II SA/Rz 122/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Klubu [...] na rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - postanawia - odrzucić skargę.

Klub [...] złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] wniósł o jej odrzucenie – jaki wniesionej przez podmiot nie posiadający zdolności sądowej, ewentualnie jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.") Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie natomiast z art. 25 P.p.s.a. zdolność sądową posiadają osoby fizyczne, osoby prawne lub organ administracji publicznej a także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Podkreślenia wymaga, że cecha zdolności sądowej została skorelowana z posiadaniem podmiotowości administracyjnoprawnej, czyli zdolności nabywania praw lub obowiązków w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Stanowi ona atrybut tej podmiotowości, ponieważ każdy kto ją ma, musi mieć możność obrony swoich praw, również w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W konsekwencji każdy podmiot mający podmiotowość administracyjnoprawną ma także zdolność sądową w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.) radni mogą tworzyć kluby radnych, działające na zasadach określonych w statucie gminy. Kluby są więc formą organizowania się radnych i jako takie nie posiadają podmiotowości administracyjnoprawnej (por. post. WSA w Olsztynie z dnia 11 października 2013 r. sygn. akt II SA/Ol 713/13, post. WSA w Szczecinie z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1375/15 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Dokonana pod tym kątem analiza art. 25 P.p.s.a., wskazującego podmioty posiadające zdolność sądową prowadzi do wniosku, że wnoszący skargę, w niniejszej sprawie, Klub [...], nie posiada zdolności sądowej. Nie jest więc podmiotem uprawnionym do złożenia skargi, stąd też złożoną w niniejszej sprawie skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić. Z tego względu WSA w Rzeszowie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Wobec tego, że skarga podlegała odrzuceniu Sąd odstąpił od wzywania strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych (wykazanie prawa do reprezentacji) i braków fiskalnych skargi.