II SA/Rz 1221/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk AWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2021 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy - skargę oddala -

II SA/Rz 1221/20 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 7 lipca 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji wystąpił do Prezydenta Miasta [...] o skierowanie P. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oraz o skierowanie na badania psychologiczne, bowiem wyżej wymieniony w okresie od [...] czerwca 2018 r. do [...] marca 2019 r. wielokrotne naruszył przepisy ruchu drogowego, za co otrzymał łącznie 25 punktów karnych. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 110 ze zm. – dalej: "P.r.d.") w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541 ze zm. – dalej "ustawa z 20 marca 2015 r.") oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. w zw. z art. 14 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 ze zm. – zwana dalej "ustawą zmieniającą") oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 511 ze zm.), Prezydent Miasta [...] zatrzymał P. K. prawo jazdy kategorii AB, numer [...], nr serii C [...] wydane 11 lipca 2001 r. przez Prezydenta Miasta [...], do czasu wykazania się pozytywnym wynikiem kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. W odwołaniu P. K. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 130 ust. 4 P.r.d. w zw. z § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 488 – dalej: "rozporządzenie") poprzez ich niezastosowanie i uznanie, że w chwili orzekania odwołujący przekroczył liczbę 24 punktów karnych, w sytuacji gdy punkty te winny zostać usunięte z ewidencji, bowiem od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok. Wskazał także na obrazę art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1268 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i brak skierowania odwołującego na kurs reedukacyjny w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zawnioskował o zmianę decyzji i umorzenie postępowania. Nadto zwrócił się na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierujących pojazdami o skierowanie na kurs reedukacyjny w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, ewentualnie zawieszenie postępowania w zakresie wniosku w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy do czasu zakończenia kursu reedukacyjnego oraz o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. Decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 130 ust. 1 P.r.d. w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśniło, że w każdym przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Decyzja ta ma charakter związany. W okolicznościach sprawy Komendant Wojewódzki Policji w [...] dnia [...] lipca 2020 r. wystąpił z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji P. K. w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz o skierowanie na badania psychologiczne, bowiem w okresie od [...] czerwca 2018 r. do [...] marca 2019 r. wyżej wymieniony wielokrotne naruszył przepisy ruchu drogowego, za co otrzymał łącznie 25 punktów karnych. Kolegium podkreśliło, że dokument Komendanta ma walor dokumentu urzędowego i z tej przyczyny organowi nie wolno czynić żadnych ustaleń na okoliczność jego treści. Zakwestionowana decyzja jest zatem prawidłowa. P. K. – zastępowany przez fachowego pełnomocnika zaskarżył tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. - art. 130 ust. 4 P.r.d. w zw. z § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie i uznanie, że w chwili orzekania w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy kat. A i B przekroczył on liczbę 24 punktów karnych. Skarżący wskazał, że punkty te winny zostać usunięte przez organ prowadzący ewidencję, bowiem od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok; - art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. poprzez zastosowanie przepisu, który nie istniał w chwil orzekania. Wobec powyższych naruszeń skarżący wniósł o uchylenie decyzji Kolegium i umorzenie postępowania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Nadto zwrócił się, na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, o skierowanie na kurs reedukacyjny w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, ewentualnie zawieszenie postępowania w zakresie wniosku w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy do czasu zakończenia kursu reedukacyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ I instancji błędnie przyjął, że w chwili orzekania przekroczył ilość 24 punktów karnych, w sytuacji, gdy ostanie z naruszeń miało miejsce w dniu [...] marca 2019 r., a zatem najpóźniej dnia [...] marca 2020 r. winno dojść do usunięcia wpisów z ewidencji. Organ I instancji nie uwzględnił, w chwili orzekania, faktu braku przekroczenia dopuszczalnej ilości punktów karnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zss4 pkt 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374), wobec uznania, ze względu na jej przedmiot, że jej rozpoznanie jest konieczne, a przeprowadzenie rozprawy mogłoby w obecnym stanie epidemii wywołać nadmierne zagrożenie dla osób w niej uczestniczących i uwzględniając jednocześnie potrzebę rozstrzygnięcia sprawy w możliwie najkrótszym terminie Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 365). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził tego rodzaju wad i naruszeń. Kontrolowana decyzja została wydana na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (j.t.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1260) – "P.r.d.". Na podstawie tego ostatniego przepisu organy policji prowadzą ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Natomiast stosownie do art. 130 ust. 2 P.r.d. ustawy, punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Należy też podkreślić, że zawarty w art. 7 ust. 1 punkt 5 ustawy nowelizującej z 2015 r. zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wyraźnie wskazuje na decyzję o charakterze związanym. Organ administracji publicznej w takiej sytuacji nie ma żadnej dowolności i uznaniowości, w przypadku złożenia stosownego wniosku przez komendanta. Każdorazowo w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego właściwy organ administracji publicznej jest zobowiązany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, w zakresie wszystkich posiadanych przez tego kierowcę kategorii. Przesłanką do wydania decyzji jest zatem wyłącznie stosowna informacja komendanta Policji, w rozpoznawanej sprawie było to pismo z [...].07.2020 r. Organ nie ma natomiast upoważnienia do badania popełnionych przez kierowcę naruszeń i zasadności przyznanych mu punktów karnych, co podkreśla organ w zaskarżonej decyzji. Nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie zaistniała wskazana wyżej przesłanka obligująca organ I instancji do zatrzymania prawa jazdy. W świetle przytoczonych wyżej przepisów oraz związanego charakteru decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, argumentacja podnoszona w skardze nie mogła zatem odnieść zamierzonego rezultatu. W zakresie ewidencji punktów karnych istotne jest zdanie drugie art. 130 ust. 2 P.r.d., które wprost oznacza, że nie usuwa się z ewidencji punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, jeżeli w ciągu 1 roku od dnia naruszenia kierowca dopuści się naruszeń, za które przypisana liczba punktów przekroczy 24 punkty. Przypomnieć należy, że w niniejszej sprawie skarżącemu zostało ostatecznie przypisane 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 16 czerwca 2018 r. do 25 marca 2019 r., czego zresztą nie kwestionuje. Tym samym, w świetle art. 130 ust. 1 i 2 P.r.d. nie są zasadne argumenty skargi wskazujące na brak możliwości orzekania organów po 25 marca 2020 r., kiedy to zdaniem skarżącego punkty zostały usunięte z ewidencji. Wskazać także należy, że art. 130 P.r.d. został uchylony, jednakże, przepis ten, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 - zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957). Jeśli natomiast chodzi o wskazane w skardze naruszenia art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.957) oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. – zarzuty w tym zakresie Sąd uznał za bezzasadne, jako ze ww. przepisy nie były stosowane w postępowaniu dotyczącym zatrzymania prawa jazdy, które jest przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Z wszystkich tych przyczyn Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.