II SA/Rz 1256/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Marcin Kamiński Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia stacji kontroli pojazdów uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...].

Przedmiotem skargi K.K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dalej Kolegium lub SKO z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia stacji kontroli pojazdów. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że po wszczęciu postępowania administracyjnego na wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] Starosta [..] decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] orzekł o zakazie prowadzenia przez K.K. stacji kontroli pojazdów. Decyzja ta została przez Kolegium decyzją nr [...] uchylona. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] orzekł o "zakazie prowadzenia działalności przez przedsiębiorcę stacji kontroli pojazdów skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności gospodarczej prowadzonej pod firmą jako [...] K.K. zam. [...] Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów". Powyższe rozstrzygnięcie było następstwem ustalenia, że składając w dniu 4 czerwca 2010 r. wniosek o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów złożył niezgodne ze stanem faktycznym oświadczenie o spełnieniu warunków wykonywania działalności gospodarczej mimo, że został prawomocnie skazany za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz przeciwko dokumentom. W podstawie prawnej organ powołał art. 83 b ust. 2 pkt 3 a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Z 2012 r. poz. 1137 ze zm., dalej P.r.d.") W odwołaniu K.K. podniósł, że w momencie złożenia oświadczenia nie miał świadomości zmian dokonanych w ustawie, o których nie został poinformowany ani zapoznany w trakcie składania oświadczenia. Ponadto organ nie zastosował się w jego ocenie do wytycznych wskazanych w uprzednio wydanej decyzji Kolegium oraz przekroczył swoje uprawnienia, bowiem był upoważniony jedynie do skreślenia przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej, a nie z rejestru działalności gospodarczej. Aktualnie odwołujący nie jest osobą figurującą w rejestrze skazanych jako osoba skazana za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom. Kolegium opisaną na wstępie decyzją działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 poz. 23, dalej "k.p.a.") utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Podzieliło w całości ustalenia i stanowisko organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że po myśli art. 83 a ust. 4 P.r.d. wraz z wnioskiem o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów o którym mowa w art. 83 a ust. 3 tej ustawy, przedsiębiorca jest zobligowany do złożenia oświadczenia potwierdzającego, że: 1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów są kompletne i zgodne z prawda; 2) znane mu są i spełnia warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów, określone w P.r.d. Warunkiem uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów (działalność regulowana) po myśli art. 83 powołanej ustawy jest brak prawomocnego skazania za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom. W chwili składania wniosku odwołujący tego warunku nie spełniał. Był bowiem prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (wyrok SR w [...] z dnia 28.11.2007 r.) oraz za przestępstwo przeciwko dokumentom (wyrok SR w [...] z 23.02.2010 r.). Skazania te nie uległy zatarciu w chwili składania oświadczenia. Oświadczenie z dnia 4 października 2010 r. o odmiennej treści zostało przez odwołującego złożone niezgodne z prawdą, co obligowało organ prowadzący rejestr działalności regulowanej do wydania decyzji zakazującej wykonywanie działalności objętej wpisem. Przedłożone w chwili obecnej zaświadczenie o niekaralności nie skutkuje w niniejszym postępowaniu ponieważ dotyczy rejestracji dokonanej w oparciu o złożone oświadczenie niezgodne z prawdą. Wbrew zarzutom odwołania decyzja organu I instancji uwzględnia wytyczne zawarte w uprzednio wydanej decyzji kasacyjnej bowiem odwołuje się do konkretnych prawomocnych wyroków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną na wstępie decyzję K.K. wniósł o jej uchylenie w całości. Przyznał, że w dniu 4 czerwca 2010 r. złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 83 a ust. 4 P.r.d. potwierdzając, iż zapoznał się z treścią zapisów ustawy, ale według stanu z dnia 20 czerwca 1997 r. W momencie składania oświadczenia nie miał bowiem świadomości zmian w ustawie, z którymi zapoznał się w trakcie składania oświadczenia. Zarzucił zaskarżonej decyzji niezgodność z ustawą, kwestionując uprawnienie organu do wydania decyzji o skreśleniu go z "rejestru działalności gospodarczej" w sytuacji, gdy z brzmienia art. 83 b pkt 2 ust. 3 P.r.d. jest uprawniony jedynie do wydania decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę stacji kontroli pojazdów i skreślenia go z rejestru działalności regulowanej. Ponadto wg stanu na dzień dzisiejszy nie figuruje w rejestrze skazanych za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W świetle art. 83 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów. Może ją prowadzić przedsiębiorca, który posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest przedsiębiorcą, wobec którego otwarto likwidację lub ogłoszono upadłość, nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w calu osiągnięcia korzyści majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom, posiada wyposażenie kontrolno – pomiarowe oraz warunki lokalowe gwarantujące wykonywanie odpowiedniego zakresu badań technicznych pojazdów zgodnie ze szczegółowymi warunkami przeprowadzania tych badań. Skarżący złożył w dniu 4 czerwca 2010 r. w Starostwie Powiatowym w [...] wniosek o wpis do rejestrów przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów dla firmy [...] K.K.. Do wniosku dołączył decyzję Dyrektora Transportu i Dozoru Technicznego poświadczającą posiadanie wymaganego wyposażenia i warunków lokalowych spełniających wymogi wynikające z przepisów prawa. Złożył również oświadczenie, iż dane zawarte we wniosku są zgodne z prawdą oraz, że spełnia warunki do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów określone w ustawie Prawo o ruchu drogowym. Prokurator Rejonowy w [...] ustalił, że skarżący został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r., sygn. akt [...] za przestępstwo przeciwko dokumentom oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] listopada 2007 r., sygn. akt [...] za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, następnie taką informację przesłał do Starosty. Obydwa wyroki w chwili składania oświadczenia nie były zatarte. Wobec tego Starosta [...] wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. Wskazał jako podstawę rozstrzygnięcia przepis prawa materialnego art. 83b ust. 2 pkt 3a ustawy prawo o ruchu drogowym. W swym rozstrzygnięciu zakazał skarżącemu prowadzenia działalności przez przedsiębiorcę stacji kontroli pojazdów, skreślając go z rejestru działalności gospodarczej. Z powołanego przepisu wynika, że "starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę stacji kontroli pojazdów, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej". Rozstrzygnięcie organu nie odpowiada powołanym przepisom prawnym. Tylko prowadzenie działalności regulowanej, którą jest prowadzenie stacji kontroli pojazdów wymaga złożenia oświadczenia, jego wadliwość może skutkować skreśleniem przedsiębiorcy z prowadzenia działalności regulowanej a nie z prowadzenia działalności gospodarczej w ogóle. Z tych względów na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. w zw. z art. 83b ust. 2 pkt 3 Sąd uwzględnił skargę. O kosztach nie orzeczono z powodu braku wniosku na podstawie art. 210 § 1 P.p.s.a.