II SA/Rz 1220/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przywrócenie terminu do podpisania sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu B. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej zasiłku celowego - postanawia - odmówić przywrócenia terminu.

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił sprzeciw B. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej zasiłku celowego. Przyczyną powyższego był fakt, iż wymieniona nie podpisała sprzeciwu we wskazanym jej siedmiodniowym terminie. W zażaleniu na to postanowienie B. K. wskazała, że w trakcie przesyłania podpisanego sprzeciwu poprzez platformę ePUAP pojawił się komunikat o błędzie z poleceniem ponownego wysłania, jednak próba ta nie powiodła i "jeden załącznik się nie załadował". Strona podniosła, że jest przewlekle chora i nie ma siły sprawdzać komunikatów na platformie ePUAP. Podkreśliła, że spóźnione podpisanie przez nią sprzeciwu nastąpiło nie z jej winy, a z powodu błędu technicznego systemu. Powyższe zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) oddalił postanowieniem z 16 stycznia 2020 r., sygn. I OZ 1332/19, a orzeczenie to zostało doręczone B. K. dnia 6 lutego 2010 r. W tym ostatnim dniu tj. 6 lutego 2020 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek B. K. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 18 listopada 2019 r. Składająca go wskazała, że z przyczyn od niej niezależnych nie udało się jej nadesłać "w załącznikach pisma pomimo zaznaczenia, iż takie pismo zostało nadesłane". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd podnosi, że zażalenie B. K. na postanowienie z dnia 18 listopada 2019 r. zostało przez nią złożone w ustawowym siedmiodniowym terminie i merytorycznie rozpoznane przez NSA wskazanym wyżej postanowieniem z dnia 16 stycznia 2020 r. Z kolei, złożony przez wymienioną wniosek, pomimo, że odnosi się do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie tj. z 18 listopada 2020 r., to w istocie dotyczy przywrócenia terminu do podpisania sprzeciwu. Wskazuje na to uzasadnienie tego wniosku i tak też przyjął Sąd. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej strona może złożyć w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, o czym stanowi art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Razem z wnioskiem należy dokonać czynności, której nie dokonano wcześniej w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). B. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu w dniu doręczenia jej postanowienia NSA z 16 stycznia 2020 r., które oddalało jej zażalenie na postanowienie tut. Sądu z 18 listopada 2019 r. o odrzuceniu sprzeciwu z powodu spóźnionego podpisania tego środka zaskarżenia. Orzeczenie NSA przesądziło więc, że termin w tym zakresie tj. podpisania sprzeciwu nie został dotrzymany. Dlatego też należało przyjąć, że strona zachowała siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Skoro zaś w aktach niniejszej sprawy znajduje się podpisany sprzeciw (nadesłany przez stronę 6 listopada 2019 r.) przyjęto, że spełniony został także warunek z art. 87 § 4 P.p.s.a. Nie ma jednak podstaw do przychylenia się do wniosku strony, bowiem nie uprawdopodobniła ona w żaden sposób, że żądanej od niej czynności tj. podpisania sprzeciwu nie dokonała bez swojej winy. Brak winy strony w niedokonaniu określonej czynności procesowej stanowi zaś warunek uwzględnienia złożonego wniosku o przywrócenie terminu, o czym stanowi art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a. B. K. we wniosku wskazała, że nie nadesłała w terminie podpisanego sprzeciwu z przyczyn od niej niezależnych, bez rozwijania argumentacji w tym przedmiocie. Szersze wywody odnośnie do powyższej kwestii znajdują się w zażaleniu wymienionej na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 listopada 2019 r., w którym powołała się ona na błąd techniczny systemu – platformy ePUAP. Należy jednak zauważyć - co zresztą podkreślił już Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego postanowienia z 16 stycznia 2020 r. – że wprawdzie intencją strony było uzupełnienie braku formalnego złożonego sprzeciwu w sprawie niniejszej tj. oznaczonej sygn. akt II SA/Rz 1220/19 (na co wyraźnie wskazuje treść pisma strony z dnia 5 listopada 2019 r.), jednak w rzeczywistości B. K. nadesłała do tut. Sądu dokument do sprawy sygn. akt II SA/Rz 1219/19, na co wskazuje już spis załączników do wymienionego pisma z 5 listopada 2019 r. Z powyższego należy wysnuć wniosek, że w istocie brak terminowego podpisania przez skarżącą sprzeciwu nie wynikał z błędu technicznego systemu, a z niedopatrzenia strony. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu, a zatem nawet lekkie niedbalstwo powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Innymi słowy, przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez nią odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (tak postanowienie NSA z 12.02.2015 r., I OZ 91/15). Mając powyższe na uwadze uznano, że B. K. nie uprawdopodobniła, że fakt spóźnionego podpisania przez nią złożonego sprzeciwu nie został przez nią zawiniony. Dlatego orzeczono o odmowie przywrócenia terminu do podpisania przez B. K. sprzeciwu od decyzji SKO w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej zasiłku celowego, czego podstawę stanowił art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a.