II SA/Rz 1249/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2017 r., Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - postanawia - odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] [...] kwietnia 2017 r. nr [...] wydaną w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Powyższa decyzja została doręczona P. S. i odebrana przez dorosłego domownika w dniu 15 maja 2017 r. (dowód doręczenia zalegający w aktach administracyjnych organu II instancji). Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 17 października 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego – k. 4 akt sądowych sprawy) P. S. skierował do Wojewody pismo (z tej samej daty) zatytułowane "odwołanie od decyzji administracyjnej [...]". Wobec wątpliwości co do charakteru pisma organ wezwał wyżej wymienionego do sprecyzowania żądania, a mianowicie czy stanowi ono skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2017 r., czy wniosek o zmianę ostatecznej decyzji Wojewody na mocy art. 154 K.p.a., czy też jest to skierowany do Starosty [...] o wniosek o umożliwienie ponownej rejestracji jako osoby bezrobotnej. Wojewoda zakreślił pięciodniowy termin do złożenia wyjaśnienia, pod rygorem uznania, że pismo z dnia [...] października 2017 r. stanowi skierowaną do WSA w Rzeszowie skargę na ostateczną decyzję Wojewody z [...] maja 2017 r. znak: [...]. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie, Wojewoda uznał pismo z [...] października 2017 r. za skargę i przesłał go wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do WSA w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody z [...] maja 2017 r. została doręczona P. S. w dniu [...] października 2017 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a więc w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 14 czerwca 2017 r. (środa). Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 17 października 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego – k. 4 akt sądowych sprawy). Z naprowadzonych wyżej okoliczności, wynika, że skarga P. S. została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Skarżący nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Na marginesie Sąd zauważa, że słusznie Wojewoda w związku z wątpliwościami co do treści żądania sformułowanego w piśmie z dnia [...] października 2017 r., wezwał P. S. do jego sprecyzowania. Następnie wobec braku reakcji ze strony wnoszącego podanie, pismo to, zgodnie z pouczeniem, zakwalifikował jako skargę i przesłał do WSA w Rzeszowie. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę