zastrzeżenia za nieuzasadnione, szczegółowo opisując swoje stanowisko w tej sprawie i stwierdzając, że w przypadku skarżącego została w pełni zachowana zasada ekwiwalentności. O sposobie załatwienia zgłoszonych wniosków i zastrzeżeń Rada Miejska w S. rozstrzygnęła w uzasadnieniu do tej uchwały (art. 104 ust. 2 pkt 8 u.g.n.). O podjętej uchwale oraz o sposobie załatwienia wniosków i zastrzeżeń zostali zawiadomieni po sesji Rady w dniu 30 maja 2023 r. - pisemnie uczestnicy postępowania poprzez doręczenie im kopi tej uchwały (art. 104 ust. 5 u.g.n.). Ogłoszenie w tej sprawie ukazało się także w dzienniku Super Nowości – [...] czerwca 2023 r. Organ wyjaśnił, że uchwała o scaleniu i podziale nieruchomości nie jest aktem prawa miejscowego, dlatego prawidłowo umieszczono w niej zapis że wchodzi ona w życie z dniem podjęcia. Określona w u.g.n. procedura scalenia i podziału, uwzględniająca terminy wyłożeń, zgłaszania wniosków i zastrzeżeń pozwala uczestnikom scalenia na zapoznanie się z projektem scalenia i podziału w wystarczających terminach i ta procedura nie została naruszona w rozpatrywanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492). sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres tej kontroli obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.). Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 P.p.s.a.), przy czym w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jak stanowi art. 147 § 1 P.p.s.a., sąd, w razie uwzględnienia skargi na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że wydane zostały z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Z treści art. 91 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm. - dalej: "u.s.g.") w zw. z art. 91 ust. 4 u.s.g. wynika, że jedynie istotne naruszenie prawa może być podstawą stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. Ponieważ ustawodawca nie zdefiniował tych pojęć należy posiłkować się do stanowiskiem wypracowanych w tym zakresie w doktrynie i w orzecznictwie. Za istotne naruszenie prawa w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się uchybienia prowadzące do takich skutków, które nie mogą zostać zaakceptowane w demokratycznym państwie prawnym, które wpływają na treść uchwały lub zarządzenia (patrz np. wyrok NSA z 11 lutego 1998 r. II SA/Wr 1459/97, wyrok NSA z 8 lutego 1996 r. SA/Gd 327/95, wyrok WSA we Wrocławiu z 13.04. 2012 r. IV SA/Wr 625/11). Takim uchybieniem jest między innymi naruszenie przepisów prawa wyznaczających kompetencje do wydania aktu lub podstawę prawną, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał, jeżeli na skutek tego naruszenia zapadła uchwała innej treści, niż gdyby naruszenie nie nastąpiło (M. Stahl, Z. Kmieciak. Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny. Samorząd terytorialny 2001, z.1-2). W judykaturze za istotne naruszenie prawa (będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu) przyjmuje się takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały, przekroczenie delegacji ustawowej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97, OwSS 1998/3/79, z dnia 8 lutego 1996 r., SA/Gd327/95, OwSS 1996, Nr 3, poz. 90, z 26 lipca 2012 r. I OSK 679/12 i I OSK 997/12). W rozpoznawanej sprawie nie może budzić wątpliwości, że skarżący posiada legitymację do złożenia skargi na uchwałę w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, które obejmuje działki będące jego własnością i współwłasnością. Sprawy scalenia i podziału nieruchomości regulują przepisy rozdziału 2 – go działu III – go ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r., poz. 344 ze zm. – dalej "u.g.n.") oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie scalenia i podziału nieruchomości (Dz.U. Nr 86, poz. 736). Scalenie w istocie polega na połączeniu w jedną całość rozdrobnionych, czy położonych w niekorzystnej konfiguracji nieruchomości celem dokonania ponownego podziału z zachowaniem proporcji w zakresie powierzchni scalonych nieruchomości, jednakże ze zmianą w zakresie usytuowania. Jednocześnie scalenie prowadzi do pozyskania terenów dla budowy dróg i urządzeń infrastruktury technicznej, ułatwiających eksploatację nowo wydzielonych działek. Podział na nowo obszaru scalonego musi uwzględniać ustawowe prawo każdego uczestnika scalenia do otrzymania w naturze ekwiwalentu scaleniowego, tj. powierzchni gruntu objętego scaleniem pomniejszonego o powierzchnię niezbędną do wydzielenia działek pod nowe drogi lub pod nowe drogi lub pod poszerzenie dróg istniejących. Zabezpieczeniu tych uprawnień uczestników postępowania scaleniowego służy sformalizowana procedura scaleniowa. Analiza nadesłanej przez organ dokumentacji nie daje podstaw do zakwestionowania poprawności tej procedury, poprzedzającej podjęcie zaskarżonej uchwały. Z dokumentacji tej wynika, że formalne wszczęcie procedury scaleniowej nastąpiło na wniosek właścicieli nieruchomości posiadających 50 % ogólnej powierzchni gruntów przeznaczonych do scalenia w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego terenu osiedla mieszkaniowego w N. – cz. I, zatwierdzonym uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2019 r. (opubl. w Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...].10.2019 r., poz. [...]). Skarżący był w grupie osób wnioskujących o przeprowadzenie procedury scaleniowej, co wynika z wykazu właścicieli nieruchomości wnioskujących o scalenie i podział zawartego w dokumentacji scaleniowej. Uchwała intencyjna o rozpoczęciu procedury scaleniowej została podjęta przez Radę Miejską w [....] w dniu [...].10.2022r., Nr [...] (poprzedzała ją uchwała z dnia [...].01.2020 r., [...]), opublikowana w sposób zwyczajowo przyjęty. Na zebraniach informacyjnych uczestnicy scalenia zostali zapoznani m.in. z wynikami dokonanej przez Burmistrza analizy okoliczności uzasadniających dokonanie scalenia i podziału nieruchomości z procedurą scalenia, ustalili także wysokość ekwiwalentu pieniężnego za grunty. Z nadesłanej dokumentacji scaleniowej wynika też, że skarżący uczestniczył w tych zebraniach. Skarżący wziął również udział w głosowaniu w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu za grunty wchodzące w obszar scalenia i podziału (wybrano wariant 5 000 zł za 1 ar), a w dniu 12.12.2022 r. przyjął ekwiwalent pieniężny, podpisując oświadczenie, że w związku z brakiem możliwości wydzielenia działek o powierzchni w pełnej równoważnej za grunty objęte procedurą scalenia i podziału nieruchomości, akceptuje fakt otrzymania rekompensaty w gotówce za różnicę między powierzchnią należną – wynikającą z rozliczeń – a powierzchnią otrzymaną. Zarzuty skarżącego zasadniczo sprowadzają się do "przydatności" przyznanych działek, rozumianej jako możliwość ich zagospodarowania. Podnosi on, że scaleniem objęto łączny obszar jego działek wynoszący 0,631 ha, z czego 0,1396 ha przeznaczono na drogi, w strefie "G" pozostało 0,2377 ha a na działki budowlane pozostało 0,2546 ha, za które ostatecznie otrzymał ekwiwalent zamienny w postaci działek o łącznej pow. 0,2216 ha oraz ekwiwalent w gotówce za 0,330 ha. Scaleniem objęto zatem obszar niemal trzykrotnie większy niż obszar przyznanych działek. W ocenie skarżącego rozwiązaniem spełniającym zasadę ekwiwalentności byłoby przyznanie na jego rzecz działek nr [...], [...], [...] i [...] (według koncepcji 6A) poprzez ich połączenie przy jednoczesnym odstąpieniu od wypłat ekwiwalentów w gotówce i przyznaniu działki pozostającej w strefie gazu. Analizując te zarzuty w kontekście legalności zaskarżonego aktu stwierdzić wypadnie, że w strefie "G" (strefa zagrożenia wybuchem gazu) obejmującej teren, pod którym znajduje się gazociąg oraz pas gruntu stanowiący strefy jego bezpieczeństwa, znalazły się działki również licznych uczestników scalenia. Jak wynika z dołączonych akt sprawy oraz wyjaśnień pełnomocnika Rady Miejskiej w [...] na rozprawie przed Sądem, fakt przyznania w wyniku scalenia działek położonych w strefie "G" dotyczył nie tylko skarżącego, ale też innych osób. Fakt ten był znany i został zaakceptowany przez Radę Uczestników Scalenia. Należy także zauważyć, że skarżący przed scaleniem był właścicielem m.in. działki nr [...], która również znajdowała się w strefie "G". Obecnie w strefie tej otrzymał działkę nr [...] (odpowiada ona działce nr z koncepcji podziału nr 6A, do której nawiązuje skarżący). Koncepcją scalenia było natomiast, by każdy kto miał wcześniej działkę położoną w strefie gazociągu, otrzymał inną lub zachował działkę również w tej strefie. Oczywistym jest bowiem, że położenie w strefie zagrożenia wybuchem ogranicza zagospodarowanie działki, a istotą scalenia jest również by w miarę możliwości zachować proporcje także co do walorów nieruchomości, jej ukształtowania, możliwości zabudowy, korzystności położenia, kształtu itd. Niemniej jednak podkreślenia wymaga, że wyłącznym kryterium ekwiwalentności, znajdującym zastosowanie przy dokonywaniu scalenia i podziału nieruchomości w trybie uregulowanym w u.g.n., jest identyczność powierzchni działek, które dana strona wniosła do scalenia i podziału oraz działek, które strona ta otrzymała w wyniku tego scalenia i podziału (ekwiwalentność powierzchniowa) (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., IV SA/Wa 1860/11). Istotne jest również, że Rada Uczestników Scalenia na posiedzeniu w dniu 18.05.2022 r. rozpatrywała uwagi zgłoszone przez skarżącego i uznała, że nie ma przesłanek do ich uwzględnienia. Subiektywne przekonanie skarżącego, że w wyniku scalenia przyznane mu zostały "gorsze" nieruchomości nie może podważyć legalności zaskarżonej uchwały. Skoro zatem Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa przy procedowaniu uchwały oraz w jej treści, mającego charakter istotnego naruszenia prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Z tych wszystkich przyczyn skarga została oddalona, na podstawie art. 151 P.p.s.a.