II SA/Rz 1257/22

17 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu 17 listopada 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi AP na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 5 sierpnia 2002 r. nr SKO.401.ZP.1602.227.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić AP kwotę 500 zł /słownie: pięciuset złotych/, tytułem wpisu od odrzuconej skargi.

AP wniosła drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 5 sierpnia 2002 r. nr SKO.401.ZP.1602.227.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) – dalej "Ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wynika z art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarga AP nie została podpisana w powyższy sposób, w związku z powyższym wezwano skarżącą do złożenia wymaganego podpisu. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z urzędowego poświadczenia doręczenia wynika, że wezwanie doręczono skarżącej w dniu 5 października 2022 r., a zatem ostatnim dniem terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był 12 października 2022 r. W piśmie z 12 października 2022 r. skarżąca podniosła, że przesyła skargę podpisaną elektronicznie, niemniej powyższe nie znajduje potwierdzenia. Skarżąca podpisała jedynie pismo przewodnie, a nie samą skargę. Tymczasem podpisanie skargi było obowiązkiem skarżącej, bowiem jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r. I FPS 2/21 (dostępna na stronie: orzezcenia.nsa.gov.pl), zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W związku z powyższym, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.